نگاهی به نمایش
«کابوس‌های یک پیرمردِ بازنشستهِ خائنِ ترسو»
معلق میان زندگی و کابوس زندگی
نمایش «کابوس‌های یک پیرمرد بازنشسته خائن ترسو» کاری از گروه تئاتر معاصر به نویسندگی و کارگردانی نادر برهانی مرند پس از اجرای خود در آخرین روز جشنواره بیست و هفتم تئاتر فجر، در حال حاضر در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر، هر شب در مقابل دیدگان تماشاچیان مشتاق تئاتر بر روی صحنه می‌رود.
یک
نادر برهانی، کارگردانی است که با علم و آگاهی به سمت تولید و به روی صحنه آوردن مضامین و موضوعات اجتماعی می‌رود و نتیجه اشراف کامل و تاثیر نگاه او در پرداخت نمایش را به راحتی می‌توان در مواجهه با آثارش درک کرد. وی که کار تئاتر را با نمایشنامه نویسی شروع کرده است طی یک دهه اخیر نمایش‌های «شکارگاه ممنوع»، «تولد»، «پاییز»، «چیستا»، «تیغ کهنه»، «تهران زیر بال‌فرشتگان»، «مرگ فروشنده» و «مرغابی وحشی» را کارگردانی کرده و به روی صحنه برده است و حال به واسطه مضمون و محتوا، لحن روایت، ساختار روایی و انسجام و یک دستی اجرا که در آخرین کار او موج می‌زند، حس خوشایند و لذت‌بخشی را به مخاطبان علاقه‌مند منتقل می‌کند و همین امر باعث می‌شود که سالن اجرای نمایش او مملو از تماشاچی باشد.
دو
فضای نمایش «کابوس‌های یک پیرمرد بازنشسته خائن ترسو» و اجرای آن به واسطه مطابقت بسیار زیاد آن با جزئیات واقعی و روزمره زندگی مخاطبش یکی از ویژگی‌های بارز این نمایش است که باعث درگیری و ارتباط تماشاچیان با داستان و رویدادهای آن می‌شود. شخصیت‌های این نمایش که اعضای یک خانواده امروزی محسوب می‌شوند هر یک به نوبه خود در ابتدای نمایش معرفی شده و مقدمات ورود تماشاچی را به فضای داستان فراهم می‌سازد، در واقع نقطه قوت نمایش در همین ارتباط اولیه است که مخاطب را مجذوب موقعیت و رویدادهای داستان و آدم‌های نمایش می‌کند. امیرجعفری علاوه بر طنز جذاب و دوست‌داشتنی که در کلام و بازی‌اش دارد به راستی و درستی توانسته بار معنایی و گفتار کلید معنا را در اختیار بگیرد و در فرصت مطلوب به درستی در معرض انتقال قرار دهد. مجید صالحی هم در نقش یک جوان شوخ طبع و در معرض آسیب‌های اجتماعی جامعه امروزی حضوری موفق و تأثیرگذار دارد و در کنار واقع گرایی ارائه نقش از سوی ستاره پسیانی، زوج موفقی را در کنار هم درست کرده‌اند. افسانه ماهیان در نقش دختر شکست خورده خانواده دو شخصیت بیرونی و درونی را به خوبی و در کمال باورپذیری ارائه می‌دهد. شیوا ابراهیمی به‌رغم همه سوالاتی که درباره شخصیت او در داستان مطرح می‌شود، بازی خوبی را ارائه داده و امیر دلاوری نیز در کنار این مجموعه نقش باورپذیر و نزدیک به واقعیت را ارائه می‌کند، اما بیش از همه بازی‌آفرینان این نمایش، ریما رامین‌فر و علی سرابی هستند که به واسطه چالش‌ها و رویدادهای مختلف داستان در معرض آزمون و امتحان قرار می‌گیرند و تلاش بیشتری در ارائه مطلوب نقش‌هایشان دارند.
سه
نمایش «کابوس‌های یک پیرمرد بازنشسته خائن ترسو»، روایتگر خانواده‌ای است با ملغمه‌ای از مشکلات شخصی اعضای آن. ازازدواج‌های تاسف‌بار و شکست خورده و غم‌انگیز، تنهایی، پرخاش و توهین گرفته تا پوچی، مرگ و دروغ که همگی اینها بنیان‌های این خانواده را روز به روز متزلزل می‌کند. خسرو، پدر بازنشسته یک خانواده پس از یک تصادف اتومبیل به خانه می‌آید و در فضای معلق میان واقعیت و غیرواقعیت و به صورت عینی و شهودی بخش‌هایی از زندگی‌اش را که در غیاب او اتفاق افتاده و می‌افتد، مرور می‌کند. این موضوع و رویکرد داستانی اگرچه همان‌گونه که ذکر شد مشمول جریانی تکراری است و ممکن است برخی آسیب‌های مواجهه مخاطب با مضامین تکراری را به دنبال داشته باشد؛ اما در نتیجه پرداخت خوب ساختار روایت داستان در نمایش برهانی مرند به کلیتی جذاب و متفاوت تبدیل شده که در طول مدت اجرا حتی برای یک لحظه مخاطبش را رها نمی‌کند.
چهار
این بار نادر برهانی مرند در نمایش خود، موضوعی اجتماعی را در فضایی معلق میان واقعیت و غیرواقعیت روایت می‌کند، در واقع این اثر بر احساس و قضاوت و وجدان بیدار او تاثیر می‌گذارد و او را به چالشی درونی وا می‌دارد که براساس عینیت‌ها و وقایع تجربه شده، اشتباه‌های بزرگ یک مرد را که مورد اشاره و تاکید قرار گرفته است و رفتارها و انتخاب‌هاي زندگی او را ببیند و به داوری بنشیند. این نمایش تماشاچی خود را به این ورطه می‌کشاند که در یک آن شاد باشد و در آنی دیگر در زیر بار کوهی از اندوه فرو رود، در یک آن بگرید و در آنی دیگر از خنده روده بر شود و در یک آن طلایی در بین این همه شادی و اندوه، این همه گریه و خنده گم شود و در آن لحظه نهایی دمی با خود و خودکرده‌هایش خلوت کند و کلاه قضاوت را بر سر نهد و امید به این بندد تا وجدانی در خواب فرو رفته را با تلنگری بیدار سازد اگر چه شاید تلاشی بیهوده و کاری عبث را در پیش گرفته است. نگاه
نگاهی به نمایش
«کابوس‌های یک پیرمردِ بازنشستهِ خائنِ ترسو»
معلق میان زندگی و کابوس زندگی
نمایش «کابوس‌های یک پیرمرد بازنشسته خائن ترسو» کاری از گروه تئاتر معاصر به نویسندگی و کارگردانی نادر برهانی مرند پس از اجرای خود در آخرین روز جشنواره بیست و هفتم تئاتر فجر، در حال حاضر در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر، هر شب در مقابل دیدگان تماشاچیان مشتاق تئاتر بر روی صحنه می‌رود.
یک
نادر برهانی، کارگردانی است که با علم و آگاهی به سمت تولید و به روی صحنه آوردن مضامین و موضوعات اجتماعی می‌رود و نتیجه اشراف کامل و تاثیر نگاه او در پرداخت نمایش را به راحتی می‌توان در مواجهه با آثارش درک کرد. وی که کار تئاتر را با نمایشنامه نویسی شروع کرده است طی یک دهه اخیر نمایش‌های «شکارگاه ممنوع»، «تولد»، «پاییز»، «چیستا»، «تیغ کهنه»، «تهران زیر بال‌فرشتگان»، «مرگ فروشنده» و «مرغابی وحشی» را کارگردانی کرده و به روی صحنه برده است و حال به واسطه مضمون و محتوا، لحن روایت، ساختار روایی و انسجام و یک دستی اجرا که در آخرین کار او موج می‌زند، حس خوشایند و لذت‌بخشی را به مخاطبان علاقه‌مند منتقل می‌کند و همین امر باعث می‌شود که سالن اجرای نمایش او مملو از تماشاچی باشد.
دو
فضای نمایش «کابوس‌های یک پیرمرد بازنشسته خائن ترسو» و اجرای آن به واسطه مطابقت بسیار زیاد آن با جزئیات واقعی و روزمره زندگی مخاطبش یکی از ویژگی‌های بارز این نمایش است که باعث درگیری و ارتباط تماشاچیان با داستان و رویدادهای آن می‌شود. شخصیت‌های این نمایش که اعضای یک خانواده امروزی محسوب می‌شوند هر یک به نوبه خود در ابتدای نمایش معرفی شده و مقدمات ورود تماشاچی را به فضای داستان فراهم می‌سازد، در واقع نقطه قوت نمایش در همین ارتباط اولیه است که مخاطب را مجذوب موقعیت و رویدادهای داستان و آدم‌های نمایش می‌کند. امیرجعفری علاوه بر طنز جذاب و دوست‌داشتنی که در کلام و بازی‌اش دارد به راستی و درستی توانسته بار معنایی و گفتار کلید معنا را در اختیار بگیرد و در فرصت مطلوب به درستی در معرض انتقال قرار دهد. مجید صالحی هم در نقش یک جوان شوخ طبع و در معرض آسیب‌های اجتماعی جامعه امروزی حضوری موفق و تأثیرگذار دارد و در کنار واقع گرایی ارائه نقش از سوی ستاره پسیانی، زوج موفقی را در کنار هم درست کرده‌اند. افسانه ماهیان در نقش دختر شکست خورده خانواده دو شخصیت بیرونی و درونی را به خوبی و در کمال باورپذیری ارائه می‌دهد. شیوا ابراهیمی به‌رغم همه سوالاتی که درباره شخصیت او در داستان مطرح می‌شود، بازی خوبی را ارائه داده و امیر دلاوری نیز در کنار این مجموعه نقش باورپذیر و نزدیک به واقعیت را ارائه می‌کند، اما بیش از همه بازی‌آفرینان این نمایش، ریما رامین‌فر و علی سرابی هستند که به واسطه چالش‌ها و رویدادهای مختلف داستان در معرض آزمون و امتحان قرار می‌گیرند و تلاش بیشتری در ارائه مطلوب نقش‌هایشان دارند.
سه
نمایش «کابوس‌های یک پیرمرد بازنشسته خائن ترسو»، روایتگر خانواده‌ای است با ملغمه‌ای از مشکلات شخصی اعضای آن. ازازدواج‌های تاسف‌بار و شکست خورده و غم‌انگیز، تنهایی، پرخاش و توهین گرفته تا پوچی، مرگ و دروغ که همگی اینها بنیان‌های این خانواده را روز به روز متزلزل می‌کند. خسرو، پدر بازنشسته یک خانواده پس از یک تصادف اتومبیل به خانه می‌آید و در فضای معلق میان واقعیت و غیرواقعیت و به صورت عینی و شهودی بخش‌هایی از زندگی‌اش را که در غیاب او اتفاق افتاده و می‌افتد، مرور می‌کند. این موضوع و رویکرد داستانی اگرچه همان‌گونه که ذکر شد مشمول جریانی تکراری است و ممکن است برخی آسیب‌های مواجهه مخاطب با مضامین تکراری را به دنبال داشته باشد؛ اما در نتیجه پرداخت خوب ساختار روایت داستان در نمایش برهانی مرند به کلیتی جذاب و متفاوت تبدیل شده که در طول مدت اجرا حتی برای یک لحظه مخاطبش را رها نمی‌کند.
چهار
این بار نادر برهانی مرند در نمایش خود، موضوعی اجتماعی را در فضایی معلق میان واقعیت و غیرواقعیت روایت می‌کند، در واقع این اثر بر احساس و قضاوت و وجدان بیدار او تاثیر می‌گذارد و او را به چالشی درونی وا می‌دارد که براساس عینیت‌ها و وقایع تجربه شده، اشتباه‌های بزرگ یک مرد را که مورد اشاره و تاکید قرار گرفته است و رفتارها و انتخاب‌هاي زندگی او را ببیند و به داوری بنشیند. این نمایش تماشاچی خود را به این ورطه می‌کشاند که در یک آن شاد باشد و در آنی دیگر در زیر بار کوهی از اندوه فرو رود، در یک آن بگرید و در آنی دیگر از خنده روده بر شود و در یک آن طلایی در بین این همه شادی و اندوه، این همه گریه و خنده گم شود و در آن لحظه نهایی دمی با خود و خودکرده‌هایش خلوت کند و کلاه قضاوت را بر سر نهد و امید به این بندد تا وجدانی در خواب فرو رفته را با تلنگری بیدار سازد اگر چه شاید تلاشی بیهوده و کاری عبث را در پیش گرفته است. ارسال نظر
پربیننده