هر چه بادا باد دیروز
بر سینه دیوارهای زخمی شهر
عكس شهیدان بود
امروز عكس نامزدها
آن عكس‌ها دیروز،
بی جلوه‌های ویژه،
بی‌ژست،
فوری ولی شفاف!
مانند عكس كودكان معصوم
آن عكس‌ها ـ دامادهای حجله جنگ و جنون ـ
آن برگزیده نازنینان
در انتخاباتِ شهادت
با رأی بالای ملائك...
این عكس‌ها امروز اما،
عكس‌های رنگی مات!
این چشم در راهان روز انتخابات!
دنبال آن عكس جوانم
آن عكس خاكی
با آن دو چشم تیر خورده
گیلاس‌های سرخ همزاد
دنبال آن عكس غریبم
آن عكس خاموش
آتشفشان آه
عكسی كه در زیر فشار این همه عكس
فریاد دارد می‌زند، فریاد، فریاد
جرم است یا نه،
هر چه بادا باد!
من به شهیدان رأی خواهم داد!
امیری اسفندقه
روی موج نی
دشت، تشنه، خیمه، تشنه، قمقمه، تشنه
از عرقریز خجالت، علقمه، تشنه
هرم آه از خیمه‌ها برخاست، رحمی نیست
آن همه سیراب را بر این همه تشنه
آن طرف خار و خسی تا خرخره سیراب
این طرف گل‌های باغ فاطمه(س)، تشنه
آب، سیراب از لب ماه بنی‌هاشم
بر لب شاه شهیدان، زمزمه، تشنه
از غبار تیغ‌زار فتنه می‌آید
ساقی لب تشنگان، بی‌واهمه، تشنه
می شود شمشیر شمر از خون گل، سیراب
روی موج نی، لب گل‌ها همه تشنه
حسین عبدی