امید حسینی: قصد نداشتم در وبلاگم به مسائل و مشکلات کاملا شخصی بپردازم، حالا اگر درباره مشکلات مسکن مهر می‌نویسم به این خاطر است که قطعا آدم‌هایی مثل من در این مملکت زیادند که با چنین مشکلاتی مواجهند. البته در همین ابتدای مطلب این را بنویسم که من تا همین چند سال پیش حتی خواب خانه‌دار شدن را هم نمی‌دیدم و واقعا امیدی به صاحبخانه شدن نداشتم. اگر طرحی مثل مسکن مهر (با همه معایبش) اجرا نمی‌شد، معلوم نبود من و امثال من کی و کجا و با چه هزینه‌هایی صاحب خانه می‌شدیم. الان هم اگر این مطلب را می‌نویسم درباره اصل مسکن مهر نیست، حتی درباره معایب متعدد فرهنگی- اجتماعی این طرح هم نیست بلکه فقط درباره عدم نظارت دقیق و مستمر بر چنین پروژه‌هایی است که باعث شده و می‌شود شیرینی خانه‌دار شدن در کاممان تلخ شود.
حالا مشکل من و همسایگانم به طور خلاصه بدین شرح است:
حدودا از سال ۸۶ در تعاونی مهر ۳۱ قم ثبت‌نام کردیم و اولین واریزی ما هم همان سال بود. طبق قول‌های مسؤولان تعاونی، قرار بود خانه ما یکی، دو سال پیش آماده و تحویل داده شود اما به هر دلیلی خانه آماده نشد و رسید به دوران گرانی و تورم. با این توضیح که اگر در موعد مقرر خانه‌هایمان آماده می‌شد، تقریبا باید ۱۷ یا ۱۸ میلیون تومان به حساب تعاونی واریز می‌کردیم اما چون شرکت به تعهداتش در موعد مقرر عمل نکرد و ما هم به گرانی خوردیم، تاکنون ۲۴ میلیون برای یک واحد ۸۰ متری پرداخت کرده‌ایم که مسؤول تعاونی همچنان مدعی است حالا حالاها باید پول بدهید! در حالی که خانه‌های اطرافمان دقیقا با همین شرایط و با همین افزایش قیمت، بیشتر از ۲۵ میلیون پرداخت نکرده‌اند.
به هرحال از یک سال پیش فشار اعضا بر تعاونی برای تسریع در امر ساخت و ساز بیشتر و بیشتر شد تا اینکه اوایل تیرماه سال‌جاری در جلسه‌ای با حضور اعضا، مسؤولان تعاونی و بازرس شرکت، مقرر شد چنانچه تا روز ۲۵ تیرماه واحدها تکمیل و به صاحبانشان تحویل داده نشود، تعاونی باید روزانه مبلغی را به عنوان جریمه
پرداخت کند.
گذشت و گذشت تا رسیدیم به روز ۲۵ تیرماه که از تعاونی با اعضا تماس گرفتند و گفتند بیایید کلید واحدها را تحویل بگیرید. اعضا هم خوشحال از اینکه بالاخره به خانه‌هایشان می‌رسند اما چه خانه‌هایی! خانه‌هایی بدون آب، برق، گاز، آسانسور و... حالا کابینت، پکیج، درهای اتاق، حمام و توالت بماند.
آن روز متوجه شدیم مسؤول محترم تعاونی فقط برای فرار از پرداخت جریمه، خانه‌ها را به طور ناقص به اعضا تحویل داده. یکی، دو ماه گذشت. با توجه به فرارسیدن مهرماه و بازگشایی مدارس، بعضی خانواده‌ها سرگردان بودند که بالاخره بچه‌هایشان را کجا ثبت‌نام کنند؟ مشکلاتی از این قبیل به علاوه قول و قرارهای شفاهی مسؤولین تعاونی، باعث شد چند تن از اعضا (از جمله من) با وجود همه نواقص، اسباب‌کشی کردیم و رفتیم سراغ خانه خودمان.
خلاصه کنم. از همان ابتدای سکونت در خانه‌های جدید تا دو هفته آب نداشتیم و بیست لیتر بیست لیتر آب را چند طبقه بالا می‌بردیم. با پیگیری اعضا، بعد از دو هفته آب ساختمان وصل شد. برق هم تا به حال وصل نشده. از روز اول فقط یک رشته سیم به طور موقت از برق کارگاهی محوطه به خانه‌هایمان کشیده‌ایم که با آن فقط می‌شود لامپ‌های داخل خانه را روشن کرد! گاز هم نداریم و احتمالا در فصل زمستان هم وصل نمی‌شود! فعلا مشکلات پخت و پز و شست و شو را نادیده می‌گیرم اما سرمای هوا را چه کنیم؟ هنوز فصل زمستان نیامده، اما ساختمان
تازه ساخت ما سرد است و ساکنان این خانه‌ها بویژه بچه‌های کوچک سرما خورده و در شرایط سختی زندگی می‌کنند.
حالا علت این مشکلات چیست؟ یقه چه کسی را بگیریم و به کجا شکایت کنیم؟ مدیرعامل تعاونی ادعا می‌کند پیمانکار دزدی کرده. پیمانکار هم در مقابل، مدیرعامل را متهم می‌کند! من کسی را متهم نمی‌کنم فقط این را می‌دانم که اگر کسی دزدی کرده باشد، کمترین کار این است که از او شکایت کنند. حال چرا مدیرعامل و پیمانکار محترم از همدیگر شکایت نمی‌کنند، جوابش را نمی‌دانم؟!
نکته جالب اینکه در این مدت بازرس شرکت هم که قانونا وظیفه دارد به مشکلات اعضا رسیدگی کند و مراحل ساخت مسکن را زیر نظر داشته باشد، مدتی هست که پاسخگو نیست و جواب تلفن اعضا را نمی‌دهد. کلا ناپدید شده…
سرتان را درد نیاورم، خبر آخر اینکه صبح امروز اداره محترم آب به دلیل بدهی شرکت تعاونی مهر ۳۱، آب ساختمان را با وجود سکونت چند خانوار در آن قطع کرده است!
دیگر حرفی برای گفتن ندارم. عکس و اخبار بعدی متعاقبا منتشر می‌شود.