حسين جوادي: عقربه‌های ساعت 14:15 دقیقه بعدازظهر دوشنبه را نشان می‌دهد، پرونده خاک‌گرفته روی میز نبی داخل پوشه‌اش نامه‌ای دارد که کسی از ماهیت آن خبردار نیست، حتی اگر تیم دونفره پوآرو و شرلوک هولمز نیز روی پرونده کار کرده بود تا حالا خیلی‌ها رسوا شده بودند! شاید هم بعضی‌ها خبر دارند، شاید هم حرف‌های درگوشی است که رویانیان را برافروخته می‌کند که چنین و چنان می‌کنم، کاری می‌کنم تاریخی یا از این قبیل حرف‌های تهدیدآمیز. اما علی دایی چیز دیگری می‌گوید! در مکالمه دو دقیقه‌اي «وطن‌امروز» با سرمربی پرسپولیس این دیالوگ‌ها درمی‌گیرد، آقای دایی حکم به 6 ماه محرومیت شما داده‌اند و محسن قهرمانی تبرئه خواهد شد. آقای سرمربی: «نه عزیزم همچین چیزی نیست، این مساله را شما و همکاران رسانه‌ای‌تان راه انداخته‌اید، چیزهایی هست که شما نمی‌دانید... خداحافظ عزیزم» چه بخت بلندی است وقتی به افکار عمومی احترام نمی‌گذارند، این چه فوتبالی است که ما داریم، چرا همیشه از هرم وارونه استفاده می‌شود، حرف‌های درگوشی از محرومیت 6 ماهه دایی می‌گویند، حرف‌های پشت‌پرده از استعفای دایی و افشاگری‌های او می‌گوید. از اینکه شهریار اگر قهرمانی تبرئه شود، دهانش را باز می‌کند و هر چیزی را که نباید بگوید خواهد گفت. فلان سایت خبری می‌نویسد: دایی شلاق می‌خورد و شخصی که نمی‌خواهد نامش فاش شود می‌گوید نام قهرمانی در لیست داوران هفته اول نیم‌فصل دوم دیده می‌شود. واقعا این مساله بیشتر شبیه جدول سودوکو شده تا حکمی که بخواهد شفاف باشد و همه چیز را برای اذهان عمومی باز کند. اینکه محسن قهرمانی می‌گوید اگر مرا محروم کنند خیلی‌ها را از فدراسیون با خود می‌برم، یعنی چه؟ یعنی اینکه فوتبال ما روی کالچو پولی را هم سفید کرده؟ یعنی که در ساختمان خیابان سئول کسانی هستند که اگر محسن قهرمانی دهانش را باز کند، باید استعفا بدهند؟ چه کسی می‌خواهد به تمام این ابهامات پاسخ دهد؟ کاش آن روز محسن قهرمانی قاضی دیدار پرسپولیس و سپاهان نمی‌شد که حالا این اتفاقات بخواهد روح فوتبال را آلوده کند. کاش آن پنالتی یا اخراج در دقایق پایانی نیمه اول اتفاق می‌افتاد! اما وقتی خدا می‌خواهد دست کسانی رو شود که از راه‌های نامشروع روح سبز فوتبال را آلوده می‌کنند اين اتفاق مي‌افتد. حالا که خدا خواسته، پس چرا بندگان خدا این دست و آن دست می‌کنند. این چه اهرم فشاری است که دیگران را کودن فرض می‌کند؟ این چه اهرم فشاری است که دست به بازی‌های رسانه‌ای می‌زند و بعد هم تمام تقصیر‌ها را می اندازد گردن خبرنگاران. هیچ چیز لذتبخش‌تر از این نیست که اگر هر کسی چه در فدراسیون و چه در تیم‌های لیگ برتر و چه در تیم داوری به این تبانی و فساد آلوده است، خیلی زود به سزای عملش برسد. آن وقت می‌توان زیر آسمان آبی لیگ برتر هوای سالم را استنشاق کرد. آن وقت سوت‌ها پاک می‌شود، گل‌ها سالم اما تا کی باید در این اوهامات سیر کرد و ادعا کنیم فوتبال ما به استانداردها نزدیک شده است، بله ما به استانداردها نزدیک شده‌ایم ولی به استانداردهای سنگاپور و ایتالیا و همه کشورهایی که سوت‌های ناپاک و شرط‌بندی‌ها و تبانی‌ها در آن بیداد می‌کند. حالا در اینجا بد نیست تا به تمام اتفاقاتی که در این چند روز رخ داده، تمام واکنش‌هایی که از سوی رسانه‌های مکتوب و غیرمکتوب منتشر شده نگاهی بیندازیم. ما به خوبی می‌دانیم حکم چیست! ولی تنها در یک مورد می‌تواند این مساله تغییر 180 درجه‌ای بدهد و آن فشار اهرمی است که وارد شده است. زندان و 74 ضربه شلاق در انتظار دایی
یکی از سایت‌های خبری همه را غافلگیر می‌کند، آنها حتی تیرشان نیز خیلی تند‌تر از این حرف‌هاست. این سایت خبری خودش دوخته و پوشیده! آنها ادعا می‌کنند علی دایی مثل دالتون‌ها باید پشت میله‌های زندان برود و شلاق بخورد. در این سایت خبری نوشته شده: هیچ مدرکی که ثابت کند محسن قهرمانی محکوم است و زد و بندی داشته، پیدا نشده است. به همین دلیل هم رئیس کمیته داوران با صراحت اعلام کرده که برای نیم فصل دوم به او بازی خواهد داد. با رفع اتهام از قهرمانی سوال این است که سرنوشت اتهام دایی چه می‌شود؟ آیا از قهرمانی خواهند خواست تا از موضوع بگذرد یا او مطابق آنچه که وعده داده علیه اتهام‌زنندگان شکایت خواهد کرد. اگر این اتفاق رخ داد و دایی به خاطر افترا محکوم شد، چه؟ ماده 697 قانون مجازات اسلامی می‌گوید: هرکس به وسیله اوراق چاپی یا خطی یا به وسیله درج در روزنامه و جراید یا نطق در مجامع یا به هر وسیله دیگر به کسی امری را صریحا نسبت دهد یا آنها را منتشر کند که مطابق قانون آن امر جرم محسوب می‌شود و نتواند صحت آن اسناد را ثابت نماید جز در مواردی که موجب حد است به یک ماه تا یک سال حبس و تا ۷۴ ضربه شلاق یا یکی از آنها حسب مورد محکوم خواهد شد.
شهریار فریاد می‌زند
دایی که خودش انکار می‌کند، او اعتقاد دارد حکمی که رسانه‌ای می‌شود را کسی نمی‌داند و آنهایی که به تبانی محکوم شده‌اند، از سوی او به سزای عملشان می‌رسند. ما هم همین رامی‌خواهیم تا همه چیز شفاف و روشن شود. ولی اگر غیر از این باشد چه می‌شود؟ رویانیان اولین واکنشش اینگونه است: «مسلما پای خیلی از آنها هم گیر است اما ما تا پایان کار می‌ایستیم و این پرونده را رها نمی‌کنیم. شخصا به هیچ وجه عقب‌نشینی نمی‌کنم و تصمیم خودم را گرفته‌ام. اگر قهرمانی بازگردد، دست به کاری می‌زنم که در تاریخ فوتبال ایران به یادگار بماند.» و علی دایی نیز 2 روز گذشته کلا جو را با مصاحبه‌ای که انجام داده بود، به هم ریخته است. شاید خیلی‌ها ندانند و شما هم ندانید اما آنگونه که من اطلاع به دست آوردم 3 بار به حساب قهرمانی پول ریخته شده است. تمام صحبت‌های من مستند است. اگر تاکنون هم حرف نزدیم منتظر حکم کمیته انضباطی هستیم اما متاسفانه جریان رسانه‌ای راه انداختند و هر روز مصاحبه می‌کنند. از چه چیزی می‌ترسید؟ با شعور مردم کسی نمی‌تواند بازی کند. دو، سه بار حرف خود را تغییر دادند پس تناقض به چه چیزی می‌گویید؟ همه این موارد مشخص است که از کارت چه کسی ریخته شده و به حساب چه کسی واریز شده است، دنبال چه چیزی می‌گردید می‌خواهید ماستمالی کنید؟ اگر ماستمالی هم بکنید امثال علی دایی هستند که کوتاه نمی‌آیند.