رضا شكيبايي: «وطن امروز» پس از 3 ماه وقفه اکنون پیش روی شماست. برای انتشار دوباره «وطن امروز» متاسفانه ناگزیر از تعدیل 50 درصد نیروها بودیم لذا روزنامه از لحاظ منابع انسانی با نیمی از ظرفیت سابق به روی دکههای مطبوعات بازمیگردد؛ هرچند سعی خواهیم کرد به مدد الهی این خلأ توسط شما مخاطب عزیز حس نشود و ما تحرک و فعالیتمان را برای پوشاندن کاستیها دو برابر کنیم. در این دوره با ایجاد اصلاحاتی در وضعیت سازمان آگهیها و دفاتر استانی منابع درآمدی روزنامه از محل آگهیها افزایش خواهد یافت که تکیهگاه مهمی برای استمرار کار ما خواهد بود. مرداد ماه که روزنامه تعطیل شد، برخی بدخواهان ازجمله آن مدیر شبکه فخیمه ملکه الیزابت، زبان و قلم چرخاندند که ««وطن امروز» با احمدینژاد آمد و با احمدینژاد رفت» در صورتی که «وطن امروز» نه به خاطر احمدینژاد آمد و نه رفتن احمدینژاد آن را به تعطیلی کشاند که اگر اینگونه باشد، حالا که دوباره منتشر شده، مطابق همان استدلال باید منصف(!) باشند و بگویند ««وطن امروز» با دولت روحانی دوباره منتشر شد»!
در این شروع دوباره بد نیست حضور شما مخاطب گرامی عرض کنیم «وطنامروز» مهمترین مساله داخلی کشور را در حوزه اقتصاد میداند. ما مخالف این هستیم که بهگونهای رفتار شود کأنه کشور و اقتصادش قرار است با یک وزارتخانه (وزارت امور خارجه) اداره شود. در اقتصاد، «وطن امروز» حرفهای شنیدنی در مورد «معمای ارز» خواهد داشت. در حوزه سیاست خارجی، وطن امروز از «روند دیپلماسی» حمایت خواهد کرد و معتقدیم و در گذشته نیز معتقد بودیم باب گفتوگو نباید بسته شود اما توصیههایی نیز برای دولت و تيم مذاکراتیمان داریم که معتقدیم اگر جامه عمل پوشانده شود، امکان حصول نتیجه در مذاکرات بیشتر خواهد شد. عجالتا باید گفت، دولت اگر خواهان نتیجه است ـ که باید باشدـ دست خود را در مذاکرات تهی نشان ندهد، بماند که گاهی احساس میشود ظریفی هم این وسط بهدنبال اهداف داخلی و انتخاباتی است که این برای مذاکرات سم مهلک است.
اما در سیاست داخلی از نظر ما مهمترین مساله کماکان موضوع حوادث سال ۸۸ است: یک انتخابات با رکورد مشارکت ۴۰ میلیون ایرانی ( ۸۵ درصد، 12درصد بیش از انتخابات امسال)، با شور و حرارت هواداران، در کمال آزادی، در اوج لذت و هیجان دموکراسی ناگهان با ادعای یک دیوانه متوهم و حمایت آقایان هاشمی و خاتمی تبدیل به یک صحنه تلخ تاریخی میشود که تبعات منفی سنگینی برای کشور در پی میآورد که مهمترین آن اعمال تحریمهای سنگین خارجی در سایه آشوب داخلی است.
اکنون چه کسی جوابگوی این ادعاست؟ چه کسی از این آقایان حاضر است درباره ادعای تقلب سخنی بگوید؟
چه شد که یک دفعه از نپذیرفتن آرای مردم در سال ۸۸، رسیدیم به بهترین نمونه دموکراسی جهان در سال ۹۲ از نظر آقای هاشمی! شما وجدان خود را شاهد بگیرید: اگر یکهزارم اعمال و رفتاری که آقایان هاشمی و خاتمی و اطرافیان ایشان مقابل رای مردم در سال ۸۸ کردند، در قبال انتخابات امسال رخ میداد اینان چه بر سر مدعیان میآوردند؟ چه تقاضاهایی برای محاکمه و اعمال قانون از قوه قضائیه میداشتند؟!
مساله ادعاکنندگان تقلب در انتخابات ۸۸ یک بار برای همیشه باید تعیین تکلیف شود و تا این قضیه به سرانجام نرسد فضای سیاست داخلی کشور نمیتواند از زیر بار این جرم بزرگ شانه خالی کند. اگر ادعاکنندگان، امروز زبان در کام گرفته بودند و از خجالت به گوشهای خزیده بودند شاید اینقدر صورت مساله زنده و پررنگ نمیبود اما وقتی صحنهگردانان و خاطیان طی یک «بیشرافتی تاریخی» اکنون مدعی نسخهپیچی برای دولت هم شدهاند، باید گفت عکس روی جلد این مجله و آن روزنامه مشکل آقای خاتمی را حل نمیکند، خاطره سال ۸۸ را پاک نمیکند و بالاخره باید توضیح داد اگر در انتخابات ۸۸ تقلب شده بود چرا در جلسات خصوصی میگویید نشده بود و اگر نشده بود پیشنهاد رفراندوم بعد از انتخابات ۴۰ میلیونی را از کجایتان درآوردید؟! همینطور آقای هاشمی به جای «خاطرهبازی» بهتر است برای مردم بگویند نظر ایشان در مورد ادعای تقلب چه بود؟ نمیشود زمین و زمان را به هم دوخت و بعد انتظار داشت به فراموشی سپرده شود؛ مانند کودکان «بچهها بازی از اول» گفت و شعار سر داد بیایید دلها را از کینهها صاف کنیم. انگار که دعوا سر بازی «گرگمبه هوا» بوده!
آبروی یک کشور با یک ادعای دروغ و آشوب ضمیمه آن در ابعاد جهانی ریخته شد، تحریمها شدت گرفت، برای دشمن فرصتسازی شد، دانشمندان هستهای ترور شدند، هزینهها داده شد... حالا شتر دیدی ندیدی؟! بنابراین مهمترین مساله سیاست داخلی، کماکان اعلام نظر صریح آقایان هاشمی و خاتمی درباره ادعای تقلب در انتخابات 88 است. نظام اینقدر کریم هست که وزرایی هم که در این زمینه شائبههایی در موردشان وجود داشت اما خود پشت تریبون مجلس شائبه را بر طرف کردند، بیقانونیها و افراطگریهای سال 88 را محکوم کردند، مجوز وزارت هم برایشان صادر کند. از رئيسجمهور محترم هم انتظار میرود حالا كه دولت خود را «دولت راستگویان» معرفی کرده در تعیین تکلیف این بزرگترین دروغ علیه جمهوری اسلامی همه سعی خود را به کار گیرد. به هر حال «وطنامروز» پیگیر مطالبات مردم خواهد بود و از مسؤولان هم این انتظار میرود که در برابر انتقادات و پیشنهادات سعهصدر داشته باشند و فرمان به خاموشی صداها ندهند! دست شما خواننده گرامی را به گرمی میفشاریم و میگوییم: همراه و پشتیبان ما باشید.