گروه بين‌الملل: هر ماه به‌طور میانگین 300 عراقی بی‌گناه بویژه شیعیان این کشور قربانی حملات کور تروریستی می‌شوند که روشن است چه کسانی آنها را هدایت و حمایت می‌کنند. عربستان سعودی رهبر اصلی جریان جنایتکاری است که با عنوان وهابیت شناخته می‌شود. جریانی که سعی دارد از یک قرائت تنگ‌نظرانه از اسلام محملی برای تفرقه‌افکنی در میان مسلمانان خاورمیانه بسازد و میان اهل سنت و تشیع شکاف بیندازد. آل‌سعود تفرقه می‌اندازند تا به‌عنوان کارگزاران مستقیم استعمار آمریکایی و صهیونیستی در منطقه به حکومتشان ادامه دهند. با چنین رویکردی، آنها بویژه از اتحاد شیعیان و سنی‌ها وحشت دارند. نمونه بارز این اتحاد را برقراری یک دموکراسی باثبات در عراق می‌دانند، کشوری مسلمان که اکثریت شیعه حاکم تلاش دارند رابطه برادرانه مدنی و تاریخی خود با اقلیت کرد و سنی را تقویت کنند و یک سامانه مردمسالار نمونه برای ملت‌های عربی بسازند. از سال 2003 و سقوط رژیم دیکتاتوری صدام، عربستان سعودی به‌صورت مستمر و با شدت هرچه تمام‌تر چه در خفا و چه آشکارا، با گذر عراق به‌سوی مردمسالاری مخالفت ورزیده است. در وهله نخست حکومت قبیله‌ای و ارتجاعی ریاض، وجود یک دموکراسی عربی و اسلامی را در مرزهای شمالی خود تحمل نمی‌کند. آنها عراقی را می‌پسندند که تحت دیکتاتوری باشد تا اندک فضای تنفسی که خود به شهروندان‌شان داده‌اند در جهان عرب غنیمت شمرده شود. به همین دلیل حاکمان ستمگر حجاز به هر قیمتی، برچیدن بساط دموکراسی از بین‌النهرین را از طریق اختلاف‌افکنی‌های فرقه‌ای دنبال می‌کنند.نتیجه این می‌شود که امروز در عراق شاهد آن هستیم. شاید برای نخستین بار در تاریخ خاورمیانه باشد که یک اکثریت حاکم به طور مستمر و سازمان‌یافته قربانی جنایات و حملاتی می‌شود که به اسم اقلیت انجام می‌شود. شیعیان عراق چه به دلیل جمعیتی و چه پیروزی سیاستمداران و نمایندگان‌شان در انتخابات دموکراتیک سال‌های اخیر، بخش اصلی قدرت را در عراق و همین‌طور ارتش به دست دارند ولی در کمال شگفتی این خود شیعیان هستند که هر روز بیش از دیروز قربانی می‌دهند. این را می‌توان به سوریه هم تعمیم داد چرا که به هر روی برای مدت دست‌کم نیم‌قرن شیعیان و علوی‌ها، نظام دیوانی دمشق و طیف غالب مسؤولان لشکری و کشوری را در اختیار داشته‌اند ولی برای نخستین‌بار از سال ۲۰۱۱ و آغاز جنگ‌های فرقه‌ای به تحریک سعودی‌ها، شام شاهد چنین جنایت‌هایی به بهانه اختلاف شیعه و سنی بوده است. حکومت عربستان‌سعودی سعی دارد با حمایت نامحدود مالی سیاسی و تسلیحاتی از شاخه‌های القاعده در عراق و سوریه در وهله نخست تعادل همزیستی تاریخی شیعه و سنی در شام و بین‌النهرین را که دست‌کم قوامی هزار ساله داشته است بهم بزند. خواسته نهایی آنها ضربه زدن به توازن اجتماعی است که برخی دولت‌ها به منطقه بازگردانده‌اند و فرقی نمی‌کند این دولت‌ها شیعه باشند نظیر ایران و عراق، شبه‌سوسیالیست باشند مثل سوریه یا حتی مارونی و سنی باشند نظیر لبنان. در هر صورت آنها مثال نقضی به شمار می‌روند برای الگوی حکومتی ارتجاعی و مستبدانه آل‌سعود در حجاز. در واقع عربستان‌سعودي با تحريک فرقه‌گرايي در عراق تلاش مي‌کند به اين طريق با خيزش مردمي در کشور خود مقابله کند. به عبارت ديگر مقامات سعودي تلاش مي‌کنند با به راه انداختن جنگ فرقه‌اي در عراق و ديگر کشورها، سرکوب شيعيان در استان قطيف و ديگر مناطق شيعه‌نشين را توجيه کنند. حمايت علني آل‌سعود از گروه‌هاي وابسته به القاعده در عراق و نيز فرار طارق الهاشمي، معاون سابق نوري مالکي نخست وزير عراق به عربستان که در اين کشور جوخه‌هاي مرگ تشکيل داده بود، از ديگر اقدامات اين کشور در ايجاد بي‌ثباتي و ناامني در منطقه است. در بحرين نيز از آغاز خيزش مردمي در فوريه ۲۰۱۱، رژيم آل‌خليفه، عربستان‌سعودي و کشورهاي حاشيه خليج‌فارس به مدد رسانه‌هاي وابسته به خود تلاش کردند قيام مردمي در بحرين را يک خيزش شيعي توصيف کنند اما با بازداشت يا کشته شدن برخي فعالان سياسي که اهل تسنن بودند، اين تبليغ آنها نقش بر آب شد. در واقع آنها تلاش کردند در قيام مردم بحرين ابتدا شيعيان و سني‌ها را در مقابل يکديگر قرار داده و با به راه انداختن يک جنگ فرقه‌اي به آساني اين قيام را سرکوب کنند اما در اين مسير شکست خوردند. به همين دليل در نهايت با اعزام نيروهاي امنيتي خود به بحرين به سرکوب شديد و گسترده معترضان پرداختند. در عربستان، نقش بي‌ثبات کردن منطقه خاورميانه را چند نهاد مهم برعهده گرفته‌اند که از مهم‌ترين آنها مي‌توان به سازمان اطلاعات عربستان و سازمان امور ديني و فتاوي عربستان اشاره کرد. مفتيان عربستان‌سعودي با صدور فتاوي جنجالي از جمله مباح بودن قتل شيعيان يا صدور حکم جهاد در عراق و سوريه، گروه‌هاي تکفيري را به اين دو کشور اعزام مي‌کنند. براساس گزارش روزنامه اشپيگل آلمان، گروه‌هايي وابسته به القاعده از ۸۲ کشور مختلف براي جنگ با دولت بشار اسد، از مرزهاي اردن و ترکيه وارد سوريه شده‌اند. از سال ۲۰۱۲ که دستگاه اطلاعاتي عربستان‌سعودي تحت رياست شاهزاده بندر بن سلطان قرار گرفته، اقدامات عربستان براي بي‌ثبات کردن منطقه به اوج خود رسيده است. ردپاي وي که پسر برادر عبدالله بن عبدالعزيز و سفير پيشين عربستان در آمریکاست، در همه خشونت‌ها از سوريه و لبنان گرفته تا عراق و بحرين قابل مشاهده است. سابقه بندر بن سلطان نشان مي‌دهد او در تجهيز شورشيان و تامين مالي آنها يد طولايي دارد. بندر بن سلطان در دهه 80 ميلادي در تجهيز مجاهدين در مقابل روسيه در افغانستان به سي‌آي‌اي کمک کرده بود؛ البته آن گروه از مجاهدين بعد‌ها به ستون فقرات طالبان و القاعده تبديل شدند. در حال حاضر، اين شاهزاده سعودي با عرضه کمک مالي، تسليحاتي و آموزشي به‌‌همان پيکارجويان اسلامگرا، درصدد احياي نقش سابق خود است. از سوريه و لبنان گرفته تا عراق و پاکستان، امروز اوج‌گيري خشونت‌ها در منطقه تا حد زيادي يک پروژه مشترک بين بندر بن سلطان و اسرائيل است. اوج‌گيري ناگهاني تهديدات نظامي واشنگتن عليه دولت اسد در ماه سپتامبر نيز بي‌شک ناشي از فشار و مشوق‌هاي اين ائتلاف سعودي- اسرائيلي بود. البته با منصرف شدن واشنگتن از حمله نظامي به سوريه، روابط عربستان و اسرائيل با آمریکا تيره و تار شد طوري که حتي اين مساله به موضعگيري علني عربستان عليه آمریکا در مورد مساله سوريه منجر شد. به طور کلي مي‌توان گفت عربستان و اسرائيل دو بازوي مکمل يکديگر براي به آشوب کشيدن منطقه خاورميانه هستند. با بررسي اخبار و گزارش‌هاي درز کرده مي‌توان به روابط تنگاتنگ اين دو رژيم در منطقه خاورميانه پي برد. پيوند ميان صهیونيسم و وهابيت تا جايي پيش رفته که به قول يحيي ابو ذکريا، يکي از پژوهشگران جهان اسلام، قدس را يهوديان از مسلمانان به سرقت بردند و مکه و مدينه را وهابيون. وي مي‌گويد وهابيت براي نابودي اسلام ساخته شده و رسانه‌هاي وهابي که با پول نفت شبه‌جزيره عربستان تاسيس مي‌شوند، چهره بسيار بدي از اسلام نشان مي‌دهند و اين همان چيزي است که آمریکا و اسرائيل خواهان آن هستند. حاكمان رياض، كارگزاران تفرقه‌افكني ميان شيعه و سني
سعودي‌ها از دموکراسی عراق مي‌هراسند
گروه بين‌الملل: هر ماه به‌طور میانگین 300 عراقی بی‌گناه بویژه شیعیان این کشور قربانی حملات کور تروریستی می‌شوند که روشن است چه کسانی آنها را هدایت و حمایت می‌کنند. عربستان سعودی رهبر اصلی جریان جنایتکاری است که با عنوان وهابیت شناخته می‌شود. جریانی که سعی دارد از یک قرائت تنگ‌نظرانه از اسلام محملی برای تفرقه‌افکنی در میان مسلمانان خاورمیانه بسازد و میان اهل سنت و تشیع شکاف بیندازد. آل‌سعود تفرقه می‌اندازند تا به‌عنوان کارگزاران مستقیم استعمار آمریکایی و صهیونیستی در منطقه به حکومتشان ادامه دهند. با چنین رویکردی، آنها بویژه از اتحاد شیعیان و سنی‌ها وحشت دارند. نمونه بارز این اتحاد را برقراری یک دموکراسی باثبات در عراق می‌دانند، کشوری مسلمان که اکثریت شیعه حاکم تلاش دارند رابطه برادرانه مدنی و تاریخی خود با اقلیت کرد و سنی را تقویت کنند و یک سامانه مردمسالار نمونه برای ملت‌های عربی بسازند. از سال 2003 و سقوط رژیم دیکتاتوری صدام، عربستان سعودی به‌صورت مستمر و با شدت هرچه تمام‌تر چه در خفا و چه آشکارا، با گذر عراق به‌سوی مردمسالاری مخالفت ورزیده است. در وهله نخست حکومت قبیله‌ای و ارتجاعی ریاض، وجود یک دموکراسی عربی و اسلامی را در مرزهای شمالی خود تحمل نمی‌کند. آنها عراقی را می‌پسندند که تحت دیکتاتوری باشد تا اندک فضای تنفسی که خود به شهروندان‌شان داده‌اند در جهان عرب غنیمت شمرده شود. به همین دلیل حاکمان ستمگر حجاز به هر قیمتی، برچیدن بساط دموکراسی از بین‌النهرین را از طریق اختلاف‌افکنی‌های فرقه‌ای دنبال می‌کنند.نتیجه این می‌شود که امروز در عراق شاهد آن هستیم. شاید برای نخستین بار در تاریخ خاورمیانه باشد که یک اکثریت حاکم به طور مستمر و سازمان‌یافته قربانی جنایات و حملاتی می‌شود که به اسم اقلیت انجام می‌شود. شیعیان عراق چه به دلیل جمعیتی و چه پیروزی سیاستمداران و نمایندگان‌شان در انتخابات دموکراتیک سال‌های اخیر، بخش اصلی قدرت را در عراق و همین‌طور ارتش به دست دارند ولی در کمال شگفتی این خود شیعیان هستند که هر روز بیش از دیروز قربانی می‌دهند. این را می‌توان به سوریه هم تعمیم داد چرا که به هر روی برای مدت دست‌کم نیم‌قرن شیعیان و علوی‌ها، نظام دیوانی دمشق و طیف غالب مسؤولان لشکری و کشوری را در اختیار داشته‌اند ولی برای نخستین‌بار از سال ۲۰۱۱ و آغاز جنگ‌های فرقه‌ای به تحریک سعودی‌ها، شام شاهد چنین جنایت‌هایی به بهانه اختلاف شیعه و سنی بوده است. حکومت عربستان‌سعودی سعی دارد با حمایت نامحدود مالی سیاسی و تسلیحاتی از شاخه‌های القاعده در عراق و سوریه در وهله نخست تعادل همزیستی تاریخی شیعه و سنی در شام و بین‌النهرین را که دست‌کم قوامی هزار ساله داشته است بهم بزند. خواسته نهایی آنها ضربه زدن به توازن اجتماعی است که برخی دولت‌ها به منطقه بازگردانده‌اند و فرقی نمی‌کند این دولت‌ها شیعه باشند نظیر ایران و عراق، شبه‌سوسیالیست باشند مثل سوریه یا حتی مارونی و سنی باشند نظیر لبنان. در هر صورت آنها مثال نقضی به شمار می‌روند برای الگوی حکومتی ارتجاعی و مستبدانه آل‌سعود در حجاز. در واقع عربستان‌سعودي با تحريک فرقه‌گرايي در عراق تلاش مي‌کند به اين طريق با خيزش مردمي در کشور خود مقابله کند. به عبارت ديگر مقامات سعودي تلاش مي‌کنند با به راه انداختن جنگ فرقه‌اي در عراق و ديگر کشورها، سرکوب شيعيان در استان قطيف و ديگر مناطق شيعه‌نشين را توجيه کنند. حمايت علني آل‌سعود از گروه‌هاي وابسته به القاعده در عراق و نيز فرار طارق الهاشمي، معاون سابق نوري مالکي نخست وزير عراق به عربستان که در اين کشور جوخه‌هاي مرگ تشکيل داده بود، از ديگر اقدامات اين کشور در ايجاد بي‌ثباتي و ناامني در منطقه است. در بحرين نيز از آغاز خيزش مردمي در فوريه ۲۰۱۱، رژيم آل‌خليفه، عربستان‌سعودي و کشورهاي حاشيه خليج‌فارس به مدد رسانه‌هاي وابسته به خود تلاش کردند قيام مردمي در بحرين را يک خيزش شيعي توصيف کنند اما با بازداشت يا کشته شدن برخي فعالان سياسي که اهل تسنن بودند، اين تبليغ آنها نقش بر آب شد. در واقع آنها تلاش کردند در قيام مردم بحرين ابتدا شيعيان و سني‌ها را در مقابل يکديگر قرار داده و با به راه انداختن يک جنگ فرقه‌اي به آساني اين قيام را سرکوب کنند اما در اين مسير شکست خوردند. به همين دليل در نهايت با اعزام نيروهاي امنيتي خود به بحرين به سرکوب شديد و گسترده معترضان پرداختند. در عربستان، نقش بي‌ثبات کردن منطقه خاورميانه را چند نهاد مهم برعهده گرفته‌اند که از مهم‌ترين آنها مي‌توان به سازمان اطلاعات عربستان و سازمان امور ديني و فتاوي عربستان اشاره کرد. مفتيان عربستان‌سعودي با صدور فتاوي جنجالي از جمله مباح بودن قتل شيعيان يا صدور حکم جهاد در عراق و سوريه، گروه‌هاي تکفيري را به اين دو کشور اعزام مي‌کنند. براساس گزارش روزنامه اشپيگل آلمان، گروه‌هايي وابسته به القاعده از ۸۲ کشور مختلف براي جنگ با دولت بشار اسد، از مرزهاي اردن و ترکيه وارد سوريه شده‌اند. از سال ۲۰۱۲ که دستگاه اطلاعاتي عربستان‌سعودي تحت رياست شاهزاده بندر بن سلطان قرار گرفته، اقدامات عربستان براي بي‌ثبات کردن منطقه به اوج خود رسيده است. ردپاي وي که پسر برادر عبدالله بن عبدالعزيز و سفير پيشين عربستان در آمریکاست، در همه خشونت‌ها از سوريه و لبنان گرفته تا عراق و بحرين قابل مشاهده است. سابقه بندر بن سلطان نشان مي‌دهد او در تجهيز شورشيان و تامين مالي آنها يد طولايي دارد. بندر بن سلطان در دهه 80 ميلادي در تجهيز مجاهدين در مقابل روسيه در افغانستان به سي‌آي‌اي کمک کرده بود؛ البته آن گروه از مجاهدين بعد‌ها به ستون فقرات طالبان و القاعده تبديل شدند. در حال حاضر، اين شاهزاده سعودي با عرضه کمک مالي، تسليحاتي و آموزشي به‌‌همان پيکارجويان اسلامگرا، درصدد احياي نقش سابق خود است. از سوريه و لبنان گرفته تا عراق و پاکستان، امروز اوج‌گيري خشونت‌ها در منطقه تا حد زيادي يک پروژه مشترک بين بندر بن سلطان و اسرائيل است. اوج‌گيري ناگهاني تهديدات نظامي واشنگتن عليه دولت اسد در ماه سپتامبر نيز بي‌شک ناشي از فشار و مشوق‌هاي اين ائتلاف سعودي- اسرائيلي بود. البته با منصرف شدن واشنگتن از حمله نظامي به سوريه، روابط عربستان و اسرائيل با آمریکا تيره و تار شد طوري که حتي اين مساله به موضعگيري علني عربستان عليه آمریکا در مورد مساله سوريه منجر شد. به طور کلي مي‌توان گفت عربستان و اسرائيل دو بازوي مکمل يکديگر براي به آشوب کشيدن منطقه خاورميانه هستند. با بررسي اخبار و گزارش‌هاي درز کرده مي‌توان به روابط تنگاتنگ اين دو رژيم در منطقه خاورميانه پي برد. پيوند ميان صهیونيسم و وهابيت تا جايي پيش رفته که به قول يحيي ابو ذکريا، يکي از پژوهشگران جهان اسلام، قدس را يهوديان از مسلمانان به سرقت بردند و مکه و مدينه را وهابيون. وي مي‌گويد وهابيت براي نابودي اسلام ساخته شده و رسانه‌هاي وهابي که با پول نفت شبه‌جزيره عربستان تاسيس مي‌شوند، چهره بسيار بدي از اسلام نشان مي‌دهند و اين همان چيزي است که آمریکا و اسرائيل خواهان آن هستند. ارسال نظر
پربیننده