شكست و عقب‌نشيني روسها در نبرد «ايروان» (1219 قمری) دولت روس كه از زمان پطر كبير درصدد اتصال به درياي آزاد از طريق جنوب بود با هر بهانهاي متصرفات خود را افزايش ميداد. در سال 1218 قمری مردم قرهباغ و گنجه شورش كردند كه با عكس‌العمل خشن دولت روس سركوب شدند. مردم آن نواحي به ايران متوسل شدند و اين امر باعث آغاز جنگ اول ايران و روسيه گرديد. در ابتدا عباس‌ميرزا وليعهد و فرزند ارشد فتحعلي‌شاه قاجار بر سيسيانوف، فرمانده روسي غلبه كرد و نيروهاي روسيه عقب‌نشيني كردند. بعدها سيسيانوف در اين جنگ كشته شد و زمينه جنگ اصلاندوز و امضاي معاهده ننگين گلستان فراهم آمد.
تخريب و برداشته شدن ديوار برلين (1989میلادی)
در 3 ماهه آخر سال 1989میلادی، اوضاع اروپاي‌شرقي به كلي دگرگون شد. در حالي كه گورباچف در اول اكتبر اين سال، براي شركت در جشنهاي چهلمين سالگرد تأسيس جمهوري دموكراتيك آلمان‌شرقي به برلين رفته بود، مقدمات بركناري اريك هونْكِر از رهبري آلمان‌شرقي نيز توسط رهبر شوروي فراهم آمد. تحولات گسترده در بلوك شرق، اصلاحات در جوامع كمونيستي كه به فروپاشي ساختار سياسي اين كشورها منجر گرديد به ظهور بياعتباري كمونيسم منتهي شد. وقوع اين حوادث در نتيجه به برچيده شدن ديوار برلين در نهم نوامبر 1989م منجر گرديد و مردم آلمان‌شرقي و غربي براي اولين بار پس از 28 سال توانستند آزادانه به نيمه ديگر كشور سفر كنند. در واقع ديوار برلين كه در 13 آگوست 1961میلادی شكل گرفت، نمادي بود از جدايي ظاهري ليبراليسم غربي و كمونيسم شرقي. سرانجام اين امر مقدمات تحولات بعدي را به وجود آورد كه در نهايت به اتحاد دو آلمان در سوم اكتبر سال 1990م انجاميد.
كودتاي ناپلئون بناپارت در فرانسه (1799میلادی)
رواج فساد در سالهاي پاياني حكومت هيأت‌مديره در فرانسه پس از انقلاب كبير اين كشور و ايجاد بحرانهايى كه بر اثر هرج و مرج داخلي و جنگهاي خارجي بروز كرده بود، زمينه را براي انقلاب تازهاي فراهم ميساخت. اين بار بيم آن ميرفت كه انقلاب بعدي به يك جنگ داخلي بين نيروهاي متخاصم تبديل شود. از اين رو، مجلس قانونگذاري كه به مجلس 500 نفري معروف بود، تغييراتي در تركيب هيأت‌مديره داد ولي بحران ادامه يافت. در چنين شرايطي بود كه ناپلئون بناپارت، ژنرال ارتش فرانسه با آمادهسازي مقدمات قبلي و با همدستي برخي مقامات حكومتي، وارد پاريس شد و در روز 9 نوامبر 1799میلادی، با يك كودتاي نظامي زمام امور را به دست گرفت.
مرگ عبدالعزیز بن سعود اولین پادشاه عربستان(1953میلادی)
عبدالعزیز بن سعود بنیانگذار سلطنت خاندان سعودی در کشور عربستان در 15 مه سال 1880میلادی به دنیا آمد. وی که از خاندان آلسعود و در پی تحکیم موقعیت خود بود در این راه تلاش نمود و در سال 1900م بر ریاض دست یافت و در سال 1912 قدرت خود را بر نَجْدْ گسترش داد. در جریان جنگ جهانی اول، شریف حسین، حاکم مکه که خود منصوب سلاطین عثمانی بود به تحریک و تشویق انگلیسیها علیه عثمانی قیام کرد و در پایان جنگ جهانی اول به سلطنت حجاز رسید. در همین هنگام، خاندان ابن‌سعود که در جریان جنگ ضد عثمانیها قیام کرده بودند بر شمال عربستان و مناطق ساحلی آن حکومت میکردند. ابن‌سعود نیز مانند شریف حسین، وابسته به انگلیس بود ولی سودای حکومت بر سراسر عربستان بویژه اماکن مقدسه در منطقه را در سر میپروراند. از این رو در اولین فرصتی که به دست آورد، به بهانه اینکه شریف حسین خود را خلیفه مسلمین خوانده، ابتدا مکه سپس مدینه و جده را تصرف کرده و خود را پادشاه نجد و حجاز عنوان کرد. عبدالعزیز بن‌سعود در نهایت در 23 سپتامبر 1932میلادی ایجاد کشور عربستان‌سعودی را اعلام کرده و نظام پادشاهی را در آن کشور تأسیس نمود. وی در سال 1933میلادی امتیاز اکتشاف و استخراج نفت را در این سرزمین به شرکت نفتی استاندارد اویل آمریکا واگذار نمود و در طی سالهای بعد، نفت آمریکا و دیگر کشورها را تامین کرد. ملک عبدالعزیز بن‌سعود سرانجام پس از نزدیک به 2 دهه سلطنت در 9 نوامبر 1953میلادی در 73 سالگی درگذشت. از آن پس، فرزندان وی بر عربستان پادشاهی میکنند.