بنیامین اثباتی: پس از انتشار بخش اول کاسبی در طهران قدیم، تعدادی از مخاطبان روزنامه «وطنامروز»، ضمن تماس با گروه اجتماعی خواستار تداوم انتشار این بخش شدند. امید است انتشار و مطالعه شیوههای خوب کاسبی در قدیم، برای همه ما تلنگری باشد تا تفکر بیشتری در وضعیت کسب و کار این روزهای خود داشته باشیم. ***
دل قدیمیها تو كسب و كار خیلی صاف بود، جنس كه ازشون میخریدی انگار دارن به بچه خودشون جنس میفروشن، عمو جعفر پارچه فروش كه هر وقت میرفتی در مغازش انگار رفتی بازار میوه و ترهبار، از بس كه شلوغ بود این مغازش. یه متر داشت كه اسمش متر بود سر بُریدن پارچه همیشه دستشو یه كم اونورتر میگرفت كه حلال و حروم نشه، یادش بخیر پارچهای كه ازش میخریدی اگه یهكم زدگی داشت و حواست نبود خودش میگفت اون پارچَرو بده به من، اون گوشش زدگی داره، یادت بخیر اوس جعفر، انشاءالله هر جا كه هستی، كَمِتو به خاطر زیادی كه واسه مردم گرفتی ببخشن.
***
هر چی آدم دلشو به خدا نزدیكتر كنه، هر چی این ارتباط محكمتر باشه، اون وقت میتونه مطمئن باشه كه خدا هم تو همه كارا كمكش میكنه، امام حسین(ع)، تو روز عاشورا به سپاه دشمن گفت: میدونین چرا شماها حرف منو نمیفهمین و منو انكار میكنین، همه اینها به خاطر اینه كه شكمهای شما از مال حرام پر شده و انكار دین و رسول خدا برای اینه كه روزی حرام در شكمهای شماست.
***
میگن بركت توی مال و روزی حلال، پولی كه از راه نادرست بهدست اومده باشه نه بركت داره نه خوشی میاره، قدیمیها خوب حساب و كتابی واسه خودشون راه انداخته بودن، با اولین مشكلی كه واسشون پیش میومد، یه راست میرفتن سر حساب و كتابشون با مردم، تا ببینن خدایی نكرده حساب كسی دستشون جا نمونده باشه، اون قدیمها گرفتاریو تو روزی غیر حلال میدیدن و خوشی روزگارو میذاشتن به حساب روزی حلال
***
چشمت به این ترازوهای امروزی نباشه كه تا ته همه چیو حساب میكنه، به قول قدیمیها دستت به زیاد بره نه به كم، همیشه ترازوهاشون اون چیزیو نشون میداد كه به نفع مشتری بود، آره دوست من، قدیمیها خوب بلد بودن با خدای خودشون معامله كنن، و گرنه مورو از ماست كشیدن بیرون كه كاری نداره، داره؟