محمدرضا پورصباغ: فیلم مستند «پایان آمریکا» به کارگردانی آنی ساندبرگ و ریکی استرن با اقتباس از کتاب نائومی ولف ساخته شده است. فیلم، کیفرخواستی به شمار می‌رود برای تغییر سیاست‌های ساخته شده در دوران دولت بوش که سبب شد تغییرات سیاسی کلان، زیرساخت‌های اجتماعی مردم آمریکا را به چالش بکشد. سازندگان این فیلم، ساختار دموکراسی‌های مدنی و ساختار اداره ایالات متحده را به حکومت‌های دیکتاتوری فاشیستی تشبیه می‌کنند. سازندگان با موارد مصداقی شباهت‌های عمیقا نگران‌کننده به حکومت‌های غیرآزاد را به تصویر می‌شکند و استفاده از سازمان‌های شبه نظامی غیررسمی و زندان‌های مخفی را کمک‌کننده به چارچوب‌های نگهدارنده ایالات متحده می‌دانند. «پایان آمریکا» با جزئیات دقیقی نشان می‌دهد 10 گام یا به تعبیری 10 مرحله برای نابودی ایالات متحده بیشتر باقی نمانده است. ۱۰ اسلاید دیگر تا تمام شدن عمر دموکراسی آمریکایی باقی نمانده است. با نگاهی تاریخی به روند دموکراسی پوشالی با عملکرد دوران کنونی، آمریکا در یک تنگنای تاریخی قرار دارد و مستند با قالب بسیار هوشمندانه‌ای از دست دادن تدریجی اخیر آزادی‌های مدنی در ایالات متحده را نشان می‌دهد. سبک فیلم شبیه به سینمای حقیقت است که برای عامه مردم آمریکا که به دروغ‌های گردانندگانش دلخوش کرده‌اند ناخوشایند می‌آید که فیلمساز با ارائه گفت‌وگوهای متعدد و فیلمبرداری با دوربین‌های مختلف، تعاملی میان آنچه در فیلم مطرح می‌شود برقرار می‌کند. در بخش «پرواز بر روی دیوار» گفت‌وگوهایی که انجام شده است نشان‌دهنده انعکاس تاریخی و عواقب امروزی فرسایش قانون اساسی آمریکاست. چنین گفت‌وگوهایی مجموعه متنوعی از ویژگی‌های رهبران سیاسی و ژنرال‌های ارتش را نشان می‌دهد و مردم ایالت متحده را قربانیان تضعیف مدنی برمی‌شمرد. موضوعات بالقوه‌ای که در مستند واقعی «پایان آمریکا» آشکارا پرده‌پوشی سران ایالت متحده را به تصویر می‌کشد بر آمده از محتویات کتاب نائومی ولف است که هوشمندانه در کتابش به برشمردن نشانه‌های خزنده استبداد آمریکایی می‌پردازد اما بیم و وحشتی که در آخرین لحظات به مناسبت برگزیده شدن باراک اوباما تضعیف شده بود پس از گذری چند دوباره رخ می‌تاباند. زمانی که رئیس‌جمهور جدید انتخاب شد و پس از آن مشتی گونی خالی از وعده‌های توخالی محقق شد. دموکرات‌ترین رئیس‌جمهوری که خودش چنین ادعایی دارد دوران لغزنده و بی‌ثباتی را پشت‌سر می‌گذارد و از قانون اساسی که تاریخ ایالات متحده به آن می‌بالد امروز توتالیتاریسم بی‌وقفه‌ای برون می‌تراود که فاقد تجزیه و تحلیل سیستماتیک است. به‌رغم پیچیدگی‌های ظاهرا اجتناب‌ناپذیر و سختی که سیستم راسیونالیسم ابزاری حاکم بر دنیای کنونی در جریان پروسه بسط و انکشاف تاریخی‌اش به خود گرفته و می‌گیرد و همچنین جدا از همه توجیهات و تحریفات ایدئولوژیکی– فکری علمای سیستم در محق نشان دادن کل جنایات تاریخی‌شان، رد پای این واقعیت تلخ کاملا واضح است که سران و سرکرده‌های رنگارنگ جهان می‌خواهند معادلات قدرت را به نفع خود تغییر داده و رقبای محلی، منطقه‌ای و بین‌المللی خویش را ناک‌اوت کنند تا خود به میداندار اصلی تبدیل شده و به مقام خدایی سیاسی بر کره زمین برسند. در واقع می‌توان گفت کل دینامیسم حرکتی تاریخ، نه جنگ و جدال طبقاتی آن‌طور که مارکس معتقد بود بلکه تلاش اربابان قدرت‌طلب در تسلیم کردن انسان و اراده آزادش به خواست قدرت‌طلبی خویش و از طرف دیگر مبارزه و عدم تمکین بشریت به این خواست ناانسانی و نارسیستی است. نگاهی به فیلم مستند پایان آمریکا
دموکراسی آلوده به اختناق
محمدرضا پورصباغ: فیلم مستند «پایان آمریکا» به کارگردانی آنی ساندبرگ و ریکی استرن با اقتباس از کتاب نائومی ولف ساخته شده است. فیلم، کیفرخواستی به شمار می‌رود برای تغییر سیاست‌های ساخته شده در دوران دولت بوش که سبب شد تغییرات سیاسی کلان، زیرساخت‌های اجتماعی مردم آمریکا را به چالش بکشد. سازندگان این فیلم، ساختار دموکراسی‌های مدنی و ساختار اداره ایالات متحده را به حکومت‌های دیکتاتوری فاشیستی تشبیه می‌کنند. سازندگان با موارد مصداقی شباهت‌های عمیقا نگران‌کننده به حکومت‌های غیرآزاد را به تصویر می‌شکند و استفاده از سازمان‌های شبه نظامی غیررسمی و زندان‌های مخفی را کمک‌کننده به چارچوب‌های نگهدارنده ایالات متحده می‌دانند. «پایان آمریکا» با جزئیات دقیقی نشان می‌دهد 10 گام یا به تعبیری 10 مرحله برای نابودی ایالات متحده بیشتر باقی نمانده است. ۱۰ اسلاید دیگر تا تمام شدن عمر دموکراسی آمریکایی باقی نمانده است. با نگاهی تاریخی به روند دموکراسی پوشالی با عملکرد دوران کنونی، آمریکا در یک تنگنای تاریخی قرار دارد و مستند با قالب بسیار هوشمندانه‌ای از دست دادن تدریجی اخیر آزادی‌های مدنی در ایالات متحده را نشان می‌دهد. سبک فیلم شبیه به سینمای حقیقت است که برای عامه مردم آمریکا که به دروغ‌های گردانندگانش دلخوش کرده‌اند ناخوشایند می‌آید که فیلمساز با ارائه گفت‌وگوهای متعدد و فیلمبرداری با دوربین‌های مختلف، تعاملی میان آنچه در فیلم مطرح می‌شود برقرار می‌کند. در بخش «پرواز بر روی دیوار» گفت‌وگوهایی که انجام شده است نشان‌دهنده انعکاس تاریخی و عواقب امروزی فرسایش قانون اساسی آمریکاست. چنین گفت‌وگوهایی مجموعه متنوعی از ویژگی‌های رهبران سیاسی و ژنرال‌های ارتش را نشان می‌دهد و مردم ایالت متحده را قربانیان تضعیف مدنی برمی‌شمرد. موضوعات بالقوه‌ای که در مستند واقعی «پایان آمریکا» آشکارا پرده‌پوشی سران ایالت متحده را به تصویر می‌کشد بر آمده از محتویات کتاب نائومی ولف است که هوشمندانه در کتابش به برشمردن نشانه‌های خزنده استبداد آمریکایی می‌پردازد اما بیم و وحشتی که در آخرین لحظات به مناسبت برگزیده شدن باراک اوباما تضعیف شده بود پس از گذری چند دوباره رخ می‌تاباند. زمانی که رئیس‌جمهور جدید انتخاب شد و پس از آن مشتی گونی خالی از وعده‌های توخالی محقق شد. دموکرات‌ترین رئیس‌جمهوری که خودش چنین ادعایی دارد دوران لغزنده و بی‌ثباتی را پشت‌سر می‌گذارد و از قانون اساسی که تاریخ ایالات متحده به آن می‌بالد امروز توتالیتاریسم بی‌وقفه‌ای برون می‌تراود که فاقد تجزیه و تحلیل سیستماتیک است. به‌رغم پیچیدگی‌های ظاهرا اجتناب‌ناپذیر و سختی که سیستم راسیونالیسم ابزاری حاکم بر دنیای کنونی در جریان پروسه بسط و انکشاف تاریخی‌اش به خود گرفته و می‌گیرد و همچنین جدا از همه توجیهات و تحریفات ایدئولوژیکی– فکری علمای سیستم در محق نشان دادن کل جنایات تاریخی‌شان، رد پای این واقعیت تلخ کاملا واضح است که سران و سرکرده‌های رنگارنگ جهان می‌خواهند معادلات قدرت را به نفع خود تغییر داده و رقبای محلی، منطقه‌ای و بین‌المللی خویش را ناک‌اوت کنند تا خود به میداندار اصلی تبدیل شده و به مقام خدایی سیاسی بر کره زمین برسند. در واقع می‌توان گفت کل دینامیسم حرکتی تاریخ، نه جنگ و جدال طبقاتی آن‌طور که مارکس معتقد بود بلکه تلاش اربابان قدرت‌طلب در تسلیم کردن انسان و اراده آزادش به خواست قدرت‌طلبی خویش و از طرف دیگر مبارزه و عدم تمکین بشریت به این خواست ناانسانی و نارسیستی است. ارسال نظر
پربیننده