راهبرد دفاعی مشترک ضدجاسوسی کشورهای آمریکای‌جنوبی زنگ خطر را برای واشنگتن به صدا درآورده است. این طرح راهبردی قاره‌ای در حقیقت نخستین گام اساسی برای تشکیل یک سازمان اطلاعاتی مشترک میان کشورهای آمریکای‌جنوبی و چه بسا گسترش آن به کل لاتین‌های آمریکای مرکزی و کارائیب است. همچنین این رویکرد اطلاعاتی مشترک که فعلا بین دولت‌های چپگرای این منطقه بویژه آرژانتین، برزیل، اروگوئه، ونزئلا، بولیوی و اکوادور- که به احتمال قوی طی ماه‌های آینده شیلی نیز با پیروزی خانم میشل باشله به این جمع ضدآمریکایی خواهد پیوست- وجود دارد، می‌تواند مقدمه‌ای باشد بر تشکیل رویای بوليوار انقلابي بزرگ و چه‌گوارا یعنی ارتش مشترک لاتین‌ها علیه نفوذ استعمار اروپا و آمریکای شمالی.اين همچنين روياي چاوز ، رئيس جمهور فقيد ونزئلا را به حقيقت نزديك مي كند.رويايي كه نخستين گام براي تحقق آن كمتر از 2 سال پيش از مرگ چاوز با تشكيل جامعه مشترك كشورهاي آمريكاي لاتين و كارائيب(CELAC) در اجلاس 2011 اتحاد در كاراكاس برداشته شد.جامعه اي كه به آن ايالات متحد آمريكاي لاتين نيز اطلاق مي شود. آگوستین روسی، وزیر دفاع آرژانتین طرحی مشترک میان کشورهای آمریکای‌جنوبی برای مقابله با فعالیت‌های جاسوسی آمریکا را خواستار شده است. روسی این درخواست را روز پنجشنبه هنگام دیدار با چلسو آموریم، همتای برزیلی خود مطرح کرده است.
وزیر نظامی دولت چپگرای خانم کرشنر گفته است: «به نظر من اتحادیه کشورهای آمریکای‌جنوبی باید یک راهبرد دفاعی مشترک داشته باشند.» وی افزود: «بدون شک بسیار مهم است که موضوع دفاع سایبری مورد توجه قرار گیرد». در این دیدار با آموریم، آگوستین روسی بر سطوح بالاتری از روابط میان آرژانتین و برزیل تاکید کرد. روسی که سابقه جنگیدن با ارتش بریتانیا در جنگ بر سر جزایر مالویناس در اقیانوس اطلس را دارد، معتقد است: «در این باره ما به دنبال نقاط مشترک برای همگرایی میان دو کشور هستیم.» در همین حال آموریم به همتای خود اطمینان داد برزیل با همکاری آرژانتین بر سر این موضوع کار خواهند کرد و افزود: اگر اتحادیه کشورهای آمریکای‌جنوبی چنین مبحثی را جدی نگیرند، «ما می‌توانیم همکاری دوجانبه داشته باشیم». شکی نیست که هر تفاهم اطلاعاتی- نظامی میان دو دولت چپگرای محوری آمریکای‌جنوبی به سرعت تبدیل به یک توافق قاره‌ای خواهد شد. بویژه که 3 کشور ونزئلا، بولیوی و اکوادور نیز سیاست‌های بسیار مشابهی با برزیل و آرژانتین دارند. در ماه سپتامبر وزرای دفاع دو کشور برزیل و آرژانتین ضمن دیدار در بوئنوس‌آیرس تفاهمنامه نظامی را به امضا رساندند که بر مبنای آن برزیل امکان آموزش‌های دفاع سایبری را از سال ۲۰۱۴ برای افسران آرژانتینی فراهم خواهد کرد. امضای این تفاهمنامه با توجه به افشاگری‌های روزنامه برزیلی او گلوبو اعلام شده است. گزارش‌هايي در ماه سپتامبر از سوي گلوبو برزيل منتشر شد، مبني بر آنکه آژانس امنيت ملي آمریکا میلیون‌ها ايميل، تماس‌هاي تلفني و پيام‌هاي متني مردم و نیز رئيس‌جمهور اين کشور را کنترل مي‌کرده است. این گزارش همچنین نشان می‌دهد، آرژانتین نیز هدف چنین جاسوسی‌ای از سوی سازمان امنیت ملی آمریکا قرار داشته است. ادوارد اسنودن، کارمند سابق آژانس اطلاعات مرکزي آمریکا (سيا) در ماه ژوئن دو برنامه جاسوسي فوق‌محرمانه دولت آمریکا را لو داد؛ برنامه‌هايي که طي آن آژانس امنيت ملي اين کشور و همچنين پليس اف‌بي‌آي ميليون‌ها تماس تلفني مردم آمریکا و اروپا را تحت شنود قرار داده و همچنين داده‌هاي اينترنتي شرکت‌هاي بزرگي مانند فيس‌بوک، ياهو، گوگل، اپل و مايکروسافت را مورد نظارت قرار داده‌اند. رسوايي آژانس امنيت ملي آمریکا همچنين زماني که اسنودن اطلاعاتي افشا کرد مبني بر اينکه فعاليت‌هاي جاسوسي واشنگتن حتي کشورهاي دوست اين کشور را نيز دربر مي‌گرفته است، ابعاد گسترده‌تري پيدا کرد. جاسوسی از آلمان، ایتالیا و حدود ۳۵ رهبر کشورهای جهان از جمله آنگلا مرکل و نیز میلیون‌ها مکاتبات روزانه مردم نیز جزو افشاگری‌ها بوده است. به همین دلیل برزيل و آلمان به دنبال رسوايي جاسوسي آمریکا، رسما پيش‌نويس قطعنامه ضدجاسوسي را به مجمع عمومي سازمان ملل تقديم کرده‌اند. پيش‌نويس قطعنامه مشترک آلمان و برزيل دو هفته پیش به کميته حقوق‌بشر مجمع عمومي سازمان‌ملل تقديم شده است. پيتر ويتينگ، نماينده آلمان در سازمان ملل پس از تقديم اين پيش‌نويس قطعنامه به کميته حقوق بشر مجمع عمومي سازمان‌ملل گفت: «امروز به سختي به نظر مي‌آيد محدوديت‌هاي فني براي دستيابي، ذخيره‌سازي يا ترکيب اطلاعات شخصي وجود داشته باشد اما آيا بايد به همه امکانات فني، اجازه انجام داد؟ ما کجا بايد خطي ميان نگراني‌هاي امنيتي مشروع و حقوق شخصي و حريم خصوصي بکشيم؟ و چگونه بايد اطمينان حاصل کنيم که به صورت موثري از حقوق بشر حفاظت مي‌شود؟» به علاوه آنتونيو دي‌آگوار پاتريوتا، نماينده برزيل در سازمان ملل گفت: «در نبود حق حريم خصوصي، نمي‌توان آزادي بيان و عقيده واقعي را اجرا کرد و نمي‌توان دموکراسي تاثيرگذار داشت». اين پيش‌نويس خواستار تضمين حق حريم خصوصي در دوران ديجيتال شده است.