بر نیزه روی پای خودت ایستاده‌ای مردی شدی، برای خودت ایستاده‌ای
مثل بزرگ‌های قبیله چه با غرور!
بر پای ادعای خودت ایستاده‌ای
شانه به شانه همه سرهای قافله
همراه مقتدای خودت ایستاده‌ای
تو پا به پای اکبر و عباس بر سنان
تنها به اتکای خودت ایستاده‌ای
ذبح عظیم، بت‌شکن، پیر کربلا
در وادی منای خودت ایستاده‌ای
ای خضرتشنه‌کام، دراین گوشه کویر
بر چشمه بقای خودت ایستاده‌ای
ما بین ناقه‌های من و عمه زینبت
در مروه و صفای خودت ایستاده‌ای
رأست چگونه بر سر نی بند می‌شود!؟
بی شک تو با دعای خودت ایستاده‌ای
در آسمان ابری سنگ و کلوخ شهر
با سعی بال‌های خودت ایستاده‌ای
پیش سپاه ابرهه عابران شام
مانند کعبه جای خودت ایستاده‌ای
مرا دعا کن از سر نی، کودک رباب
در محضر خدای خودت ایستاده‌ای
وحید قاسمی