این حروف نمایانگر یک سازمان یا نهاد نیست بلکه مخفف «گدایان تهران و توابع» است که بد نیست همشهریان با سازمان گدایی و متکدیان شاغل در آن بیشتر آشنا شوند.
الف: انواع متکدیان: هر چند در نهایت همه حرکت‌های این رشته با سرمایه سماجت و جواز سوگند و التماس به درآمد ختم می‌شوند اما این حرکت‌ها دارای انواع خاصی هستند:
1- گدایان کم‌رو که با نوشتن درخواست و نیاز و نهادن آن درکنار خود براساس بیماری یا در راه ماندن چهره خود را پوشانده و در مصرف انرژی نیز صرفه‌جویی می‌کنند.
2- گدایان بیمار که با در دست داشتن انواع عکس‌ها و نسخه‌ها برای درمان خود درخواست کمک می‌کنند(البته ممکن است بین اینگونه افراد، نیازمندان واقعی نیز باشند که قابل تشخیص نباشند).
3- گدایان معیوب که به یاری گریمورهای خود زخم و شکستگی و دیگر ضعف‌ها را ایجاد یا معایب موجود را زشت‌تر و عمیق‌تر می‌کنند. البته معلولان در کشور ما دارای عزت نفس خاصی هستند که در سخت‌ترین شرایط نیز حاضر نیستند دست به این عمل بزنند و با انواع مشاغل و تلاش مضاعف مشغول امرار معاش هستند.
4- گدایان فروشنده که در قالب فروش آدامس، فال، گردو یا دود کردن اسپند به کار مشغولند.
در کنار این گروه‌ها، پول و کیف گم کرده‌ها و در راه مانده‌ها نیزاضافه می‌شوند.
5- گدایان فصلی که در بهار در شهرهای شیراز و اصفهان، تابستان در شمال، پاییز در مشهد و زمستان در تهران و جنوب ضمن ییلاق و قشلاق به کار خود نیز ادامه می‌دهند.
6- گدایان بچه‌دار که اغلب ملاحظه شده یک دختر که هنوز ازدواج هم نکرده با 2 یا سه بچه در بغل یا بسته به پشت یا خوابیده بر آسفالت سرد وگرم پیاده‌روها به گدایی مشغولند. این بچه‌ها کرایه‌ای هستند و صبح هنگام حرکت به محل کار با اندکی تریاک به خواب می‌روند تا مادر حرفه‌ای راحت به کار خود برسد. ظهور کودکان معتاد بویژه در محلات حاشیه‌ای (مهاجرپذیر) و شهرک‌های اقماری کلانشهرها از این مقوله هستند.سلب حضانت از والدین این بچه‌ها و سپردن آنها به مراکز نگهداری، از ظهور وتقویت بزهکاران خردسال جلوگیری می‌کند.
7- گدایان خارجی: این گروه بیشتر از طایفه کولیان فیوج بوده و با زبان‌های اردو و انگلیسی آشنایی دارند که با معرفی خود به عنوان توریست خارجی به کف‌زنی و جیب‌بری می‌پردازند و در پاره‌ای از مواقع به بهانه تبدیل دلار به ریال یا شناختن پول ایرانی نیز دست به دزدی می‌زنند.
8- گدایان پورسانتی: این گروه اغلب در قالب اطفال متکدی در شهر تردد می‌کنند که مزد مشخص روزانه داشته یا درصدی به کار مشغولند. آنها هر روز صبح با یک دستگاه وانت به نقاط شمالی شهر منتقل شده و عصرها نیز به همین شکل به خانه برمی‌گردند.
بیشتر این افراد در حاشیه شهرها، محلات شلوغ و خانه‌های نیمه مخروبه زندگی می‌کنند. در بعضی از مواقع ملاحظه شده که در ضمن اشتغال به گدایی به توزیع و فروش مواد مخدر نیز مشغول هستند. به دلیل شکل زندگی و شرایط تغذیه و بسترهای فرهنگی و اجتماعی بیشتر این افراد دارای انواع بیماری‌های پوستی و گوارشی هستند و اعتیاد تنها نقطه اشتراک تعداد زیادی از این افراد است که با ظواهر ژولیده و آزاردهنده در نقاط مختلف شمال شهر تهران سوژه‌های مطلوب عکاسان یا فیلمبرداران حرفه‌ای یا آماتور خارجی بوده و در سیاه نمایی چهره کشور ما به عنوان پیاده نظام استکبار جهانی ایفای نقش می‌کنند.
ب: روش‌های مقابله: جلوگیری ازمهاجرت روستاییان به شهر با بالا بردن امکانات بهداشتی، آموزشی و ایجاد قطب‌های اشتغالزایی و تدوین سیاست‌های تشویق بازگشت به زاد بوم‌ها با اعطای وام‌ها و حمایت از صنایع دستی و سنتی اصلی‌ترین سیاست‌های کلان و درازمدت دولت در مقابله با این پدیده زشت اجتماعی است. علاوه بر این می‌توان به آموزش‌های فنی و حرفه‌ای و سوادآموزی به کودکان، نوجوانان و جوانان و حتی افراد میانسال در زمینه‌های امور ساختمانی، فنی و کشاورزی، سلب حضانت از والدین فاقد صلاحیت و ایجاد پوشش‌های حمایتی برای بانوان فاقد همسر و فرزندان بدون والدین توسط نهادهای حمایتی دولتی و مردمی نیز اشاره کرد.علاوه بر این تمرکز برنامه‌ریزی‌های اساسی و انسجام اقدامات حمایتی در راستای افزایش مستمری‌های ماهانه یا کمک‌های غیر نقدی، تدوین قوانین بازدارنده و مبارزه مستمر با پدیده گدایی از طریق جمع‌آوری، شناسایی، طبقه‌بندی، ساماندهی و نگهداری در مراکز حمایتی شبانه‌روزی بویژه سالمندان یا بیماران نیز از دیگر مواردی است که می‌توان به آن اشاره کرد. از سوی دیگر یک کاسه کردن توانمندی‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری شهرداری‌ها، بهزیستی، کمیته امداد حضرت امام (ره) و نهادهای غیردولتی بویژه تقویت واحدهای مردم نهاد وخیریه و سپردن امور اجرایی به آنها و صرفا نظارت و کنترل دولت می‌تواند در میان مدت راهگشای حل این معضل اجتماعی شود.
* آسیب شناس اجتماعی «گ.ت.ت» چیست؟
این حروف نمایانگر یک سازمان یا نهاد نیست بلکه مخفف «گدایان تهران و توابع» است که بد نیست همشهریان با سازمان گدایی و متکدیان شاغل در آن بیشتر آشنا شوند.
الف: انواع متکدیان: هر چند در نهایت همه حرکت‌های این رشته با سرمایه سماجت و جواز سوگند و التماس به درآمد ختم می‌شوند اما این حرکت‌ها دارای انواع خاصی هستند:
1- گدایان کم‌رو که با نوشتن درخواست و نیاز و نهادن آن درکنار خود براساس بیماری یا در راه ماندن چهره خود را پوشانده و در مصرف انرژی نیز صرفه‌جویی می‌کنند.
2- گدایان بیمار که با در دست داشتن انواع عکس‌ها و نسخه‌ها برای درمان خود درخواست کمک می‌کنند(البته ممکن است بین اینگونه افراد، نیازمندان واقعی نیز باشند که قابل تشخیص نباشند).
3- گدایان معیوب که به یاری گریمورهای خود زخم و شکستگی و دیگر ضعف‌ها را ایجاد یا معایب موجود را زشت‌تر و عمیق‌تر می‌کنند. البته معلولان در کشور ما دارای عزت نفس خاصی هستند که در سخت‌ترین شرایط نیز حاضر نیستند دست به این عمل بزنند و با انواع مشاغل و تلاش مضاعف مشغول امرار معاش هستند.
4- گدایان فروشنده که در قالب فروش آدامس، فال، گردو یا دود کردن اسپند به کار مشغولند.
در کنار این گروه‌ها، پول و کیف گم کرده‌ها و در راه مانده‌ها نیزاضافه می‌شوند.
5- گدایان فصلی که در بهار در شهرهای شیراز و اصفهان، تابستان در شمال، پاییز در مشهد و زمستان در تهران و جنوب ضمن ییلاق و قشلاق به کار خود نیز ادامه می‌دهند.
6- گدایان بچه‌دار که اغلب ملاحظه شده یک دختر که هنوز ازدواج هم نکرده با 2 یا سه بچه در بغل یا بسته به پشت یا خوابیده بر آسفالت سرد وگرم پیاده‌روها به گدایی مشغولند. این بچه‌ها کرایه‌ای هستند و صبح هنگام حرکت به محل کار با اندکی تریاک به خواب می‌روند تا مادر حرفه‌ای راحت به کار خود برسد. ظهور کودکان معتاد بویژه در محلات حاشیه‌ای (مهاجرپذیر) و شهرک‌های اقماری کلانشهرها از این مقوله هستند.سلب حضانت از والدین این بچه‌ها و سپردن آنها به مراکز نگهداری، از ظهور وتقویت بزهکاران خردسال جلوگیری می‌کند.
7- گدایان خارجی: این گروه بیشتر از طایفه کولیان فیوج بوده و با زبان‌های اردو و انگلیسی آشنایی دارند که با معرفی خود به عنوان توریست خارجی به کف‌زنی و جیب‌بری می‌پردازند و در پاره‌ای از مواقع به بهانه تبدیل دلار به ریال یا شناختن پول ایرانی نیز دست به دزدی می‌زنند.
8- گدایان پورسانتی: این گروه اغلب در قالب اطفال متکدی در شهر تردد می‌کنند که مزد مشخص روزانه داشته یا درصدی به کار مشغولند. آنها هر روز صبح با یک دستگاه وانت به نقاط شمالی شهر منتقل شده و عصرها نیز به همین شکل به خانه برمی‌گردند.
بیشتر این افراد در حاشیه شهرها، محلات شلوغ و خانه‌های نیمه مخروبه زندگی می‌کنند. در بعضی از مواقع ملاحظه شده که در ضمن اشتغال به گدایی به توزیع و فروش مواد مخدر نیز مشغول هستند. به دلیل شکل زندگی و شرایط تغذیه و بسترهای فرهنگی و اجتماعی بیشتر این افراد دارای انواع بیماری‌های پوستی و گوارشی هستند و اعتیاد تنها نقطه اشتراک تعداد زیادی از این افراد است که با ظواهر ژولیده و آزاردهنده در نقاط مختلف شمال شهر تهران سوژه‌های مطلوب عکاسان یا فیلمبرداران حرفه‌ای یا آماتور خارجی بوده و در سیاه نمایی چهره کشور ما به عنوان پیاده نظام استکبار جهانی ایفای نقش می‌کنند.
ب: روش‌های مقابله: جلوگیری ازمهاجرت روستاییان به شهر با بالا بردن امکانات بهداشتی، آموزشی و ایجاد قطب‌های اشتغالزایی و تدوین سیاست‌های تشویق بازگشت به زاد بوم‌ها با اعطای وام‌ها و حمایت از صنایع دستی و سنتی اصلی‌ترین سیاست‌های کلان و درازمدت دولت در مقابله با این پدیده زشت اجتماعی است. علاوه بر این می‌توان به آموزش‌های فنی و حرفه‌ای و سوادآموزی به کودکان، نوجوانان و جوانان و حتی افراد میانسال در زمینه‌های امور ساختمانی، فنی و کشاورزی، سلب حضانت از والدین فاقد صلاحیت و ایجاد پوشش‌های حمایتی برای بانوان فاقد همسر و فرزندان بدون والدین توسط نهادهای حمایتی دولتی و مردمی نیز اشاره کرد.علاوه بر این تمرکز برنامه‌ریزی‌های اساسی و انسجام اقدامات حمایتی در راستای افزایش مستمری‌های ماهانه یا کمک‌های غیر نقدی، تدوین قوانین بازدارنده و مبارزه مستمر با پدیده گدایی از طریق جمع‌آوری، شناسایی، طبقه‌بندی، ساماندهی و نگهداری در مراکز حمایتی شبانه‌روزی بویژه سالمندان یا بیماران نیز از دیگر مواردی است که می‌توان به آن اشاره کرد. از سوی دیگر یک کاسه کردن توانمندی‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری شهرداری‌ها، بهزیستی، کمیته امداد حضرت امام (ره) و نهادهای غیردولتی بویژه تقویت واحدهای مردم نهاد وخیریه و سپردن امور اجرایی به آنها و صرفا نظارت و کنترل دولت می‌تواند در میان مدت راهگشای حل این معضل اجتماعی شود.
* آسیب شناس اجتماعی ارسال نظر
پربیننده