خشايار سنجري: قرار دادن کودکان به عنوان مرکز ثقل درام، رویکردی است که هر فیلمسازی به آن تن نمی‌دهد. دشواری‌های کار با کودکان جلوی دوربین، سلایق مخاطبان و علاقه‌شان به قهرمان‌های قدرتمند و همسن و سال خودشان، شعارزدگی و پرداخت سطحی و خنثی و سفارشی و... از جمله چالش‌های پیش‌روی سینماگرانی است که وارد حیطه کودکان قهرمان می‌شوند. موفقیت در این امر مستلزم صبر بالا در کار با کودکان نابازیگر، انتخاب موضوعی با دغدغه‌های اجتماعی و نگاهی فراتاریخی و فراجغرافیایی به مسائل کودکان و روابطشان با اجتماع و دریای مشکلات پیش رو است. جدا از مساله كودك قهرمان آنچه به مرور در سينماي ايران مغفول واقع مي‌شود اهميت و جايگاه كودك قهرمان است. چندین فیلم با مختصات یک فیلم صاحب‌سبک و جریان‌ساز در این باب ساخته شده که در این مقاله- به بهانه اکران فیلمی از خانواده کودک‌محور- به ارزیابی علل موفقیت آنها می‌پردازیم. به بهانه اکران «تنهای تنهای تنها»
بررسی جایگاه کودک قهرمان در سینمای ایران
خشايار سنجري: قرار دادن کودکان به عنوان مرکز ثقل درام، رویکردی است که هر فیلمسازی به آن تن نمی‌دهد. دشواری‌های کار با کودکان جلوی دوربین، سلایق مخاطبان و علاقه‌شان به قهرمان‌های قدرتمند و همسن و سال خودشان، شعارزدگی و پرداخت سطحی و خنثی و سفارشی و... از جمله چالش‌های پیش‌روی سینماگرانی است که وارد حیطه کودکان قهرمان می‌شوند. موفقیت در این امر مستلزم صبر بالا در کار با کودکان نابازیگر، انتخاب موضوعی با دغدغه‌های اجتماعی و نگاهی فراتاریخی و فراجغرافیایی به مسائل کودکان و روابطشان با اجتماع و دریای مشکلات پیش رو است. جدا از مساله كودك قهرمان آنچه به مرور در سينماي ايران مغفول واقع مي‌شود اهميت و جايگاه كودك قهرمان است. چندین فیلم با مختصات یک فیلم صاحب‌سبک و جریان‌ساز در این باب ساخته شده که در این مقاله- به بهانه اکران فیلمی از خانواده کودک‌محور- به ارزیابی علل موفقیت آنها می‌پردازیم. ارسال نظر
پربیننده