چرا توهینهای شرمن به ایرانیان باید جدی گرفته شود و نمیتوان به راحتی از کنار آن گذشت؟ پاسخ این سوال بسیار روشن است. به این دلیل نباید از کنار توهینهای گاه و بیگاه شرمن به ایرانیان گذشت که این توهینها حساب شده و دقیق و با برنامهریزی بیان شده است. شرمن از دست ایرانیان عصبانی نیست. او در آخرین گفتوگویی که با همتایان ایرانی خود داشته از محتوای مکالمات بشدت راضی بوده و بارها بیان کرده است راه برای گفتوگو با ایرانیان باز است و میتوان با رویکرد مناسب به نتیجه رسید. تنها عصبانیت نیست که باعث میشود او به مردم ایران توهین کند، برنامهریزی برای اثبات بیاعتمادی آمریکا به ایران دلیل اصلی این توهین بوده است. شرمن بعد از آخرين اظهارنظر با موج اعتراضات ایرانیان و همچنین ایرانیان مقیم آمریکا مواجه شد. کاخ سفید سعی داشت به نوعی این قضیه را کماهمیت جلوه دهد اما صحبتهای بعدی شرمن در گفتوگو با رسانه فارسیزبان وزارت خارجه آمریکا VOA نشان داد برنامهریزی مفصلی برای به راه انداختن جو رسانهای در این زمینه وجود داشته است. صفحه معرفی شرمن در سایت ویکیپدیا نیز نشان میدهد پررنگ شدن این موضوع برای دنبال کردن هدفی خاص بوده است. در این سایت که به معرفی شرمن و کارنامه کاری او پرداخته شده، معرفیای کلی از او به عمل آمده و از اقدامات و نقش اصلی او در گفتوگوهای هستهای با کرهشمالی و همچنین موسسات اقتصادیای که او با همکاری مادلین آلبرایت تاسیس کرده و اداره میکند، صحبتی به میان نیامده است. در این صفحه همچنین به صحبتها و اقدامات جنجالی قبلی شرمن نیز اشارهای نشده اما بلافاصله بعد از اظهارنظر او راجع به اینکه فریبکاری در خون ایرانیان است، این صفحه به این مساله پرداخته و لینکی را هم از اخبار و واکنشهای ایرانیان به این موضوع در نظر گرفته و در اختیار بینندگان قرار داده است. شرمن در گفتوگو با شبکه تلویزیونی صدای آمریکا نیز حرف خود را تکذیب نکرد. شرمن در این گفتوگو صحبتهای قبلی خود را نه تکذیب کرد و نه به خاطر آنها عذرخواهی کرد. در همه جای دنیا صحبت از بیاعتمادی ایران نسبت به آمریکاست اما این معاون وزیر خارجه آمریکا بود که در گفتوگوی خود با رسانه فارسیزبان، توهینش را نشانی از بیاعتمادی آمریکا نسبت به ایران دانست. برخی آمریکاییها اعتقاد دارند، آمریکایی واقعی آمریکایی بددهن است! شاید به همین خاطر هم در قبال دیگر کشورها با تکبر و توهین و تحقیر وارد میدان میشوند اما از کسی که قرار است سیاست خارجی یک کشور را در مساله مهم جهانی پیش ببرد، این صحبتها بسیار بعید به نظر میرسد. بیاعتمادی تنها دلیل توهین شرمن به ایرانیان نبوده چرا که قبل از این نیز او در جلسه خصوصی با خبرنگاران حوزه سیاست خارجی آمریکا بعد از اولین جلسه مذاکرات با هیات ایرانی در ژنو به وزیر امور خارجه ایران توهین کرده و او را چاپلوس خوانده بود. خبرنگارانی که این جلسه را پوشش خبری میدادند، به شرطی توانستند با شرمن صحبت کنند که سمت و نام او را منتشر نکنند اما نوع صحبتهایی که او مطرح کرده نشان میدهد خودش راهبری این جلسه را با خبرنگاران برعهده داشته است. شاید بتوان با جرات گفت هدف اصلی از توهینهای او همراه جلوه دادن خودش با حزب جمهوریخواه آمریکاست که همیشه به «تگزاسیهای بددهن» معروف هستند. از سوی دیگر نگاهی به عملکرد او در کرهشمالی نشان میدهد او بیشترین آسیب را زمانی دید که لب به گفتن برخی حقایق درباره رهبر کرهشمالی باز کرد. او که به دعوت کیمجونگ ایل به همراه مادلین آلبرایت به کرهشمالی سفر کرده بود، بعد از بازگشت از این سفر در حالی که تمام رسانههای آمریکایی در تلاشی چندین و چند ساله تصویری غیرواقعی از رهبر کرهشمالی را برای مردم آمریکا و کل جهان مخابره کرده بودند، با سیاستمداری روبهرو شدند که میگفت «کیمجونگ ایل دیوانه نیست». حاکم سابق کرهشمالی از نظر شرمن فردی «باهوش، با قابلیت و کاملا مطمئن است. او نه دیوانه است و نه از نظر روانی دچار پریشانی است اما حس میکند خیلی قدرتمند است». او با گفتن همین حرفها بشدت مورد مواخذه کنگره و جمهوریخواهان قرار گرفت و هر چه تلاش کرد گفتوگوها با کرهشمالی را در زمان بوش نیز ادامه دهد، موفق نشد و کارش با شکستی تمامعیار به پایان رسید. او این روزها بازهم بشدت زیر ذرهبین مجلس نمايندگان و سنای آمریکاست که هنوز هم توسط جمهوریخواهان اداره میشوند. او این بار دیگر قرار نیست از کسی تعریف کند و میخواهد تمام صحبتهایش رنگ و بوی جمهوریخواهی داشته باشد به همین دلیل هم زمانی که در جمع خبرنگاران قرار میگیرد، با همین نگاه به وزیر امور خارجه ایران توهین میکند و سعی دارد نشان دهد جذب گفتمان ایران در مذاکرات نمیشود. چرا شرمن به ایرانیان توهین میکند؟
چرا توهینهای شرمن به ایرانیان باید جدی گرفته شود و نمیتوان به راحتی از کنار آن گذشت؟ پاسخ این سوال بسیار روشن است. به این دلیل نباید از کنار توهینهای گاه و بیگاه شرمن به ایرانیان گذشت که این توهینها حساب شده و دقیق و با برنامهریزی بیان شده است. شرمن از دست ایرانیان عصبانی نیست. او در آخرین گفتوگویی که با همتایان ایرانی خود داشته از محتوای مکالمات بشدت راضی بوده و بارها بیان کرده است راه برای گفتوگو با ایرانیان باز است و میتوان با رویکرد مناسب به نتیجه رسید. تنها عصبانیت نیست که باعث میشود او به مردم ایران توهین کند، برنامهریزی برای اثبات بیاعتمادی آمریکا به ایران دلیل اصلی این توهین بوده است. شرمن بعد از آخرين اظهارنظر با موج اعتراضات ایرانیان و همچنین ایرانیان مقیم آمریکا مواجه شد. کاخ سفید سعی داشت به نوعی این قضیه را کماهمیت جلوه دهد اما صحبتهای بعدی شرمن در گفتوگو با رسانه فارسیزبان وزارت خارجه آمریکا VOA نشان داد برنامهریزی مفصلی برای به راه انداختن جو رسانهای در این زمینه وجود داشته است. صفحه معرفی شرمن در سایت ویکیپدیا نیز نشان میدهد پررنگ شدن این موضوع برای دنبال کردن هدفی خاص بوده است. در این سایت که به معرفی شرمن و کارنامه کاری او پرداخته شده، معرفیای کلی از او به عمل آمده و از اقدامات و نقش اصلی او در گفتوگوهای هستهای با کرهشمالی و همچنین موسسات اقتصادیای که او با همکاری مادلین آلبرایت تاسیس کرده و اداره میکند، صحبتی به میان نیامده است. در این صفحه همچنین به صحبتها و اقدامات جنجالی قبلی شرمن نیز اشارهای نشده اما بلافاصله بعد از اظهارنظر او راجع به اینکه فریبکاری در خون ایرانیان است، این صفحه به این مساله پرداخته و لینکی را هم از اخبار و واکنشهای ایرانیان به این موضوع در نظر گرفته و در اختیار بینندگان قرار داده است. شرمن در گفتوگو با شبکه تلویزیونی صدای آمریکا نیز حرف خود را تکذیب نکرد. شرمن در این گفتوگو صحبتهای قبلی خود را نه تکذیب کرد و نه به خاطر آنها عذرخواهی کرد. در همه جای دنیا صحبت از بیاعتمادی ایران نسبت به آمریکاست اما این معاون وزیر خارجه آمریکا بود که در گفتوگوی خود با رسانه فارسیزبان، توهینش را نشانی از بیاعتمادی آمریکا نسبت به ایران دانست. برخی آمریکاییها اعتقاد دارند، آمریکایی واقعی آمریکایی بددهن است! شاید به همین خاطر هم در قبال دیگر کشورها با تکبر و توهین و تحقیر وارد میدان میشوند اما از کسی که قرار است سیاست خارجی یک کشور را در مساله مهم جهانی پیش ببرد، این صحبتها بسیار بعید به نظر میرسد. بیاعتمادی تنها دلیل توهین شرمن به ایرانیان نبوده چرا که قبل از این نیز او در جلسه خصوصی با خبرنگاران حوزه سیاست خارجی آمریکا بعد از اولین جلسه مذاکرات با هیات ایرانی در ژنو به وزیر امور خارجه ایران توهین کرده و او را چاپلوس خوانده بود. خبرنگارانی که این جلسه را پوشش خبری میدادند، به شرطی توانستند با شرمن صحبت کنند که سمت و نام او را منتشر نکنند اما نوع صحبتهایی که او مطرح کرده نشان میدهد خودش راهبری این جلسه را با خبرنگاران برعهده داشته است. شاید بتوان با جرات گفت هدف اصلی از توهینهای او همراه جلوه دادن خودش با حزب جمهوریخواه آمریکاست که همیشه به «تگزاسیهای بددهن» معروف هستند. از سوی دیگر نگاهی به عملکرد او در کرهشمالی نشان میدهد او بیشترین آسیب را زمانی دید که لب به گفتن برخی حقایق درباره رهبر کرهشمالی باز کرد. او که به دعوت کیمجونگ ایل به همراه مادلین آلبرایت به کرهشمالی سفر کرده بود، بعد از بازگشت از این سفر در حالی که تمام رسانههای آمریکایی در تلاشی چندین و چند ساله تصویری غیرواقعی از رهبر کرهشمالی را برای مردم آمریکا و کل جهان مخابره کرده بودند، با سیاستمداری روبهرو شدند که میگفت «کیمجونگ ایل دیوانه نیست». حاکم سابق کرهشمالی از نظر شرمن فردی «باهوش، با قابلیت و کاملا مطمئن است. او نه دیوانه است و نه از نظر روانی دچار پریشانی است اما حس میکند خیلی قدرتمند است». او با گفتن همین حرفها بشدت مورد مواخذه کنگره و جمهوریخواهان قرار گرفت و هر چه تلاش کرد گفتوگوها با کرهشمالی را در زمان بوش نیز ادامه دهد، موفق نشد و کارش با شکستی تمامعیار به پایان رسید. او این روزها بازهم بشدت زیر ذرهبین مجلس نمايندگان و سنای آمریکاست که هنوز هم توسط جمهوریخواهان اداره میشوند. او این بار دیگر قرار نیست از کسی تعریف کند و میخواهد تمام صحبتهایش رنگ و بوی جمهوریخواهی داشته باشد به همین دلیل هم زمانی که در جمع خبرنگاران قرار میگیرد، با همین نگاه به وزیر امور خارجه ایران توهین میکند و سعی دارد نشان دهد جذب گفتمان ایران در مذاکرات نمیشود. ارسال نظر
پربیننده