10) انگلیس 1974 دهه 1970 برای تیم ملی انگلیس دوران تاریکی بود. آنها از سال 1970 تا سال 1980 حتی به یک تورنمنت بزرگ هم نتوانستند راه پیدا کنند. بزرگ‌ترین ناکامی آنها نرسیدن به جام جهانی 1974 آلمان بود. آنها نیاز به برد مقابل لهستان در دیدار آخرشان در لندن داشتند ولی تنها توانستند به تساوی یک - یک برسند. یان توماژفسکی، دروازه‌بان لهستان – که برایان کلاف پیش از بازی او را دلقک خطاب کرده بود – با نمایش قهرمانانه خود مانع پیروزی مردان سر الف رمزی شد. جالب آنکه انگلیس امسال هم برای راهیابی مستقیم به جام جهانی نیاز به برد خانگی مقابل لهستان داشت!
9) هلند 1986
هلند در جام جهانی 1978 دوم شد و پس از آن دوران سختی را پشت‌سر گذاشت اما نسل جدید جوانان هلندی در اواسط دهه 1980 رو آمده بودند. مارکو فان‌باستن، فرانک رایکارد، رود گولیت و راب ده‌ویت چند نفر از این جوانان بودند اما هلندی‌ها در پلی‌آف با قانون گل زده در خانه حریف به همسایه و رقیب سرسختشان، بلژیک باختند، آن هم با گل دیرهنگام گئورگس گرون.
8) شوروی 1978
شوروی بسیاری از بازیکنان تیم بزرگ دینامو کی‌یف، از جمله اولگ بلوخین اسطوره‌ای را در اختیار داشت، تیمی که در سال 1975 قهرمان جام برندگان جام اروپا شده بود اما شوروی در گروه 9 پشت‌سر مجارستان دوم شد. شکست بهت‌انگیز یک بر صفر در تسالونیکی مقابل یونان برایشان بسیار گران تمام شد.
7) ایتالیای 1958
دهه 1950 برای ایتالیا مصیبت‌بار بود. فاجعه هوایی سوپرگا در سال 1949 جان تقریبا تمام بازیکنان تیم تورینوی بزرگ آن سال‌ها را گرفت و ایتالیا هم از این فاجعه بسیار آسیب دید، با این حال انتظار می‌رفت آنها به جام جهانی 1958 سوئد برسند. اما شکست در روز آخر در بلفاست مقابل ایرلندشمالی کار را تمام کرد. این دوران بی‌تردید بدترین دوره تاریخ ایتالیا بود. آنها تا سال 1960، یعنی بیش از دو سال و نیم بعد، نتوانستند در هیچ کدام از دیدارهای ملی‌شان پیروز شوند!
6) پرتغال 1998
پرتغال با نسل طلایی لوییس فیگو، روی کاستا و ژائو پینتو، سرانجام پس از سال 1966 و دوران اوزه‌بیو و ماریو کولونا فرصت آن را یافته بود که در جام جهانی بدرخشد اما آنها مانند 1990 و 1994 اصلا به جام جهانی نرسیدند! پرتغال در گروهش پس از آلمان و اوکراین سوم شد. البته یک تساوی جنجالی در برلین برایشان بسیار پرهزینه شد؛ دیداری که در آن روی کاستا به شکلی بحث‌برانگیز اخراج شد، آن هم در شرایطی که پرتغالی‌ها یک بر صفر از میزبانشان پیش بودند.
5) انگلیس 1994
گراهام تیلور، مربی انگلیس به هر شکلی که شده توانسته بود پس از فاجعه یورو 92 همچنان پست خود را حفظ کند اما او پس از ناکامی در رساندن تیمش به جام جهانی 94 دیگر بختی برای ادامه کار نداشت. انگلیس در خانه نروژ و هلند شکست خورد و حتی مقابل تیم سن‌مارینو در ثانیه 7 بازی گل خورد!
4) یوگسلاوی 1994
یوگسلاوی حتی در مقدماتی جام جهانی 1994 شرکت هم نکرد. آنها به دلیل جنگی که منجر به تجزیه این کشور و تشکیل بوسنی و هرزه‌گووین، کرواسی، اسلوونی، مقدونیه و بعدتر صربستان و مونته‌نگرو شد تعلیق شده بودند، آن هم در حالی که در آن زمان می‌شد آنها را بهترین تیم دنیا دانست! به این نام‌ها بنگرید: دراگان استویکوویچ، زوانیمیر بوبان، دژان ساویسویچ، داوور شوکر، دارکو پانچف، سینیشا میهایلوویچ، روبرت پروسینچکی و سرچکو کاتانچ.
3) اسکاتلند 1970
اسکاتلند در اواخر دهه 1960 و اوایل 1970 تیمی معتبر در سطح اروپا بود. سلتیک در سال 1967 جام باشگاه‌های اروپا را برده بود و رنجرز در سال 1972 قهرمان جام برندگان جام شده بود. اسکاتلند هم مبتنی بود بر بازیکنان این دو تیم، امثال جیمی جانستون و جان گریگ و البته بازیکنانی که در انگلیس بازی می‌کردند، مانند دنیس لاو و بیلی برمنر اما آنها در دیداری مقابل آلمان غربی قدرتمند در هامبورگ شکست خوردند و نتوانستند به جام جهانی برسند. آن برد 3 بر 2 آلمان یکی از بازی‌های کلاسیک است.
2) هلند 2002
آنها تعداد بسیاری بازیکن کلاس جهانی داشتند: ادگار داویدز، کلارنس سیدورف، رود فان‌نیستلروی، مارک اوورمارس، یاپ استام و بسیاری دیگر اما نارنجی‌های لوییس فان‌خال در گروهشان پشت‌سر پرتغال و ایرلند سوم شدند. بازی با ایرلند در دوبلین بسیار حساس بود. ایرلندی‌ها یک بر صفر برنده شدند و سپس در پلی‌آف اروپا-آسیا با بردن ایران به جام جهانی رسیدند.
1) فرانسه 1994
فرانسه که 4 سال بعدتر خودش میزبان جام جهانی می‌شد داشت با اقتدار به سمت آمریکا می‌راند. آنها از 16 امتیاز ممکن 13 امتیاز را در گروه 6 اروپا گرفته بودند. آبی‌پوشان با ستارگانی مانند ژان پیر پاپن، داوید ژینولا، اریک کانتونا، دیدیه دشان و مارسل دسایی از دو دیدار خانگی آخر خود تنها یک امتیاز نیاز داشتند اما هم به رژیم صهیونیستی و هم به بلغارستان در وقت‌های تلف‌شده باختند!