این در حزب‌اللهی‌ها کمتر است از آنجایی که کلا کنار آمدنشان با بقیه راحت‌تر است از کنارآمدنشان با خودشان و کلا تميیز بیشتر قائل می‌شوند بین طیف‌های مختلف جناح مقابل؛ اما یک چیزی که در رفتار دوستان اصلاح‌طلب و بعضا دگراندیشم در این چند وقت بعد از انتخابات تا قضیه برخورد با مذاکره با آمریکا و رفتن و آمدن آقای روحانی به سازمان ملل دستگیر من شد، این بود که مهم نیست ما کجای طیف به‌اصطلاح حزب‌اللهی بودن قرار می‌گیریم و چقدر محافظه‌کاریم یا نومحافظه‌کار و راست سنتی هستیم یا مدرن و اصولگراییمان اصولگرایی شریعتمداری است یا علی مطهری! مهم این است که ما دیگر این جماعت تعریف شده‌ایم به صرف اینکه در جناح راست قرار داریم و اینها همه را به یک چشم نگاه می‌کنند و بعضا برخوردشان با ما یکی است. از این واقعیتی که شاید به چشم نمی‌آید نکته‌ای را به دوستانم در جناح مقابل یادآوری می‌کنم که همین نوع نگاهی را که شما به ما می‌کنید و تعریفی که از ما ارائه می‌دهید را، آمریکا و امثال آمریکا هم به شما می‌کنند و خوشتان بیاید یا نیاید شما را در کنار ما قرار می‌دهند! از پنجره‌های کاخ سفید و نورگیر‌های الیزه همه ما در کنار هم دیده می‌شویم و دشمنی ذاتی‌شان شامل شما هم می‌شود! چرا که این ما و شمایی که شما تعریف می‌کنید، یکی است برای آنها.
این تمییزی که بین گروه‌های مختلف ما قائل نمی‌شوید آنها نه‌تنها بین ما و شما که بین وهابی و سنی و شیعی هم لحاظ نمی‌کنند! بخواهید یا نه برای آنها ما و شما و سلفی‌های سفاک سوریه و حنبلی‌های سودان و شیعیان یمن و شافعیان شام یکی هستیم و برگ‌های درخت اسلام که هر روز باید زرد‌تر بشود و بیشتر بریزد. مهم نیست چه رنگ برگی بر درخت بماند؛ قرار است این درخت برگی نداشته باشد.
این را که یادتان بماند، انتظارتان نمی‌رود که دولت اصولگرایی اگر جایش را به کارگزاران و اصلاح‌طلبان بدهد از بار تحریم‌ها یا دشمنی غرب چیزی کاسته شود.
ان یتبعون الا الظن و ان الظن لا یغنی من الحق شیئا!