بنیامین اثباتی: از امروز در بخش کاسبی در طهران قدیم صفحه اجتماعی «وطنامروز»، شیوههای خوب کاسبی را در قدیم به رشته تحریر در میآوریم، شیوههای خوب و قشنگی که این روزها در هیاهوی زندگی شهری به فراموشی سپرده شده و در حقیقت در شهر و دیار خبری از این شیوههای خوب کاسبی نیست! امید است انتشار این مطالب در روزنامه، برای همه ما تلنگری باشد تا تفکر بیشتری در وضعیت کسب و کار و داد ستدهای روزمره خود داشته باشیم. كوچههای قدیمی، خونههای قدیمی، مغازههای قدیمی، خلاصه آدمهای قدیمی. همه اینارو كه گفتیم شما هم كه در حال مطالعه این مطلب هستید هم رفتین، هم دیدین، شاید هم این روزها تو یه همچین جایی دارین زندگی میكنین. همه این اماکن پر از احساسات خوب و صاف و لطیفه، وقتی آدم پاشو تو یه محله قدیمی میذاره یا میره تو یه حجره قدیمی، این حس و حال خوبو میفهمه، انگار در ودیوار اونجا پر از انرژیهای مثبته، راستی تا حالا فكر كردین چرا به آدم همچین حسی دست میده؟
میگن قدیمیا سر هر كاری كه بودن، هر كاری كه از مردم تو كسب و كارشون پول میگرفتن، این پولارو كه رو هم میذاشتن یه صلوات میفرستادن. اعتقاد داشتن اینجوری هم بركت مالشون میره بالا، هم روزیشون حلال میشه سلامتی همه اونایی كه كارشون، كسبشون، روزیشون حلاله، صلوات «الهم صلی علی محمد و آل محمد».
یه حرف حساب هست كه میگه، روزیتو از خدا بخواه نه از بنده خدا، به بعضیا كه نگاه میكنی میبینی این روزیشونو از بنده خدا میخوان، كرایش تا فلان میدون میشه 500 تومن میگه 700 تومن، چرا؟ چون قسط داره، كرایه خونش عقب افتاده، بچش مریض شده، خلاصه از این جور حرفها، خود خدا گفته هر كی با من معامله كرد حساب و كتابشم با منه، هر كی هم با بنده خدا معامله كرد، بره حسابشم از همون بگیره. جای این قدیمیا این روزها خیلی خالیه. وقتی که میرفتی در مغازشون خرید میكردی، بعد یادت میرفت پولشو بدی و تنها چیزی كه از اونا میدیدی، خندهای بود كه بدرقه راهت میكردن، بازم یاد همتون بخیر كه هم كسب و كارتون حلال بود هم روزی كه شب واسه زن و بچتون میبردین.