گروه بین‌الملل: نیم قرن از یکی از دردناک‌ترین و رازآمیز‌ترین ترورهای تاریخ سیاسی معاصر جهان می‌گذرد. با این وجود روایت رسمی قتل جان اف‌کندی، تنها رئیس‌جمهور غیرماسون ایالات متحده آمریکا طی 200 سال اخیر، بیش از آنکه ابهام‌آلود باشد، گمراه‌کننده است. فردا جمعه مصادف است با پنجاهمین سالگرد سوءقصد به جان سی و پنجمین رئیس‌جمهور آمریکا. ساعت 12:30 ظهر روز جمعه 22 نوامبر 1963 کندی که همراه همسرش در صندلی عقب یک اتومبیل تشریفات روباز در حال گذر از میان انبوه جمعیتی بود که در جریان سفرش به دالاس تگزاس در خیابان اصلی شهر به استقبال وی آمده بودند، ترور شد. امروز پس از نیم قرن دغل‌بافی و دروغگویی دستگاه حاکمه پشت پرده آمریکا، مطمئن هستیم که تنها راز پشت‌سر مرگ کندی یک کلمه سه حرفی است: «س - ی - ا». در آن جمعه سیاه دالاس همه آن چیزهایی که محبوب‌ترین سیاستمدار تاریخ آمریکا را به سمت قربانی شدن به پای خاندان‌های صهیونیستی حاکم بر جهان سرمایه‌داری پیش می‌بردند یا محصول این یهودیان توطئه‌چین بودند یا مامور آنها؛ از اتومبیل مشکی روباز لینکلنی که رئیس‌جمهور مقتول بر آن سوار بود و به عنوان مرکب مرگ کندی شناخته می‌شود که توسط کارخانه فورد (پسر عموهای راکفلرها) ساخته شده بود تا محافظان گارد حفاظت رئیس‌جمهوری آمریکا که در مقابل ضاربی در همان نزدیکی و احتمالا در رویتشان چشم بر هم گذاشتند، خود ضاربان که ماموران اجیر شده سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا بودند و البته گردانندگان تگزاس که یکی از مونوپل‌های اصلی مافیای بانکی، نفتی و قمار حاکمان یهودی ینگه دنیا به شمار می‌رود. بی‌دلیل نبود که غروب آفتاب خانواده ایرلندی‌تبار و کاتولیک کندی در دالاس که از همان روز نحس1963 آغاز شد، با طلوع آفتاب اقبال خانواده مهم ماسونی و شیطان‌پرست پرسکات بوش از همان تگزاس همراه بود و چندی بعد جورج دابلیو بوش‌پدر به‌عنوان كارگزار نفتي و سياسي راكفلرها نخستین سمت مهم در سیا را تحویل گرفت. اما بزرگ‌ترین گناه جان فیتز جرالد کندی ایرلندی‌تبار تنها این نبود که به‌عنوان اولین و آخرین ساکن کاتولیک کاخ سفید، نوار سلسله رؤسای‌جمهور پروتستان آنگلوساکسون در اصل فراماسون را قطع کرده بود بلکه کندی در انتخابات 3سال پیش از ترورش در 1960 نامزد اصلی مورد حمایت کارتل‌های صهیونیستی را دچار سرگیجه کرده و شکست داده بود. وقتی کندی جوان، خوش‌تیپ و خوش سخن که در همان ابتدا هم معلوم بود ریشه‌ای در خاندان اصلی حاکم بر آمریکا ندارد، در نخستین مناظره انتخاباتی مستقیم تلویزیونی، نیکسون جمهوریخواه را که مشاوران ارشد یهودی دورادورش را گرفته بودند، به عنوان بخت اصلی به گوشه رینگ می‌برد، تازه به‌عنوان یک سناتور جوان دموکرات جایی در مناسبات سیاسی باز کرده بود، با این وجود ارتباط خانواده کندی با جریان اصلی قدرت در آمریکا بسیار سست بود نه ریشه‌ای. از نگاه خاندان‌های یهودی راکفلر، واربرگ، گلدمن سکز، مورگان و دوپونت ـ که این آخری‌ها سازمان سیا را بنا گذاشته بودند ـ پدیده «جی اف کی» تنها یک گزینه جذاب با ظاهری مذهبی هرچند کاتولیک برای خلاص شدن از شر موج رو به گسترش کمونیسم در نخستین سال‌های جنگ سرد میان بلوک شرق و جهان سرمایه‌داری بود. نزدیکی بسیار زیاد خانواده کندی با سناتور مک کارتی، بزرگ‌ترین مفتش ضدکمونیست آن دوران، تضمینی بود بر اینکه پسر ایرلندی‌تبار روی خط تعریف شده برای او حرکت خواهد کرد اما کندی ياغي یک قدم، قدمی به همان بزرگی که بعدا برای فتح کره ماه برداشت، فراتر رفت و برنامه‌ریزی جمهوریخواهان را در انتخابات 1960 به هم ریخت. این همان برنامه‌ای بود که خود کندی بعدها از آن به عنوان «توطئه بین‌المللی» یاد کرد که پروژه مشترک خاندان‌های صهیونیست و نیکسون برای به گروگان گرفتن کل نظام مالی ایالات متحده و سپس جهان به بهانه تقویت بازار آزاد در مقابل نظام کمونیستی بود؛ پروسه‌ای که آمریکای صنعت‌سالار را به ورطه پول‌سالاری مورد علاقه مکتب شیکاگو می‌انداخت. روندی که تا همین امروز باعث ورم کردن و ترکیدن حباب‌های چرکین سرمایه‌داری و بحران‌های پیاپی اقتصادی شده است. جالب اینجاست که در همان ابتدا و در واقع تنها 7 ساعت پس از حادثه ترور 22 نوامبر دالاس، گناه قتل کندی را به گردن یک کمونیست به نام لی‌هاروی اسوالد انداختند، مردی که تا آن روز تنها در سابقه جزایی‌اش، یک برگه جریمه رانندگی بود. «لی هاروی اسوالد» اعلام کرد که او به کسی تیراندازی نکرده و مدعی شد که دارند از او به عنوان «طعمه» استفاده می‌کنند. او مدعی شد که عکسی که او را با سلاح قتاله نشان می‌داد جعلی است و صورت او را به بدن کس دیگری چسبانده‌اند. به دلیل مرگ او، بیگناهی یا مجرمی‌اش هرگز در دادگاهی اثبات نشد. حتی تا پایان قرن بیستم نظرسنجی‌ها نشان می‌دادند که مردم اسوالد را بی‌گناه دانسته و ترور جی‌اف‌کی را کار دست‌های پنهان پشت پرده می‌دانند. اسوالد هم توسط یکی از عوامل سیا که بعدتر او هم سر به نیست شد، ترور شد تا راز بیگناهی او برای همیشه دفن شود. 5 روز پس از مرگ اسوالد رئیس‌جمهور جدید، لیندون ب جانسون، «کمیسیون وارن» را تشکیل داد تا پرونده این ترور بیشتر بررسی شود. این کمیسیون با فشار کمیته تحقیقات ویژه سیا نتیجه گرفت که اسوالد به تنهایی در قتل دست داشته‌است. تحقیقاتی که بعده‌ها در دهه هفتاد توسط «کمیته انتخابی مجلس برای ترورها» صورت گرفت نیز قاتل بودن اسوالد را تایید کرد اما این کمیته ادعا کرد که او احتمالا تنها بخشی از دسیسه برای قتل رئیس‌جمهور بوده‌است. با این حال این کمیته مدرکی دال بر شرکت کس دیگری در این دسیسه ارائه نکرد. منتقدان تئوری‌های بسیاری در چگونگی دقیق قتل کندی و مسؤولان آن ارائه کرده‌اند که با هم دیگر و با گزارشات رسمی دولت بسیار متفاوت هستند.
از مهم‌ترین مسائلی که مطرح می‌شود می‌توان به تعداد گلوله‌ها، جهتی که گلوله‌ها از آن شلیک شدند و اینکه کدام یک از گلوله‌ها به رئیس‌جمهور و کدام به فرماندار «جان کانلی» برخورد کرده، اشاره کرد. تئوری‌های مختلف هر کدام کسی را مسؤول مرگ کندی می‌دانند. معروف‌ترین این مسؤولان فرضی از این قرارند: سیا، مافیا، کاگ‌ب، موساد، اشراقیون، فیدل کاسترو، لیندون ب جانسون (نایب رئیس‌جمهور) و نوعی ائتلاف نظامی-صنعتی به رهبری ژنرال‌های ارتش. داستان پردازی‌های پرآب‌و‌تاب رسانه‌ای برای گمراه کردن افکار عمومی تا امروز ادامه یافته‌اند به طوری که می‌توان بخشی از رسالت هالیوود و شبکه‌های تلویزیونی جریان اصلی در آمریکا، طی این نیم قرن را در همین راستا دانست؛ اینکه نقش سیا و خاندان‌های تاریک کنترل‌کننده آمریکا در کشتن یک رئیس‌جمهور نسبتا مستقل در سیاهی باقی بماند.