قرآن بخوان قرآن بخوان از روي نيزه دلبرانه
ياسين و الرحمان بخوان پيغمبرانه
قرآن بخوان تا خون سرخت پا بگيرد
همچون درخت روشني در هر کرانه
بايد بلرزاني وجود کوفيان را
قرآن بخوان با آن شکوه حيدرانه
خورشيد زينب، شام را هم زير و رو کن
قرآن بخوان با لهجه‌اي روشنگرانه
کوثر بخوان تا رود رود اينجا ببارم
در حسرت پلک کبودت خواهرانه
قرآن بخوان شايد که اين چشمان هرزه
خيره نگردد سوي ما خيره‌سرانه
اما چه تکريمي شد از لب‌هاي قاري
تشت طلا و بوسه‌هاي خيزرانه
گل داده از اعجاز لب‌هاي تو امشب
اين چوب خشک اما چرا نيلوفرانه
در حسرت لب‌هاي خشکت آب مي‌شد
ريحانه‌ات با التماسي کودکانه
آن شب که مي‌بوسيد چشمت را 3 ساله
خم شد ز داغت نيزه هم ناباورانه
از داغ تو قلب تنور آتش گرفته
تا صبح با غمناله‌هايي مادرانه
یوسف رحیمی
چشمش گریست
چشمش گریست دشت به آتش کشیده را
بی تـاب گشت ســـــرخی حلـــق بریده را
آرام بر لبــــان عطشـــناک بوســـــــه زد
در بر گرفـت قامـــــــت در خون تپیــــده را
زینب! عمود خیـــمه عالم شکسته شد
وقتی که کوفه بر تو فرو بســـت دیده را
زینب! به گوشه گوشه صحرا صبور باش
گل‌های نوشکفتـــــه از شاخه چیـــده را
پیراهنــــی که بوی حسین تو می‌دهد
زینب! صبـــــور باش دو دست بریـده را
آنک بگو به پســـــتی و نامردمـــی بگو
آن سینه‌سرخ‌های به مقصد رسیده را
زینب بگو به پستــــی و نامردمـی بگو
این گرگ‌‌های وحشی یوسف دریده را
زینب بگو که از پس این شام می‌رسد
یک دست مهـــربان که بر آرد سپیده را
الهام امین
روی نیزه‌ها می‌بینمت
سوره مستور روی نیزه‌ها می‌بینمت
آیه والطور روی نیزه‌ها می‌بینمت
منبر و رحلت چه شد؟ ای‌زاده ختم رسل
قاری مشهور! روی نیزه‌ها می‌بینمت
چشم کور شهر را مبهوت نورت کردهای
نور رب‌الـنور روی نیزه‌ها می‌بینمت
نیزه از خون گلویت جرعه‌ای زد، مست شد
خوشه انگور روی نیزه‌ها می‌بینمت
زینـبم، مـوسی شـبگرد بـیابـان غمت
شمس کوه طور روی نیزه‌ها می‌بینمت
وحید قاسمی