ممنوعيت استفاده از نهر فرات براي كاروان امام حسين(ع) به دستور عمر بن سعد (61ق) پس از آنكه عبیدالله بن زياد، لشكريان فراواني براي نبرد با اباعبدالله‌الحسين(ع) به كربلا گسيل داشت و آن حضرت را كاملا در محاصره لشكريان خود قرار داد، نامهاي به عمر بن سعد فرمانده سپاه كربلا نوشت و به او دستور داد: به محض رسيدن نامه از حسين براي يزيد بيعت بگيرد و چنانچه اين پيشنهاد را پذيرفت، بعد تصميم خود را خواهيم گرفت. در نامه ديگري كه به عمر بن سعد نوشت تاكيد كرد، ميان حسين و آب فرات را فاصله بيندازيد و اجازه ندهيد وي از آن آب استفاده كند، همانطوري كه آنها عثمان بن عفان را از آب منع نمودند. ابنسعد بلافاصله عمروبن حجاج زبيدي را با پانصد سوار، ماموريت داد تا مانع استفاده
امام حسين(ع) و يارانش از آب فرات گردند. اين واقعه ناجوانمردانه 3 روز پيش از شهادت امام حسين(ع) بود. البته حضرت اباالفضل‌العباس(ع) از سياهي شب استفاده ميكرد و براي خيمهها آب ميآورد و حضرت علي اكبر با پنجاه نفردر شب عاشورا براي خميهها آب كافي آوردند. وليكن از بامداد تا شامگاه روز عاشورا هيچگونه آبي براي امام حسين(ع) و ياران و كودكانش مهيا نشد و آنان در شدت گرما و عطش، متحمل مصائب اين روز عظيم شدند.
شهادت سردار شهید حسن تهرانی مقدم (1390ش)
حسن تهرانی‌مقدم (درگذشت:۲۰ آبان ۱۳۹۰ ملارد) از فرماندهان دوران جنگ عراق و ایران و فرمانده جهاد خودکفایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که بر اثرانفجار در پادگان امیرالمومنین در شهرستان ملارد به همراه جمعی دیگر از پرسنل سپاه به شهادت رسید.
عمليات استشهادي «احمد قصير» عليه رژيم صهيونيستي (1982م)
پس از يورش تجاوزكارانه ارتش رژيم صهيونيستي به لبنان در ژوئن 1982م هزاران غيرنظامي لبناني به خاك و خون كشيده شدند كه از جمله اين جنايات قتل‌عام فجيع اردوگاههاي صبرا و شتيلا بود. در پاسخ به تجاوزات اين رژيم، شهيد احمد قصير، مسلمان از جان گذشته لبناني در يازدهم نوامبر 1982م مركز فرماندهي نيروهاي رژيم صهيونيستي در شهر صور واقع در جنوب لبنان را منهدم كرد. در اين عمليات شهادتطلبانه، هشتاد و نه تن از نظاميان رژيم صهيونيستي كشته و هشتاد و شش نفر ديگر مجروح شدند. اين انفجار كه اندكي پس از انهدام مقر نيروهاي آمريكايي و فرانسوي در بيروت صورت گرفت، عامل مهمي در عقب‌نشيني صهيونيستها تا نزديكي مرز لبنان با فلسطين به شمار ميرود.
امضاي قرارداد ترك مخاصمه و پايان جنگ جهاني اول (1918م)
جنگ جهاني اول كه از روز اول آگوست 1914م به بهانه كشته شدن وليعهد اتريش در شهر سارايوو، به دست يك دانشجوي صرب آغاز گرديد تا يازدهم نوامبر 1918م به مدت چهار سال و صد روز به طول انجاميد. در اين جنگ 16 كشور به‌طور مستقيم و 10 كشور به طور غيرمستقيم شركت نمودند كه در دو گروه متخاصم جاي داشتند. متحدان مركب از دُوَل مركزي اروپا شامل آلمان، امپراتوري اتريش - مجارستان كه بعدها تركيه و بلغارستان نيز به آنها اضافه شدند و متفقين شامل فرانسه، بريتانيا، روسيه، بلژيك، صربستان و ژاپن كه بعدها ايتاليا، روماني، يونان، پرتغال، آمريكا و چند كشور ديگر به ياري آنها وارد جنگ شدند. با گسترش دامنه شكست آلمان و قتل‌عام وسيع نيروهاي متحد توسط متفقين، پادشاه آلمان مجبور به پذيرش ترك مخاصمه و كنارهگيري از قدرت گرديد. در نهايت در روز يازدهم نوامبر سال 1918میلادی، قرارداد ترك مخاصمه به امضا رسيد و از يازده صبح همين روز، صداي شليك توپها و مسلسلها در سرتاسر جبهه غرب خاموش شد. به موجب اين قرارداد، نيروهاي آلمان بدون قيد و شرط تسليم شدند و عمليات اشغال خاك آلمان تا اواخر دسامبر سال 1918م به انجام رسيد. در طول جنگ جهاني اول، بيش از 65 ميليون سرباز در مراحل مختلف جنگ شركت كردند. متفقين جمعا بيش از 42 ميليون سرباز را بسيج كردند و تعداد سربازان دول محور، در حدود 23 ميليون نفر بود كه از اين ميان سهم روسيه به تنهايى بيش از 12 ميليون، آلمان يازده ميليون، انگلستان 9 ميليون، فرانسه 8/5 ميليون، اتريش 7/8 ميليون، ايتاليا 5/5 ميليون و آمريكا 4/3 ميليون نفر را وارد جنگ نمودند.