حجت الاسلام سیدعیسی حسینی مزاری*:اگر مردم افغانستان در مسائل داخلی و حول و اطراف خود، بی‌تفاوتی اختیار کنند، قطعاً سرنوشت ما را به معامله خواهند گرفت و دیگران بر ما حکم خواهند راند و سیطره ایجاد خواهند کرد. مصونیت قضایی یعنی اینکه اگر یک سرباز خارجی مخصوصاً آمریکایی در افغانستان به هر جرمی دست بزند، قطعا به چنگال قانونی که ناشی از قوانین حاکم در جمهوری اسلامی افغانستان است، سپرده نخواهد شد و آزادانه می‌تواند به هر کاری که دلش خواست بپردازد و هیچ قانون و محکمه و نهادی توان «تو» گفتن و «چرا» گفتن به این سرباز را نخواهد داشت. اولا مردم مسلمان افغانستان خواهان این نیستند که در افغانستان توسط سربازی از آمریکا، جنایت صورت بگیرد ولی اینجا محاکمه نشود و در خاک آمریکا محاکمه شود و ثانیا احکامی که بر پایه قانون افغانستان قابل اجراست با احکام و قانون قابل اجرا در آمریکا تفاوت دارد. روند محاکمه قصاب قندهار که ۱۶ نفر از مردم بی‌گناه مردم افغانستان را ناجوانمردانه به شهادت رسانده بود، نشان می‌دهد نیروهای آمریکایی شبانه قاتل ۱۶ افغانستانی را به آمریکا فراری دادند و بعد از معاینات متعدد گفتند که او مشکل روانی داشته و در نهایت این سرباز به عنوان آدم عادی به حبس ابد محکوم شد. اینجا متوجه تفاوت جدی بین حقوق جزای اسلامی افغانستان و حقوق جزای آمریکا می‌شوید. مثلا همجنس‌باز در احکام اسلامی که احکام دولت افغانستان ناشی از آن است به اشد مجازات گرفتار می‌شود اما در آمریکا همجنس‌بازی آزاد است و جرم شمرده نمی‌شود. حال اگر سرباز آمریکایی آمد و در افغانستان مرتکب چنین جرمی شد، آیا آمریکایی‌ها در سرزمین خودشان این سرباز خودشان را محاکمه می‌کنند؟ خیر از نظر آنان این عمل جرم نیست.مساله دیگر تبعات حضور نظامی نیروهای آمریکایی و دادن مصونیت قضایی به آنهاست چرا که سربازان آمریکایی از خاک افغانستان علیه خاک همسایه استفاده می‌کنند، این از نظر مردم افغانستان قابل پذیرش نیست، نیروهای آمریکایی منافع ملی ما را در خطر قرار می‌دهند و طبعاً فردا خواهند گفت ما مصون از پیگرد هستیم. لذا آن وقت، دولت افغانستان در این باره هیچ‌کاره است و هیچ کاری نمی‌تواند انجام دهد. در این صورت ما می‌بینیم که دادن مصونیت قضایی برای سربازان آمریکایی مشکلات مختلف خودش را دارد.از طرف دیگر دلایل طرفداران این مصونیت قضایی، دلایل بسیار سطحی است. آیا آمریکا در طول این ۱۲ سال کار مثبتی در راستای تامین امنیت در افغانستان انجام داده است یا خیر؟ با وجود حضور گسترده آمریکایی‌ها طی ۱۲ سال در افغانستان، شاهد جنایاتی هستیم که در اطراف کشورمان صورت می‌گیرد. نه‌تنها ولایات، بلکه داخل پایتخت کشور و ارگ ریاست‌جمهوری از ناامنی در امان نبوده است. حال که تاکنون اوضاع امنیتی بدین صورت بوده، پیمان امنیتی با مصونیت قضایی امضا شود چه خواهد شد؟ مطمئنا هیچ، شاید وضع از این بدتر شود که صد درصد بدتر خواهد شد. استدلال دیگر موافقان مصونیت قضایی این است که قانون اساسی آمریکا این اجازه را نمی‌دهد که اتباع آمریکا در دیگر کشورها مورد محاکمه قرار بگیرند! خوب این موضوع به ما چه ربطی دارد؟ اگر آن کشور قانون اساسی دارد، ما هم قانون اساسی داریم.می‌گویند آمریکا با عربستان، قطر و... که اسلامی هم هستند پیمان امنیتی امضا کرده است، چه اشکال دارد که افغانستان هم امضا کند؟ اولا بین مردم این کشورها با مردم افغانستان تفاوت‌های زیادی وجود دارد. مردم افغانستان مردم مبارزی هستند که حداقل دوجنگ بزرگ را درکارنامه خود دارند و دو قدرت بزرگ چون انگلیس و شوروی را از پا درآورده‌اند و زمینه فروپاشی مکتب مادی کمونیسم را فراهم کردند و برای دنیای اسلام افتخار آفریدند. همچنان بین دولت‌های این کشورها با افغانستان هیچ وجه تشابهی وجود ندارد. در آن کشورها دولت‌ها خاندانی و طایفه‌ای هستند که برای حفظ قدرتشان تن به هر ذلتی می‌دهند اما مردم افغانستان خود دولت وحکومت خود را انتخاب می‌کنند و همواره در صحنه هستند. قرآن کریم، روایات، فتاوا و دستورات مراجع می‌گویند «هرگز راهی برای تسلط کافران بر مومنین نیست»، لذا خداوند در قرآن به ما این اجازه را نداده است که کافران بر مسلمانان مسلط شوند. مردم مسلمان افغانستان به دستورات قرآن پایبند و معتقد هستند و در همین راستا برای زنده ماندن احکام قرآن ۱۴ سال جهاد کرده‌اند. مرد ما برای اینکه احکام قرآن زنده باشد و خود زیر سایه اسلام زندگی کنند بیش از یک‌میلیون شهید و چند میلیون معلول و آواره داده‌اند حالا در چنین شرایطی راحت بر‌خلاف قرآن عمل کنند؟
اگر مردم افغانستان در مسائل داخلی و حول و اطراف خود، بی‌تفاوتی اختیار کنند، قطعاً سرنوشت ما را به معامله خواهند گرفت و دیگران بر ما حکم خواهند راند و سیطره ایجاد خواهند کرد.
*رئیس مرکز تبیان و خبرگزاری آوای افغانستان