گروه بينالملل: به گزارش تسنیم، کارشناس مرکز امنیت جدید آمریکایی، نگرانی عربستان از سیاستهای آمریکا را به دلیل مساله فلسطین، مصر و ایران دانسته و مدعی است که تهدید آمریکا به «تغییر عمده» کار به جایی نمیبرد و عربستان باید از طریق مجامع بینالمللی سیاست خود را پیش ببرد. تفاوت میان سیاستگذاری آمریکا در خاورمیانه و سیاستگذاری نزدیکترین متحدان آن در خلیجفارس، به یک اختلاف عمیق تبدیل شده است. اگرچه اختلاف در سیاستگذاری و انتقاد شخصی از سیاستهای آمریکا در منطقه خلیجفارس مساله تازهای نیست اما این اختلافات و ناسازگاریها در این روزها جلوه بسزایی در نظر مردم دارد. شایان ذکر است که امتناع عربستان سعودی بهطور عمومی از پذیرفتن کرسی متغیر شورای امنیت سازمان ملل، موضعی که پادشاهی عربستان مدتی طولانی برای بهدست آوردن آن تلاش کرده و آماده شده بود و ارائه طرحی توسط یکی از مقامات ارشد سعودی مبنی بر اینکه ریاض تغییر عمدهای در مشارکت امنیتی خود با آمریکا اعمال خواهد کرد، بسیاری از ناظران را در واشنگتن و نقاط دیگر شگفتزده کرده است.
خشم متحدین خلیجفارسی به موازات تعداد و اهمیت اختلافات سیاسی با واشنگتن بر سر یک سری از مسائل افزایش یافته است، رویکرد دولت اوباما به مساله اسرائیل و فلسطین و تصمیم اخیر درباره کاهش کمک نظامی آمریکا به مصر ازجمله این مسائل مورد اختلاف هستند. البته بیش از هر چیز دیگر، دو مشکل اساسی موجب نگرانیهای متحدین خلیجفارسی شده است. مساله اول، ایران است. عربستان سعودی، امارات متحده عربی و سایر قدرتهای محافظهکار منطقهای از اشتیاق شدید اوباما به دستیابی به توافقی با تهران و شتاب او برای همکاری با حسن روحانی، رئیسجمهور جدید ایران، نگران هستند. آنها از معامله دیپلماتیکی هراس دارند که تدابیر کمی برای محدود کردن بلندپروازیهای هستهای تهران بیندیشد و با تخفیف فشارهای بینالمللی، ایران را قادر سازد که به اهداف هژمونی خود دست پیدا کند. متحدین آمریکا در خلیجفارس همچنین دولت اوباما را به دلیل آسان گرفتن بر حکومت اسد در سوریه بشدت مورد انتقاد قرار دادهاند. آنها بهطور آشکار از ناکامی آمریکا در انجام اقدام نظامی بهدنبال استفاده از سلاحهای شیمیایی توسط اسد، ناراضی هستند و ارزش معامله آمریکا و روسیه را برای نابودی ذخایر شیمیایی سوریه به اندازه همان کاغذی توصیف کردند که این معامله روی آن نوشته شده است. عربستان سعودی، امارات متحده عربی و قطر همگی از بابت فاجعه انسانی در سوریه نگران هستند، اما هدف اصلی آنها این است که ببینند اسد، نزدیکترین حکومت رجوعکننده به تهران، سقوط میکند و به این ترتیب، رقابت منطقهای با ایران بهطور قطعی به نفع آنها تمام میشود. مساله دوم این است که متحدان خلیجفارسی از بابت تعهد آمریکا به امنیت بلندمدت آنها در آینده نگران هستند. آنها میدانند که آمریکا دچار رکود شده و از لحاظ مالی نیز در مضیقه است. پس از بیش از یک دهه جنگ، آنها میدانند که مردم آمریکا از تعهدات خاورمیانهای به ستوه آمدهاند. آنها نگران مفاهیم انقلاب انرژی در آمریکای شمالی برای پیمانهای امنیتی هستند. همچنین آنها نگران هستند که خواسته استراتژیک دولت اوباما درباره «محور آسیایی»، آنها را با دو جریان گسترش ایرانی و افراطگرایی اسلامی تنها خواهد گذاشت.