علیرضا سلمانی: حبیب‌الله عسگراولادی فقط «پیر مؤتلفه» نبود؛ از جوانی تا آنِ بدرود، در ائتلاف با انقلاب اسلامی بود. با این همه، دقایقی بعد از انتشار خبر درگذشت این «یار امام» و «امین رهبر»، بعضی رسانه‌های مغرض به بهانه مساعی یک سال اخیر مرحوم عسگراولادی برای متنبه‌کردن اصحاب فتنه و تلاش برای بازگرداندن احتمالی ایشان به دامن پر مهر ملت و ولایت، اینگونه وانمود کردند که آن مرحوم در یک سال آخر عمر، به مرزهای اعتدال، بلکه اصلاح‌طلبی نزدیک شده بود! اولا فاصله‌انداختن میان مقاطع مختلف زندگی عزیزی که یک عمر در صراط مستقیم ولایت فقیه، رشته سپید مو را به نقد جوانی خرید، کاملا مضحک است. ثانیا باید به جماعت کج‌اندیشی که به‌زعم غلط خود، از همه عمر پیر انقلاب، فقط یک سال آخر آن را گرفته‌اند، گفت کاش لااقل به همین ادعای خود وفادار می‌بودید و پندهای پیر مبارزان انقلاب را به کار می‌گرفتید. کاش آن نامه‌نگاری‌های یک سال آخر عمر عسگراولادی در شما اثر می‌کرد و کاش به دلسوزی‌های او گوش می‌دادید. کاش از دامن دشمن به دامان دوست پناه می‌آوردید، کاش قبول می‌کردید که تقلب، تهمتی زشت به نظام بود، کاش در شما موثر بود نصایح پیر انقلاب، کاش به احترام موی سپید او، حرمت پندش را نگه می‌داشتید و ... کاش لااقل به همین حرف‌های یک سال اخیر عسگراولادی گوش می‌دادید. حقا که چه نمک‌نشناسید؛ شما حتی با خبر رحلت این پیرمرد دوست‌داشتنی هم فتنه‌گرانه برخورد کردید! اساسا ذات شما را با «فتنه» سرشته‌اند؛ خواه مفتون باشید خواه فتنه‌گر!