حسن هدایت، فیلمساز سینما که در کارنامه هنری خود ساخت فیلم‌های اجتماعی-تاریخی را به ثبت رسانده و سریال معروف «کارآگاه علوی» توانست به خوبی نظر مخاطبان را در ژانر پلیسی معمایی به خود جلب کند در گفت‌وگو با خبرنگار «وطن‌امروز» درباره سلیقه مردم در دیدن آثار پلیسی گفت: سلیقه مردم متفاوت است و نمی‌توان به مردم خرده گرفت، هر جامعه‌ای به نسبت شرایط اقتصادی، فرهنگی و اعتقادی گرایش‌هایش متغیر است. وی درباره اقبال مخاطب از فیلم‌های پلیسی توضیح داد: مردم قابل پیش‌بینی نیستند، مردم نیازهایی از نظر روحی دارند که هر یک با فیلم‌های مختلف برآورده می‌شود از جمله: درام، آپارتمانی، جنگی و... . متاسفانه سینمای ما در سال‌های گذشته دچار بیماری‌هایی شد و درگیری‌های درونی بین اهالی سینما و سیاستمدارها رخ داد که باعث تشدید بیماری شد به همین دلیل طیف متنوعی از فیلم‌ها در اختیار تماشاگر قرار نگرفت و مخاطب قدرت انتخاب برای تماشای فیلم ندارد. سازنده سریال پرمخاطب «کارآگاه علوی» درباره فروش تعدادی از فیلم‌ها گفت: یکی از دلایلی که برخي فیلم‌ها با فروش خوب مواجه می‌شوند این است که خط قرمزهایی که در ذهن مردم وجود دارد را قلقلک می‌دهند. مردم سوژه‌هایی را که در تلویزیون یا سینمای خانگی نمی‌یابند یا کمتر می‌بینند، در برخی فیلم‌ها جست‌وجو می‌کنند. تا مخاطب را کنجکاو نکنیم دنبال سوژه نمی‌رود. گناهکاران فیلم سالمی است
وی درباره فیلم سینمایی «گناهکاران» گفت: هنوز موفق نشدم فیلم را ببینم. امیدوارم فیلم قریبیان هم فروش لازم را داشته باشد. او هنرمند بسیار قابل احترامی است. قطعا فیلمشان هم سالم و خوب است زیرا فکر سالمی دارد و به دنبال این نیست که به هر قیمتی گیشه را تسخیر کند. او ضوابط و تعهدات اخلاقی دارد.کارگردان فیلم پلیسی «سایه روشن» درباره به تصویر کشیدن پلیس ایرانی و ارتباط مردم با این پلیس گفت: ممیزی‌های نیروی انتظامی آفت به نمایش گذاشتن درست پلیس در آثار تصویری ایران است در حالی که باید از نمایش نقاط ضعف در جهت اصلاح آن استقبال کنیم اما متاسفانه می‌گوییم ما نقطه ضعفی نداریم. در کنار وجوه مثبتی که دارد، نیروی انتظامی سختگیری می‌کند و کمتر اجازه می‌دهد پلیس به درستی به نمایش گذاشته شود، همه جای دنیا پلیس فاسد و ناتوان وجود دارد زیرا پلیس انسان است و ضعف از خودش نشان می‌دهد. ابعاد ضعف و قوت پلیس باید نشان داده شود اما پلیس سینما و تلویزیون ما تک‌بعدی است. وی در ادامه به انتخاب سوژه‌ها در تولید آثار پلیسی اشاره کرد و گفت: سوژه‌های پلیسی زیادی در جامعه وجود دارد که برای ساخت آن منع می‌شویم و جزو خطوط ممیزی به حساب می‌آید به طور مثال مساله ساده‌ای که در فیلم «هیس...» با احتیاط مطرح می‌شود، بسیار خوب است. فیلم عجیب و غریبی نیست. خانم درخشنده مساله ساده‌ای را مطرح می‌کند که دیگران سعی در اختفای آن دارند در حالی که مردم نیاز دارند بخشی از مسائل را بی‌پرده ببینند و دنبال کنند تا سطح آگاهی جامعه بالاتر رود. سازنده فیلم سینمایی «بیگانه‌ای در شهر» درباره ممیزی‌های فیلم‌ها گفت: ما از نظر سیاستگذاری فرهنگی یکسری ممیزی‌هایی داریم که بعضی از آنها لازم است اما بخشی از آن سلیقه‌ای است. تا ممیزی سلیقه‌ای برطرف نشود آثار تصویری در زمینه‌های مختلف از جمله پلیسی، پزشکی و جنگ دچار مشکل می‌شود. وی در ادامه تاکید کرد: زمانی مخاطب را از دست می‌دهیم که تماشاگر یک گام از فیلم جلوتر باشد و تنها شبحی از پلیس در فیلم‌های ایرانی می‌بیند این امر برای سازنده فیلم خطرناک است.