فرامرز آزمنديان*: در فضای کنونی قضاوت‌کردن درباره سریال بزرگی مثل کلاه پهلوی با قلم نوقلمانی که معدل سنی آنها از 23 سال تجاوز نمی‌کند عجب کار سختی شده است. در این مدت حاصل زحمت سیدضیاءالدین دری مورد هجمه رسانه‌های مختلفی قرار گرفت، اینکه چه گفتند و چه نوشتند را کاری ندارم اما آنچه در فضای رسانه صورت پذیرفت این بود که برخی رسانه‌های داخلی و خارجی سلامت سریال را زیر تیغ عصیان‌زده‌ای بردند. از قیاس‌های تاریخی مع‌الفارق، لفاظی‌های مطبوعاتی، همجمه‌های نه‌چندان کارشناسانه از سایت‌های منتسب به جریان‌های خاص گرفته تا متلک‌های مسعود بهنود، مستشار مطبوعاتي ملكه اليزابت در بنگاه خبرپراكني بی‌بی‌سی فارسی. عجب فضایی شده بود که حاصل زحمت چندین ساله دری و نمایش غیرمنتظره‌ای از تاریخ که به زعم نگارنده تصویری اجتماعی و مطلوب از آن دوران ارائه می‌کند را با همان شیوه‌های سلبی مورد هجمه قرار دادند. کلاه پهلوی را مورد هجمه قرار می‌دادند تا عدم تماشای برنامه‌های رسانه ملی بدل به یک ارزش شود. کار به جایی رسیده بود که توهم توطئه‌ای که بیخودی گریبان ما را رها نمی‌کرد برای نگارنده تبدیل به یک واقعیت ملموس شد، چرا که تنها نشریه روزانه منتسب به سازمان صدا و سیما متاسفانه نزدیک به 6 ماه کلاه پهلوی را بایکوت کرده بود و گفت‌وگویی که در آغاز سریال از قطب‌الدین صادقی (بازیگر سریال) بازتاب داد، آغازی بر تمام همجمه‌هایی بود که علیه این سریال به شکل غیر کارشناسی و اغلب با رویکرد‌های فرامتنی سیاسی و اخلاقی آغاز شده بود. رفقای رسانه‌ای مهلتی قائل نشدند که درام سریال جاری شود و عاقبت تراژیک کاراکتر‌ها و روزشمار داستانی عیان شود تا ارزش‌های سریال بیشتر به چشم آید! در یک غفلت‌ورزی تاریخی،کلاه پهلوی سیبل شد برای تاختن به صدا و سیما، برای تاختن به خانواده کارگردان محترم سریال، برای متلک‌گویی‌ها، برای حسادت‌ورزی‌ها. آقای دری! 12 سال برای نگارش و ساخت این سریال و رسالت تاریخی که برعهده داشتید رنج بردید اما در کمتر از 12 ماه گذشته برخی رسانه‌ها چنان کردند که خستگی بر تن و جان شما باقی ماند. با این حال استاد، همچنان بازپخش سریال شما را دنبال می‌کنم و به عنوان تاريخ‌شناسي که عمر فعالیتش در حوزه تاريخ به عدد 12 رسیده است، به احترام شما که بداخمی‌های رسانه‌ای را به جان خریده‌اید و زبان به گله نگشوده‌اید، کلاه از سر برمی‌دارم. * استاد و پژوهشگر تاريخ