شهادت شهيد مهدي زينالدين، فرمانده لشكر 17 عليبنابيطالب(ع) (1363ش) سردار رشيد اسلام، شهيد مهدي زينالدين در سال 1338 شمسی در خرم‌آباد لرستان و در يك خانواده مذهبي به دنيا آمد. دوران تحصيلات متوسطه را كه مصادف با تبعيد شهيد آيتالله سيداسدالله مدني به خرم‌آباد بود در جوار پرفيض ايشان پشت سر گذاشت. مهدي در سال 1356 رتبه چهارم شركت‌كنندگان كنكور سراسري از دانشگاه شيراز را اخذ کرد. خانواده شهيد زينالدين در اوايل انقلاب اسلامي به شهرستان قم مهاجرت كردند. شهيد زينالدين پس از انقلاب اسلامي فعاليتهاي خود را از جهاد سازندگي شروع كرد سپس به عضويت رسمي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي درآمد. وي در آزادسازي كردستان از سيطره ضدانقلاب، فعاليتهاي فراواني به عمل آورد و پس از شروع جنگ تحميلي مسؤوليتهاي مختلفي برعهده گرفت و تا زمان شهادتش در عملياتهاي متعددي شركت کرد تا اينكه به سبب لياقت توصيف‌ناپذيرش مفتخر به فرماندهي لشكر 17 علي بن‌ابيطالب(ع) قم شد. سرانجام سردار مهدي زينالدين همراه برادرش مجيد، در يكي از مناطق كردستان از سوي ضدانقلاب شربت شهادت نوشيدند و پس از تشييعي باشكوه در گلزار شهداي قم در كنار هم به خاك سپرده شدند.
شهادت عبدالله بن‌عفيف به دست عبيداللهبنزياد (61 ق)
نخستين اعتراض آشكار نسبت به جنايت عبيدالله بن زياد در شهادت امام حسين(ع)، از سوي يكي از شيعيان كوفه، به نام عبدالله بن عفيف اَزدي برخاست. عبيدالله بن زياد، پس از آنكه اسيران واقعه كربلا را در مجلس خود با كلمات درشت و خشن، مورد اذيت و آزار قرار داد و آنان را سرزنش كرد، عبدالله بن‌عفيف كه از شيعيان دلير امير مؤمنان و از زاهدان و عبادت‌پيشگان كوفه بود، به خشم آمد و پاسخ عبيدالله را داد. عبيدالله با تكبر و خودخواهي تمام دستور داد او را دستگير كرده و به نزدش ببرند. ماموران عبيدالله شبانگاه به سوي خانه عبدالله بن عفيف هجوم آورده و او را از خانهاش به بيرون كشيده و با ضربات شمشير به شهادت رسانيدند. سپس سرش را از بدن جدا كرده و بدن او را به دار آويختند.
تأسيس مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق ضد رژيم بعث اين كشور (1982م)
هدف از تشكيل مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق، نجات مردم اين كشور از اختناق و استبداد رژيم بعث عراق و تأسيس حكومتي براساس رأي و مشاركت همه مردم اعلام شد. اين مجلس كه در 17 نوامبر 1982م اعلام موجوديت كرد، در طول جنگ تحميلي عراق عليه جمهوري اسلامي ايران، ضرباتي بر رژيم ديكتاتوري صدام وارد آورد و پس از جنگ نيز به عنوان بزرگ‌ترين گروه اسلامي مخالف رژيم بغداد در عرصههاي گوناگون فعاليت كرد. مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق، استفاده از نيروي مردمي و بدنه ارتش را براي قيام نهايى بر ضد نظام فاسد و استبدادي عراق دنبال ميکرد. پس از سقوط حزب بعث و رژيم صدام كه در نتيجه حملات آمريكا و متحدانش در آوريل 2003م به وقوع پيوست، مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق به عنوان يكي از تشكيلات سازمان‌يافته، منسجم و مردمي به شوراي حكومت انتقالي راه يافت و اداره برخي شهرها را برعهده گرفت.
گشايش كانال سوئز در مصر و اتصال درياي سرخ و مديترانه (1869م)
طرح اتصال درياي سرخ و درياي مديترانه، به روزگار باستان بازميگردد و گفته ميشود اين طرح، اولين بار در زمان حكومت هخامنشيان عملي شد اما اين كانال پس از چندي زير شنهاي بيابان دفن شد و آثارش از ميان رفت. بيش از 23 قرن بعد، اوجگيري رقابتهاي انگلستان و فرانسه در قرن نوزدهم و تلاش هر كدام از آنها در برتريجويى نظامي- تجاري باعث شد بار ديگر اين طرح عنوان شود و اين بار فرانسه به عنوان يك قدرت صنعتي- نظامي و در حقيقت به عنوان يك دولت استعماري درصدد برآمد تا ساخت اين كانال را عملي سازد. طول اين كانال حدود 170 كيلومتر، عرض آن 60 متر و عميقترين نقطه آن، 22 متر عمق داشت كه بعدها وسعت بيشتري يافت طوري كه عرض آن به 200 متر رسيد. كانال سوئز در 17 نوامبر 1869م طي تشريفاتي گسترده با حضور امپراتور فرانسه و عبور كشتي حامل وي، افتتاح شد. علت حفر كانال سوئز توسط فرانسه اين بود كه در آن زمان، سرزمين مصر تحت استعمار فرانسه قرار داشت و با حفر اين كانال، راه ارتباط دريايى اروپا به طرف ساحل شرقي قاره آفريقا و شبه‌قاره هند و شرق آسيا بسيار كوتاه شد.