آغاز دستگيري شخصيت‌هاي سياسي از سوي دولت ازهاري(1357 ش) دولت نظامي ازهاري ظاهراً براي تسكين افكار عمومي و راضي كردن مردم انقلابي و در واقع براي عوام‌فريبي، تعدادي از شخصيت‌هاي سياسي پيشين كشور را دستگير و زنداني نمود. بازداشت اين بلندپايگان به هيچ وجه ارتباطي باتصميم رئيس دولت نداشت و اين فكر مربوط به شخص شاه بود كه بعضي از مشاورينش به او القا كرده بودند. شاه با دستگيري اين افراد، در اقدامي فريبكارانه كوشيد خود را تبرئه كرده، مقامات پيشين دولتي را مسؤول ستمها، جنايتها و فسادهاي اقتصادي و اخلاقي رژيم خود معرفي نمايد. اين بازداشتها از نظر افكار عمومي نه تنها كوچكترين اثر تسكيني نداشت، بلكه رسوايي رژيم را بيشتر كرد و سوژه مناسبي براي بحث و انتقاد درباره فساد رژيم در گذشته، به دست مطبوعات داد. بازداشت اميرعباس هويدا، كسي كه 13 سال نخست‌وزير بوده يا توقيف ارتشبد نصيري، رئيس ساواك كه 13 سال رياست اين سازمان مخوف را برعهده داشت و نيز زنداني كردن افرادي كه عاليترين نشان درباري را از شاه گرفته بودند جز دليل قاطع بر محكوميت رژيم شاه، علت ديگري نميتوانست داشته باشد. در پي اين بازداشتها، امام اين اقدامات را فريب‌کاري دانسته و كار رژيم را تمام شده عنوان كردند.
صدور پيام امام خميني(ره) در محكوميت كشتار 13 آبان (1357 ش)
حضرت امام خميني(ره) به مناسبت كشتار دانشآموزان و دانشجويان مسلمان در سيزدهم آبان ماه 1357 طي پيامي فرمودند: «من از جناياتي كه اخيراً در دانشگاهها با فرزندان اسلام نمودهاند در سوگم. من از دانشجويان عزيز كه در راه اسلام و كشور، فدايي دادهاند و در مقابل شاه با مشتي گره كرده ايستاده و او را محكوم كردهاند، تشكر ميكنم».
دعوت جهاني اسلام توسط پيامبر اكرم (7 ق)
پس از تثبيت اسلام در مدينه و نواحي اطراف آن، پيامبر اكرم (ص) به حكم صدور جهاني اسلام به نقاط ديگر دنيا، با ارسال نامه به پادشاهان و امپراتوران زمان، رسما دعوت به اسلام را آغاز كرد. مورخان، تعداد نامه‌هايى را كه رسول گرامي اسلام(ص) در اين زمان ارسال فرمود، بين 12 تا 26 نامه ذكر كردهاند. مخاطبان نامهها نيز پادشاهان و فرمانروايان روم، ايران، حبشه، بحرين، يمن و برخي ديگر از سرزمينهاي بزرگ آن عصر بودند و هر كدام از آنها به گونهاي نسبت به دعوت حضرت رسول(ص)، واكنش نشان دادند. چند سال پس از اين دعوت، دين اسلام، گسترش چشمگيري يافت.
ورود سپاه «عمر بن سعد» به كربلا (61 ق)
پس از آنكه حر بن‌يزيد، امام حسين(ع) و يارانش را در سرزمين كربلا در محاصره خويش قرار داد و مانع حركت آنان گرديد، عبيدالله بن‌زياد عامل يزيد در كوفه، فرماندهي سپاه يزيد را برعهده عمر بن‌سعد گذاشت. عمر بن‌سعد در روز جمعه سوم محرمالحرام سال 61 قمري به همراه چهار هزار نيروي جنگي وارد كربلا شد و فرماندهي آنان را برعهده گرفت. عمر بن سعد پيش از واقعه كربلا، منصب حكومت «ري» را از عبيدالله گرفته بود وليكن با مخالفت اباعبدالله الحسين(ع) با يزيد و امتناع از بيعت و حركت آن حضرت به سوي كوفه، عبيدالله، حكومت «ري» را مشروط به خاتمه بخشيدن به قضيه امام حسين(ع) نمود. عمر بن‌سعد به خاطر دستيابي به حكومت منطقه وسيع ايالت
«ري»- كه هرگز به آن نايل نيامد- فرماندهي سپاه يزيد را پذيرفت و مرتكب جنايت بزرگ غيرانساني شد. از روزي كه عمر بن‌سعد وارد سرزمين كربلا شد، پيوسته لشكرياني از سوي عبيدالله بن‌زياد براي وي فرستاده ميشد. بنابر روايتي تا ششم محرم، متجاوز از 000/20 نفر در سپاه عمربن‌سعد گرد آمدند.
آغاز انقلاب بلشويك ها در روسيه و روز انقلاب (1917م)
از اوايل سال 1917م اعتصاباتي در روسيه شروع شد كه آغازگر انقلاب روسيه بود. در نتيجه اين اعتراضات، تزار نيكولاي دوم بركنار شد و حكومت موقت جانشين وي نيز توسط بلشويكها سرنگون گرديد. سرانجام كمونيستها به رهبري لنين با تصرف مراكز و مؤسسات دولتي، قدرت را به دست گرفتند. كمونيستها در سرزمينهاي پهناوري كه شامل روسيه و 14 جمهوري خودمختار ديگر در اروپاي شرقي، قفقاز و آسياي ميانه بود، اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي را تشكيل دادند و بيش از 70 سال حكومت كردند. لازم به ذكر است كه آغاز انقلاب كمونيستي در روسيه براساس تقويم رايج در آن زمان روسيه، 25 اكتبر بود كه بر مبناي تاريخ جديد، هفتم نوامبر است.