قتل واعظ شهير «سيدجمالالدين واعظ اصفهاني» از رجال مشروطه (1287 ش) سيدجمالالدين واعظ همداني معروف به سيدجمال اصفهاني در حدود سال 1242 ش (1279 ق) در همدان به دنيا آمد. در 20 سالگي براي تحصيل رهسپار اصفهان شد ولي پس از مدتي كه در خود علاقه به منبر و وعظ يافت به اين مسير گام نهاد و به سرعت ترقي کرد. سيدجمال سالياني در اصفهان حضور داشت و سپس ساكن تهران شد. وي در جريان نهضت مشروطه از اطرافيان سيدعبدالله بهبهاني و سيدمحمد طباطبايي به شمار ميرفت و در انتقاد از دستگاه جور و ستمورزيهاي حاكمان، داد سخن ميكرد. سيدجمال، يكي از رهبران مشروطه ايران محسوب ميشود كه نزديك به بيست سال، در شهرهاي اصفهان، مشهد، شيراز و تهران وعظ ميکرد و در روشنگري مردم ميكوشيد. به اين دليل محمدعلي شاه دستور بازداشت او را صادر كرد. وي پس از به توپ بستن مجلس قصد عزيمت به عتبات عاليات داشت كه در راه شناسايي و دستگير شد و پس از چند ماه زندان رفتن، در بيست و نهم آبان 1287 ش برابر با 25 شوال 1326ق در 45 سالگي در زندان بروجرد به قتل رسيد. مقبره وي در كنار شهر بروجرد واقع است.
مرگ «حسن پيرنيا» معروف به «مشيرالدوله» نخستوزير قاجار و سياستمدار(1314 ش)
حسن پيرنيا در سال 1251 ش در تهران به دنيا آمد. وي پس از آنكه تحصيلات خود را در فرانسه و روسيه به اتمام رساند، در سفر اول مظفرالدين شاه به اروپا، مترجم روسي شاه بود. وي در سال 1281ش به سمت وزيرمختار ايران در روسيه منصوب شد و در هنگام مشروطيت، مامور تدوين نظامنامه مجلس شد. پيرنيا پس از قتل اتابك اعظم، در كابينه مشيرالسلطنه به وزارت عدليه رسيد و پس از مدتي لقب مشيرالدوله گرفت. پس از فتح تهران و تشكيل دولت جديد، وي به وزارت عدليه دست يافت و از آن به بعد در كابينههاي متوالي، وزارات متعدد گرفت. پيرنيا در 1293 به نخستوزيري رسيد و اتفاقاتي نظير قيام شيخ محمد خياباني و غائله آذربايجان، آغاز نهضت جنگل و آغاز گردنكشيهاي رضاخان پهلوي براي به دستگيري قدرت، از جمله رويدادهاي نوبتهاي ديگر نخستوزيري اوست. حسن پيرنيا علاوه بر اينكه در ادوار دوم،سوم، چهارم، پنجم وششم نماينده مردم تهران در مجلس شوراي ملي بود، همچنين چهار مرتبه نخست وزير و 24 بار وزير بوده است. وي در 10 سال آخر عمر خود، غالبا به كارهاي فرهنگي و علمي اشتغال داشت و آثاري همچون ايران باستان، نگاشت. مشيرالدوله در زمينه امور قضايي كشور پس از مشروطه نقش مهمي داشت و بيشتر قوانيني كه پس از مشروطه ملاك كار قرار گرفت توسط او تهيه شد. همچنين وي سازمان دادگستري را پيريزي كرد و علاوه بر تشكيل ديوان كشور و دادسراها، قانون محاكمات حقوقي و جزايي را به تصويب رساند. مشيرالدوله سرانجام در 29 آبان 1314 در 63 سالگي درگذشت.
شهادت «عزالدين قسام» روحاني مبارز ضدصهيونيستي (1935م)
شيخ عزالدين قسام يكي از رهبران برجسته نهضت اسلامي فلسطين در نيمه اول قرن بيستم به شمار ميرود كه داراي قدرت و نفوذ فوقالعادهاي در بين مردم مسلمان عرب خاورميانه بود. او در دانشگاه الازهر مصر تحصيل كرد و مدتي نيز به عنوان يكي از وكلاي شهر لاذقيه واقع در غرب سوريه به كار پرداخت. قسام كه از روحانيان فاضل و از دانشمندان فلسطين محسوب ميشد در بحبوبه انتقال سيلآساي يهوديان اروپا به فلسطين اشغالي در دهه 1930م كه توسط گروههاي تروريستي يهودي و با همكاري موثر نيروهاي استعمارگر بريتانيا صورت ميگرفت، قيام اسلامي و مسلحانه خود را عليه صهيونيستها و انگليسيها آغاز كرد. همزمان با اين مهاجرتها كه ظاهرا بر اثر سياستهاي ضديهودي نازيها در اروپا و در واقع براي تشكيل رژيم صهيونيستي در فلسطين روي ميداد، گروههاي تروريستي يهود با انجام اعمال تروريستي عليه سكنه مسلمان و عرب فلسطين، به دنبال فراري دادن اعراب فلسطيني و جايگزين كردن يهوديان تازه وارد بودند. در اين ميان، قيام مردمي عزالدين قسام، به سرعت وارد مرحله مسلحانه شد و ضربات متعددي را بر پيكر مهاجران صهيونيست وارد آورد. سرانجام شيخ عزالدين قسام كه در اين سالها بزرگترين قيام اسلامي ملت فلسطين را رهبري ميكرد در 20 دسامبر 1935م در نبردي نابرابر به شهادت رسيد.