سیروس محمودیان: 1- فاجعه زیست‌محیطی خشک شدن دریاچه ارومیه یکی از بدترین اتفاقات ممکنه معاصر است که همچون زخمی جانکاه مردم ایران را آزار می‌دهد. در این میان سودجویی‌های سیاسی و ژست‌های طلبکارانه مسببان و عاملان اصلی خشک شدن دریاچه در ابراز ناراحتی ساختگی درباره خشک شدن این دریاچه و مبدل کردن این امر حیاتی به یک بازی سرگرم‌کننده سیاسی، بیش از پیش مردم را ناراحت و دلگیر کرده است. 2- اگر چه معصومه ابتکار در بدو تکیه مجددش بر صندلی ریاست سازمان محیط زیست سعی جدی داشت با مظلوم‌نمایی اداری، جامعه را به یک فراموشی مدیریت شده درباره گذشته کاری‌اش وادارد اما غیرقابل انکار است که نفس حضور معصومه ابتکار سر نعش دریاچه ارومیه و گرفتن عکس یادگاری او و همراهانش به‌طور طبیعی یادآور نقش مخرب دولت اصلاحات و به‌طور مشخص شخص ابتکار به عنوان رئیس وقت سازمان محیط زیست در بروز این رخداد تلخ است.
3- سکوت غیرموجه سازمان تحت مدیریت ابتکار در برابر فعالیت‌های مخرب دولت اصلاحات که به تغییر اقلیم منطقه و تسریع روند خشکی دریاچه منجر شد، موضوع ساده و قابل گذشتی نیست که معصومه ابتکار بتواند در دوره جدید ریاستش با اتخاذ مواضع غیرعلمی درباره اثرات پارازیت یا گرفتن عکس یادگاری در ساحل نمکزار شده دریاچه ارومیه به التیام آلام مردم دست یابد.
4- اگر رئیس فعلی و اسبق سازمان محیط زیست به جای در پیش گرفتن اینگونه رفتارهای فرافکنانه تبلیغی صداقت اداری پیشه کرده و در مقابل ملت ایران سر تعذير فرود آورده و از مجموع کاستی‌ها و نقش منفی سازمان متبوعش در آن دوران در رابطه با خشک شدن دریاچه ارومیه به‌طور رسمی عذرخواهی می‌کرد قطعا اثر مثبت این کار بسیار فراتر از اینگونه اقدامات نمایشی بود. واضح است رسانه‌ای کردن اظهار ناراحتی از خشک شدن دریاچه، انداختن مسؤولیت آن بر دوش دولت گذشته، کتمان نقش دولت اصلاحات در ماجرای خشک شدن دریاچه و بدتر از همه گرفتن عکس یادگاری توسط مدیران مسؤول وقت دخیل در امر خشک شدن دریاچه ارومیه تاثیری در بهبود نگاه مردم نسبت به آنها نخواهد داشت. مردم هوشیار‌تر از آن هستند که به واسطه مشاهده اینگونه برنامه‌های سطحی یا موجه سازی‌های برخیNGO های وابسته گذشته امثال ابتکار را به بوته فراموشی بسپارند.
5- نیم‌نگاهی کوتاه بر کارنامه ضعیف عملکردی خانم ابتكار در دوران ریاست بر سازمان محیط زیست در دولت خاتمی بر نگرانی‌های مربوطه دامنه قابل تاملی می‌بخشد. محیط زیست یک موضوع کاملا ملموس و قابل مشاهده عموم است که اصولا رفتارهای تبلیغی و ژست‌های اتخاذی از سوی مدیران ناتوان تاثیری در بهبود خرابی‌های حاصله از سوءمدیریت‌ها ندارد. روحانی باید قبل از انتصاب ایشان توجه می‌کرد که معصومه ابتکار از توانایی لازم برای مدیریت اوضاع محیط زیستی کشور برخوردارنیست.
6- اين انتصاب، اين گمان را تقويت مي‌كند كه ظاهرا عملکرد یا توانایی افراد تاثیری در انتصاب آنان ندارد بلکه ملاحظات شخصی، مناسبات سیاسی و حزبی عامل مهمی در اینگونه انتصابات است. رئیس‌جمهور باید بداند بده و بستان سیاسی یا لحاظ کردن مطالبات گروه‌های سیاسی خاص در انتصابات کلان مربوط به حوزه محیط زیست، آفت سهمگینی است که در بلندمدت به زیرساخت‌های اقلیمی کشور آسیب‌های جدی وارد خواهد ساخت.
7- روشن است اگر سازمان تحت اختیار ابتکار در دوره اصلاحات مغلوب و مفتون لابی‌های سیاسی نمی‌شد و به جای منزوی کردن کارشناسان مجرب سازمان محیط زیست، آنهم به بهانه‌های مبتذل سیاسی اندکی به وظایف قانونی اداری‌اش عمل می‌کرد یا به جای در اولویت قرار دادن فعالیت‌های سیاسی و حزبی به تکالیف قانونی‌اش توجه می‌کرد مردم ما امروز هرگز طعم تلخ خشک شدن دریاچه و متعاقبا این ژست‌های تبلیغی ابتکار را نمی‌چشیدند. واقعیت این است که در شرایط کنونی تحمل شنیدن ساز ناکوک مرثیه‌سرایی تبلیغی یکی از مسببان خشکی دریاچه ارومیه بر مردم بسیار سخت و ناگوار است. در حقیقت سکوت مسؤول وقت سازمان محیط زیست در برابر اقدامات تخریبی دولت اصلاحات و گردن نهادن به برنامه‌های مخرب ضدتوسعه‌ای گناهی نابخشودنی است که ابتکار هیچگاه در مقابل آن پاسخگو نبوده است.
8- اساسا خشک شدن دریاچه ارومیه یک فرآیند زمانبر است که بی‌توجهی دولت اصلاحات و سازمان تحت اختیار ابتکار نسبت به عوامل دخیل در این فاجعه از موارد کلیدی موثر در بروز و تشدید آن محسوب می‌شود. واضح است خشک شدن دریاچه ارومیه تنها یکی از عواقب سوء سکوت رئیس وقت سازمان محیط زیست در برابر ساخت غیراصولی بیش از 20 سد در حوزه دریاچه ارومیه توسط دولت سازندگی و اصلاحات و همراهی با این اقدام فاجعه‌بار است؛ فاجعه‌ای که در حال حاضر ابتکار به گرفتن عکس یادگاری از آن مفتخر است.
9- در خاتمه باید یادآور شد که در پیش گرفتن رویه مذموم فرافکنی و به فراموشی سپردن مسؤولیت‌های سابق خویش در راستای دفاع اداری از منافع ملی و مواهب خدادادی نمی‌تواند رافع مسؤولیت‌های مستقیم و غیرمستقیم در پدیداری این فاجعه در گذشته باشد. به هر شکل ملاحظه نتایج سوءمدیریت ایشان در دولت خاتمی و نقش سازمان متبوع وی در ماجرای خشک شدن دریاچه ارومیه مستند انکارناپذیری درباره تبلیغی بودن اقدامات اخیر وی است. اذهان عمومی توقع دارد ابتکار با شجاعت به نقش موثر خویش در بروز پدیده خشکی دریاچه اعتراف کرده و با اقرار صادقانه خویش اندکی از ناراحتی‌های اخیر مردم بکاهد.