محمد عليپور: دیرزمانی از قدرت گرفتن جبهه سیاستمداران در ظاهر «صلح طلب» آمریکایی در قالب تیم جدید باراک اوباما نمی‌گذرد. در همین بین عده‌ای ساده‌اندیش در داخل ایران به زمینه‌سازی برای دوقطبی جلوه دادن حقیقی جامعه سیاسی آمریکا با دسته‌بندی «خوب‌ها» در برابر «بدها» روی آورده‌اند. حال آنکه واضح است این اوباما همان حامی سابق اسرائیل در دوره اول ریاست جمهوری است که از جنگ 22روزه تا فاجعه 8 روزه غزه در کنار دوستان جنگ‌طلب خود ایستاد و در اسرائیل به «ناجی ملت یهود» شهرت یافته است. حال که زمزمه‌هایی مبنی بر تکیه بر نظریه لزوم اتحاد استراتژیک با «لابی ضد اسرائیل در آمریکا» برای حفظ منافع ملی ایران در دستگاه سیاست خارجی کشور بلند شده بد نیست اشکالات طراحی ناقص دوستان ایرانی اوباما را بررسی کنیم. آمریکایی‌ها اکنون بسیار مصر هستند تا تصویری که از آنها در جهان به نمایش در می‌آید مبتنی بر 2 قطب سیاسی واضح باشد: الف- صلح‌طلبان که بر اساس نظریه جرد کوهن و جوزف نای دستگاه سیاست خارجی آمریکا را در دوره افول سلطه به بهره‌گیری از قدرت نرم در برابر قدرت سخت تشویق می‌کنند. اینها همان گروهی هستند که در کنگره حداکثر از120 امضا در برابر 400 امضای اعضای وابسته به لابی جنگ برخوردارند. با این وجود سعی در بزرگنمایی قدرت خود به جهت وابستگی به اوبامای رئیس‌جمهور دارند. جالب توجه است که اکثریت 120 نماینده حامی طرح مذاکره آمریکا با دولت ایران عضو لابی جی استریت هستند که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.
ب- جنگ‌طلبان که راه برون‌رفت آمریکا از دوران افول قدرت را انجام اقداماتی مشابه دوران سلطه معرفی می‌کنند. تا به حال نئوکان‌ها آمریکا را در 2جنگ بزرگ عراق و افغانستان درگیر کرده‌اند که نتیجه آن زیر سوال رفتن مشروعیت اخلاقی و سیاسی آمریکا به عنوان کشوری است که مدعی ریاست بر جهان است. این گروه بشدت تحت‌تاثیر «لابی اسرائیل» قرار دارند و در جامعه سیاسی آمریکا صاحب اکثریت هستند.
قدرت‌نمایی مستقیم جریان فراماسونری
بعد از جریانات پس از جنگ عراق و افغانستان دستگاه فراماسونری در قالب صندوق و بنیاد برادران راکفلر که خود کارگزار روچیلدها در تاریخ شناخته می‌شوند، به عنوان اسپانسر رسمی نهاد بالادستی شورای روابط خارجی آمریکا رویکرد نئولیبرالیستی صلح‌طلبان را با تابلوی حمایت از اوباما در پیش گرفت. دیپلماسی دفاعی این گروه در حمایت از «اسرائیل» به نحو قابل توجهی دستخوش تغییر شده است به نحوی که سیاست خارجی آمریکا به جهت حمایت از این رژیم به میزان کمتری متحمل خسارت شده و حیات سیاسی و مشروعیت اخلاقی اسرائیل که به جهت اقدامات نابخردانه سیاستمداران سابق آمریکایی و دولتمردان صهیونیست خدشه‌دار شده به نحوی شگفت‌انگیز در مدت زمانی کوتاه تضمین شود.
مسیر دیپلماسی نئولیبرال‌ها در حمایت از اسرائیل
* نمایش دوقطبی‌سازی ظاهری آمریکا به عنوان حامیان «اسرائیل در دوران جنگ و صلح» و مخالفان اسرائیلی که به رژیم «کودک کش» و جنگ‌طلب در جهان شهرت یافته است مقدمه نمایش مسیر جدید دیپلماسی آمریکایی ـ اسرائیلی است.
گروه اول که خود را مقید به آرمان «صلح جهانی» نشان می‌دهند به طور عمده در مقابل آیپک خود را بازتعریف می‌کنند. نام لابی ضعیف و تازه تاسیس آنها «خیابان یهود» یا
«j street» است. جی استریت در سال 2008 با شعار «حامی اسرائیل، حامی صلح» تاسیس شد. عده‌ای بر این باورند که جی استریت نقطه مقابل آیپک، لابی شماره یک رژیم صهیونیستی در آمریکاست اما اینطور نیست! در واقع می‌توان جی‌استریت را مکمل آیپک دانست. آیپک لابی دست راستی صهیونیسم در آمریکا محسوب می‌شود و جی استریت لابی دست چپی‌ها. اگر آیپک برای ساخت معبد سلیمان لابی‌گری می‌کند، جی استریت برای اهداف دست چپی‌تر تلاش می‌کند. مثلا برگزاری راهپیمایی یا حمایت از همجنسگرایان. اگر آیپک به دنبال متوقف کردن برنامه هسته‌ای ایران است، جی استریت نیز همین هدف را دنبال می‌کند اما با روشی دیگر.
* اعضای جی‌استریت یهودیان معتدلی هستند که دارای دیدگاه‌های خاص خود در رابطه با سیاست خارجی آمریکا در خاورمیانه‌اند.
* دیدگاه این لابی جدید، ضرورت تداخل آمریکا برای ایجاد راه‌حلی است که بتواند آینده اسرائیل را در درازمدت تضمین کند حتی اگر در شکل «راه‌حل دو دولت» تبلور یابد. جالب توجه است که جی استریت نیز مانند شورای روابط خارجی آمریکا به نوعی تحت‌الحمایه بنیاد برادران راکفلر و همچنین جورج سوروس است.
* لابی جی‌استریت معتقد است برای رسیدن به این هدف، باید از درگیری نظامی در منطقه جلوگیری کرده و راه‌های سیاسی و دیپلماتیک را جایگزین کرد، بویژه درباره ایران و برنامه هسته‌ای و سیاست ایران در حمایت از گروه‌های مقاومت در کشورهای عربی، خلع سلاح دیپلماتیک ایران را به عنوان «برادر بزرگ» مقاومت بسیار موثرتر از وقوع جنگی می‌داند که بازنده آن قطعا اسرائیل خواهد بود.
* این دیدگاه بر مبنای نظریه «ما آخرین دیوارهستیم» شکل گرفته و اعضای جی‌استریت معتقدند باراک اوباما «نزدیک ترین دوست و آخرین منجی» اسرائیل است و همین ادبیات و دیدگاه‌ها موجب شد آرای 78 درصد از یهودیان آمریکا را در برابر نامزد جنگ‌طلب مورد علاقه آیپک به خود جلب کنند.
استراتژی لوک خوش‌شانس
استفاده از قدرت نرم برای نفوذ در جوامع اسلامی بویژه میان سیاستمداران و نخبگان ایرانی با این دیپلماسی که «دشمن دشمن من، دوست من است» راهکار اصلی دستیابی به «صلح در خاورمیانه» به جهت نجات اسرائیل از انزوای جهانی است. به این ترتیب نزدیکی به لابی صلح‌طلب مخالف اسرائیل در آمریکا که منتقد سیاست‌های جنگ‌طلبانه این رژیم به شمار می‌رود راهکاری برای حفظ منافع ملی جلوه خواهد کرد. بدون اینکه توجه داشته باشیم تهدید به جنگ در شرایط افول شدید هژمونی آمریکا و وقوع بحران‌های اقتصادی پایان نیافته «بلوفی» بیش نیست برای هدایت ایران به سمت اتحاد با دشمن هوشمند! تجربه شکست خورده آمریکا در کسب حمایت متحدان احمق خود برای حمله به سوریه که اتفاقا بارها از پروژه جنگ حمایت کرده بودند، شاهدی بر اثبات این ادعاست. حقیقت این است که نه اوباما مخالف صهیونیسم است و نه کسانی که با بودجه نهادهای فراماسونری شعار «صلح» سر می‌دهند و لابی دوستان ایران در آمریکا را تشکیل داده‌اند، بلکه این دستگاه سیاست خارجی آمریکاست که با تغییر ژست از «کابوی خشمگین بی‌مغز» در دوره بوش به ورژن جهان‌فریب کلانتر عاقل جهانی یا «لوک خوش‌شانس» روی آورده است. کابویی که از ایجاد درگیری ساختگی با سایه خود – اسرائیل- در منطقه خاورمیانه سود برده و ماهی‌های چند تنی مانند «صلح جهانی»،«اتحاد فرامذهبی» و «نظم نوین جهانی» را به عنوان مقدمه تشکیل حکومت جهانی صید می‌کند! شکی نیست پروژه رسانه‌ای سوریه بدون شلیک یک گلوله، گروه صلح‌طلبان نئولیبرال آمریکایی را به عنوان مظاهر عقلانیت جهانی در برابر جنگ‌طلبان افراطی معرفی کرد که اتفاقا علاقه‌مند به اجرای ورژن جدید «نظم نوین جهانی» بر پایه صلح جهانی نیز هستند. کما اینکه اوباما در سخنرانی خود پیش از ارسال طرح حمله به سوریه برای کنگره با اشاره به شکل‌گیری نظم نوین جهانی بر خاکسترهای جنگ جهانی تلویحا خواستار حمایت جهانی از حوادث آینده شد.
ایران کلید صلح خاورمیانه
معرفی ایران«متعادل» و «مصلحت‌اندیش» که به دنبال بازتعریف منافع ملی در حوزه سیاست خارجی نیز هست به عنوان کلید صلح خاورمیانه در نقشه راه نجات اسرائیل از محاصره منطقه‌ای از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. اینجاست که صحبت‌های عجیب آقای هاشمی درباره اسرائیل و سوریه در شرایط کنونی جالب می‌شود.
از دیگر منافع آمریکا به جهت اجرای پروژه صلح می‌توان به خلع سلاح جبهه مقاومت حزب‌الله لبنان، سوریه و عراق با رودررو قرار دادن گزینه حفظ منافع ملی ایران در برابر حمایت از محور مقاومت اشاره کرد. علاوه بر این، منافع تجاری و سیاسی آمریکا در منطقه با توجه به نارضایتی بخش بزرگی از تجار و صاحبان صنایع آمریکایی و شرکای اروپایی و آسیایی آمریکا از تحریم‌های اقتصادی کشورهایی مانند ایران و کوبا نیز با همین استراتژی حفظ خواهد شد. چه کسی است که از تشنگی شرکت‌های چند ملیتی نفتی و غیرنفتی همچون شل و توتال و اِنی و هیدرواستات اویل و اگزون موبیل و کاترپیلار برای حضور بر سر سفره پربرکت اقتصاد ایرانی باخبر نباشد؟!
اما بازسازی وجهه هژمونیک آمریکا به عنوان پدرخوانده‌ای که قدرت نجات ملت یهود را در عین حفظ استقلال سیاسی از اسرائیل داراست قطعا بزرگ‌ترین هدف اجرای این پروژه است.
نظریه صلح‌طلبان آمریکایی درباره ایران
دشمن معتقد است با روی کار آمدن تیم دیپلماسی جدید در وزارت امور خارجه ایران فرصتی عالی به جهت حل معضل «دولت سرکش ایران» پدید آمده است. آنها به این باور رسیده‌اند که اکنون وقت استفاده از این فرصت به جهت بهره بردن از قدرت ایران به عنوان یک الگوی منطقه‌ای و کلید پروژه صلح خاورمیانه است. در مقابل لابی اسرائیل در آمریکا به‌رغم موافقت با مدیریت لابی صلح آمریکا برای اجرای پروژه نجات اسرائیل از بن‌بست فعلی جهانی، نسبت به صداقت طرف ایرانی مشکوک است. پس اسرائیل و لابی پرقدرت آیپک در آمریکا برای ادامه حمایت از پروژه صلح نیاز به جذب مشوق‌هایی از جانب طرف ایرانی دارند. اینجاست که بحث خطرناک امتیازدهی یک طرفه به غرب در تزاحم عینی با منافع ملی ما مطرح می‌شود.
یقینا ملت ایران به دولت مردمی و قانونی خود چنین ظن باطلی ندارند اما واضح است که عده‌ای در خارج از کشور و بعضا در داخل مرزهای ایران دندان طمع دشمن را تیز کرده‌اند. بر دولت منطقی و فهیم کشورمان واجب است تا با شناخت دشمن و نقشه‌های هوشمندانه وی راه بدگمانی ملت‌های آزاداندیش را در برابر یگانه پرچمدار نظم نوین جهانی مدل نه به ظلم و نه به ظالم سد کرده و بر تشویش ملت با استقامت و غیور ایران مرهمی درخور گذارند. منطق حکم می‌کند خبرهای پشت پرده از رسانه‌های اسرائیل و انگلیس و آمریکا به گوش مردم نرسد بلکه تیم رسانه‌ای رئیس‌جمهور مردم را محرم دانسته و با شفاف‌سازی شرایط راه طمع دشمنان را مسدود کنند. ملت منتظرند آقای رئیس‌جمهور!