۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۲:۱۲

لبخند و خنجر

سیروس محمودیان: از منظر تاریخی شروع دور جدید مذاکرات هسته‌ای ایران با 1+5 در 16 آبان در ژنو و همزمانی عبرت‌آموز آن با حادثه تاریخی 13 آبان 1358 نشان می‌دهد نمی‌توان کمترین امیدی به صداقت دیپلماسی آمریکایی داشت یا در متن این مذاکرات به اصلاح رفتارهای استکباری آمریکا دل‌خوش کرد. اخیرا اشخاصی که از نظر مقام معظم رهبری عنوان «بوقچی‌های تبلیغاتی مواجب‌بگیر» برازنده آنان است تلاش گسترده‌ای دارند تا به مردم بویژه نسل جوان بقبولانند که آمریکا در عرصه دوستی با ملت ایران کاملا صادق بوده و باید ملت به برقراری رابطه یکسویه ظالمانه با دولت آمریکا تن دهد. واضح است تلاش سازمان‌یافته رسانه‌ای برای مبدل کردن لزوم برقراری رابطه بی‌مبنا با آمریکا به یک مطالبه ملی، بدنه اصلی فعالیت‌های آنها را شکل می‌دهد. این اقدام ذلیلانه در حالی است که آمریکا کماکان از تهدید ملت ایران کوتاه نیامده و مکررا اصرار دارد که همه گزینه‌ها از جمله حمله موشکی به تاسیسات هسته‌ای ایران یا تشدید تحریم‌ها روی میز قرار دارد.
2- از منظر تحلیلی برمجموع برخوردهای آمریکاییان با ملت ایران در طول 50 سال گذشته عنوانی جز دشمنی نمی‌توان نام نهاد. نگاهی گذرا بر سابقه دخالت‌ها و دشمنی‌های آمریکا با ملت ایران در دوران پیش و پس از پیروزی انقلاب اسلامی حکم می‌کند که نباید به لبخندهای مزورانه دولتی که ملت ایران را محور شرارت نامید امید بست. ملاحظه سیاهه بلندبالای دشمنی‌های دولت آمریکا با ملت ایران در 50 سال اخیر به‌طور مستند موید آن است که آمریکایی‌ها هیچگاه در مواجهه با ملت ایران از کمترین صداقت سیاسی برخوردار نبوده‌اند. برای سیاست‌پردازان آمریکایی در حوزه مذاکره و برقراری رابطه با ایران صرفا تسلیم شدن بی‌قید و شرط ذلت‌بار و متعاقبا تاراج داشته‌های ملت ایران از اولویت راهبردی برخوردار است.
3- در دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز حمایت مستمر مادی و تسلیحاتی از جریان تجزیه‌طلبی و تروریسم، مبدل کردن سفارت آمریکا به لانه جاسوسی و مداخله مستقیم در امور انقلاب، سازماندهی آشوب‌ها و ترورهای خیابانی، بلوکه کردن دارایی‌های ایران، تشدید درگیری‌های قومی در استان‌های مرزی، حمله نظامی به منطقه طبس، طراحی و هدایت مستقیم کودتای نوژه، مشارکت مستقیم در اقدامات تروریستی گروه‌های ضدانقلاب و سلطنت‌طلب، تحریک عراق به حمله نظامی به ایران، حمایت همه‌جانبه از صدام در طول 8 سال جنگ تحمیلی، انهدام برخی از اسکله‌های نفتی ایران، همکاری مستقیم با رژیم صدام در غرق کردن زیردریایی‌ها و قایق‌های تندرو کشور در خلیج فارس، تجاوز مکرر به حریم هوایی کشور، انهدام هواپیمای مسافربری ایرباس و به شهادت رساندن 290 تن از مسافران بی‌گناه، محور شرارت نامیدن ایران، تلاش برای جلوگیری از دستیابی ایران به دانش و فناوری هسته‌ای، راه‌اندازی جنگ‌های ژئوپلتیک و تلاش برای محروم‌سازی ملت ایران از مزایای ناشی از موقعیت جغرافیایی آن، اختصاص بودجه‌های قابل توجه برای براندازی جمهوری اسلامی ایران و مهم‌تر از همه هدایت فتنه 88 و ترور دانشمندان هسته‌ای کشور و در نهایت نیز اعمال فشارها و تحریم‌های غیرانسانی اقتصادی علیه ملت ایران همچنان در سرلوحه دشمنی‌های آنان با ملت ایران قرارداشته است.
۴- باید پذیرفت تزویر و فریب همواره یکی از ارکان ماهیتی مناسبات سیاسی- اقتصادی آمریکاییان را در مقابل ایران شکل داده است. در سنجش میزان جدیت و صداقت طرف مقابل باید گفت آمریکایی‌ها که در ماجراجویی‌های خویش صرفا به دنبال یک بهانه جدی برای استمراربخشی به مجموع دشمنی‌های غیرانسانی خویش با انقلاب اسلامی و ملت ایران هستند تلاش ملت ایران را برای بهره‌مندی مشروع از انرژی هسته‌ای دستاویزی برای اعمال تحریم و فشارهای اقتصادی قرار دادند. محور دشمنی آمریکا با ملت ایران مطلقا مساله هسته‌ای نیست. آمریکا به طور مشخص در پی آن است که با وهم شیطانی دنیا را متقاعد کند که ایران در پی دستیابی به توانایی ساخت بمب اتمی است.
5- در دکترین سیاست خارجی آمریکا لبخند ظاهری که در پشت آن خنجرهای آلوده به دشمنی نهفته است از اعتبار خاصی برخوردار است. استثمار و استعمار ملل یکی از اصول بنیادین و لایتغیر دولت آمریکا در یکصدسال اخیر بوده است. طبیعی است که هیچ ملتی به چپاول آشکار منافع ملی خویش توسط یک دولت خارجی رضایت نمی‌دهد بلکه برای راضی‌ کردن یک ملت به غارت منابع ملی‌شان، توسل به لبخندهای مزورانه یک اصل استعماری است.
6- در خاتمه لازم به اشاره است که باور به صداقت آمریکایی یک خطای استراتژیک و ساده‌لوحی تمام‌عیار است که چنین ساده‌اندیشی قطعا تبعات سهمگینی می‌تواند در پی داشته باشد. احتیاط سیاسی و اصرار حکیمانه بر انجام مذاکرات عزتمندانه در چارچوب زمانی مشخص آن هم صرفا پیرامون مساله هسته‌ای و تاکید مصلحانه بر حق قانونی ملت ایران در برخورداری از فناوری هسته‌ای صلح‌آمیز و حق غنی‌سازی از الزامات راهبردی مذاکرات پیش رو است. بدیهی است ایران به طور اصولی در پی دستیابی به بمب هسته‌ای نیست و در این میان هرگونه تلاش برای اثبات یک امر عدمی در طول مذاکرات ایران با 1+5 ناممکن است. در واقع عمده مشکل ملت ایران با آمریکا خوی استکبار و خودبرتربینی آمریکایی‌هاست نه کوشش‌های علمی در بخش فناوری هسته‌ای.
ارسال نظر
captcha
پربیننده