با وجود آنكه سخنراني رئيس‌جمهور در مجمع عمومي سازمان ملل، قابل تقدير بود و در داخل نيز با استقبال روبه‌رو شد اما تن دادن به مذاكره تلفني با رئيس‌جمهور آمريكا و ديدار وزير امور خارجه كشورمان با وزير خارجه ايالات متحده، بدون شك از جمله اقدامات نابجايي بود كه حاوي هزينه‌هاي زيادي براي دولت بوده و انتقادات جدي و اساسي كارشناسان و دلسوزان جامعه را نيز در پي داشت. از اين رو در حالي كه انتظار اين است كه دولتمردان نسبت به اين اشتباه خود متنبه شوند و تلاش كنند تا آن را جبران كنند اما به نظر مي‌رسد دولت براي گريز از انتقادها نسبت به اين عملكرد، به اقدام ديگري متوسل شده است كه نه تنها راه‌حلي براي جبران اشتباه صورت گرفته نخواهد بود كه بدون شك تبعات جبران‌ناپذير ديگري براي دولت و ديپلماسي كشور نيز در پي خواهد داشت. دولتمردان بعد آنكه با واكنش‌ها و انتقادهاي جدي كارشناسان نسبت به نوع مواجهه با شيطان بزرگ روبه‌رو شدند، اعلام كردند كه براي ادامه رابطه با آمريكا قرار است نظرسنجي كنند و طبق آن تصميم خواهند گرفت. نكته مهم ديگر اينكه حال كه قرار بر نظرسنجي است و دولت صلاح را بر اين ديده است تا درباره رابطه با آمريكا به نظرسنجي روي آورد، پس چرا دولت در رابطه با ديگر مسائلي كه اتفاقا مردم هم بيشتر با آنها سر و كار دارند از ابزار نظرسنجي استفاده نمي‌كند؟! آيا دولت حاضر است در رابطه با افزايش قيمت مسكن، مرغ و... هم از مردم نظرسنجي كند؟ يا در رابطه با حذف سه دهك جامعه از دريافت يارانه‌ها –كه اين روزها به محل مناقشه دولت و مجلس هم تبديل شده است- نيز دولت استفاده از روش نظرسنجي را مي‌پذيرد و حاضر است براساس آن اقدام كند؟ حالا كه دولت مدعي است نظر مردم اينقدر برايش مهم شده است، حاضر است در رابطه با افزايش قيمت بنزين، برق و آب هم – كه اين روزها در سكوت محض رسانه‌اي شدت يافته است- از مردم نظرسنجي كند و طبق نظر آنها عمل كند؟ اگر بناي بر نظرسنجي است چرا دولت در رابطه با تشكيل كابينه خود از مردم نظر سنجي نكرد و براساس آن اعضاي كابينه خود را انتخاب نكرد؟ آيا دولت حاضر است كه اين تغيير و تحولات گسترده و بي‌نظيري كه اين روزها در وزارتخانه‌ها اتفاق مي‌افتد را هم به نظرسنجي بگذارد؟! و آيا دولتمردان مي‌پذيرند كه نظرات مردم درباره تغييرات اتوبوسي در دانشگاه آزاد و ديگر دانشگاه‌ها را هم جويا شوند؟! افزايش يك دفعه‌اي ساعات كاري ادارات كه به‌طور كاملا مستقيم با مردم ارتباط دارد، بيش از هر چيز ديگري ظرفيت نظرسنجي توسط دولت را داشت، پس چرا دولت در رابطه با آن نظرسنجي نكرد؟! در واقع بيان موارد فوق به وضوح نشان داد كه اگر قرار بر اين باشد كه دولت تصميم‌هاي خود را با نظرسنجي جلو ببرد، قبل از رابطه با آمريكا، موارد و مباحث بسيار بيشتري وجود دارند كه به مراتب نسبت به اين مقوله، مستحق نظرسنجي هستند، و اگر قرار است نظرسنجي صورت بگيرد قبل از هر چيز بايد در مورد مباحث اينچنيني كه اتفاقا مردم هم بيشتر با آنها درگير هستند، نظر سنجي صورت بگيرد. دولت براي تصميمات ديگر هم نظرسنجي مي‌كند؟!
با وجود آنكه سخنراني رئيس‌جمهور در مجمع عمومي سازمان ملل، قابل تقدير بود و در داخل نيز با استقبال روبه‌رو شد اما تن دادن به مذاكره تلفني با رئيس‌جمهور آمريكا و ديدار وزير امور خارجه كشورمان با وزير خارجه ايالات متحده، بدون شك از جمله اقدامات نابجايي بود كه حاوي هزينه‌هاي زيادي براي دولت بوده و انتقادات جدي و اساسي كارشناسان و دلسوزان جامعه را نيز در پي داشت. از اين رو در حالي كه انتظار اين است كه دولتمردان نسبت به اين اشتباه خود متنبه شوند و تلاش كنند تا آن را جبران كنند اما به نظر مي‌رسد دولت براي گريز از انتقادها نسبت به اين عملكرد، به اقدام ديگري متوسل شده است كه نه تنها راه‌حلي براي جبران اشتباه صورت گرفته نخواهد بود كه بدون شك تبعات جبران‌ناپذير ديگري براي دولت و ديپلماسي كشور نيز در پي خواهد داشت. دولتمردان بعد آنكه با واكنش‌ها و انتقادهاي جدي كارشناسان نسبت به نوع مواجهه با شيطان بزرگ روبه‌رو شدند، اعلام كردند كه براي ادامه رابطه با آمريكا قرار است نظرسنجي كنند و طبق آن تصميم خواهند گرفت. نكته مهم ديگر اينكه حال كه قرار بر نظرسنجي است و دولت صلاح را بر اين ديده است تا درباره رابطه با آمريكا به نظرسنجي روي آورد، پس چرا دولت در رابطه با ديگر مسائلي كه اتفاقا مردم هم بيشتر با آنها سر و كار دارند از ابزار نظرسنجي استفاده نمي‌كند؟! آيا دولت حاضر است در رابطه با افزايش قيمت مسكن، مرغ و... هم از مردم نظرسنجي كند؟ يا در رابطه با حذف سه دهك جامعه از دريافت يارانه‌ها –كه اين روزها به محل مناقشه دولت و مجلس هم تبديل شده است- نيز دولت استفاده از روش نظرسنجي را مي‌پذيرد و حاضر است براساس آن اقدام كند؟ حالا كه دولت مدعي است نظر مردم اينقدر برايش مهم شده است، حاضر است در رابطه با افزايش قيمت بنزين، برق و آب هم – كه اين روزها در سكوت محض رسانه‌اي شدت يافته است- از مردم نظرسنجي كند و طبق نظر آنها عمل كند؟ اگر بناي بر نظرسنجي است چرا دولت در رابطه با تشكيل كابينه خود از مردم نظر سنجي نكرد و براساس آن اعضاي كابينه خود را انتخاب نكرد؟ آيا دولت حاضر است كه اين تغيير و تحولات گسترده و بي‌نظيري كه اين روزها در وزارتخانه‌ها اتفاق مي‌افتد را هم به نظرسنجي بگذارد؟! و آيا دولتمردان مي‌پذيرند كه نظرات مردم درباره تغييرات اتوبوسي در دانشگاه آزاد و ديگر دانشگاه‌ها را هم جويا شوند؟! افزايش يك دفعه‌اي ساعات كاري ادارات كه به‌طور كاملا مستقيم با مردم ارتباط دارد، بيش از هر چيز ديگري ظرفيت نظرسنجي توسط دولت را داشت، پس چرا دولت در رابطه با آن نظرسنجي نكرد؟! در واقع بيان موارد فوق به وضوح نشان داد كه اگر قرار بر اين باشد كه دولت تصميم‌هاي خود را با نظرسنجي جلو ببرد، قبل از رابطه با آمريكا، موارد و مباحث بسيار بيشتري وجود دارند كه به مراتب نسبت به اين مقوله، مستحق نظرسنجي هستند، و اگر قرار است نظرسنجي صورت بگيرد قبل از هر چيز بايد در مورد مباحث اينچنيني كه اتفاقا مردم هم بيشتر با آنها درگير هستند، نظر سنجي صورت بگيرد. ارسال نظر
پربیننده