علی البرزی: حاج آقای جعفری، خیاط قدیمی که قریب به 65 سال است به قول خودش سوزن میزند، از جمله افرادی است که از کسب و کارش کمال رضایت را دارد. وی معتقد است که یک خیاط باید به کیفیت کارش اهمیت دهد تا بتواند موفق باشد. البته این خیاط قدیمی از استقبال جوانان به لباسهای آماده و طرحهای غربی هم گلایه دارد و این موضوع را دغدغه این روزهای خود به عنوان یک خیاط قدیمی میداند. بخش اول گپ و گفت «وطن امروز» با این خیاط قدیمی پایتخت هماینک پیش روی شماست. بخش دوم این گفتوگو در روزهای آینده منتشر میشود. حاجآقا جعفری! چند سال است خیاطی میکنید؟
حدود 65 سال است خیاطی میکنم. زمان رژیم سابق 15 سال در خیابان لالهزار مغازه داشتم و پس از آن هم 50 سال است که این مغازه را دایر کرده و همچنان سوزن میزنم. از سال1325 این کار را شروع کردم و تا الان ادامه دادهام. هنوز هم باانرژی و شاداب این کار را انجام میدهم. من از خیاطی و دوخت و دوز لباس بویژه کت و شلوار با پارچه مرغوب ایرانی لذت میبرم و یکی از علاقههای من همین کار است.
کارگر یا شاگرد ندارید؟
این روزها تنها هستم و یکتنه مغازه را اداره میکنم اما تا به حال تعدادی شاگرد داشتهام که 2 نفر آنها مهندس شدهاند و کمتر خیاطی میکنند. هرازگاهی سری به من میزنند و من را از احوالشان باخبر میکنند. همه شاگردان من از حدود 50 سال پیش در بازار مشغول کار شدهاند و برای خود کسب و کاری راه انداختهاند.
در حال حاضر چه مدل کت و شلواری بیشتر سفارش داده میشود؟
بیشتر مردم برای دوخت کت و شلوار به مغازه من میآیند. البته گاهی سفارش دوخت شلوار تک هم دارم اما سفارش دوخت کت و شلوار بیشتر از هر چیز دیگری است. اصلیترین کار من دوخت کت و شلوار است. مشتریان افراد میانسالی هستند که دارای مشاغل دولتی و شخصیتهایی هستند که نیاز به لباس رسمی دارند. بیشتر این قشر از جامعه به مغازه مراجعه میکنند و سفارش دوخت کت و شلوارهای رسمی میدهند. جوانان هم بیشتر برای لباس دامادی یا شلوارهای فاستونی به من سفارش دوخت میدهند.
آیا بین کت وشلوارهای امروزی و کت و شلوارهای 65 سال پیش که شما تازه وارد این کار شده بودید، تفاوت وجود دارد؟
بله! از نظر نوع دوخت یکسری تفاوتها ایجاد شده است. در زمان قدیم تمام کارها با دست انجام میشد اما امروزه برخی از کارها با ماشین یا در تولیدیها به صورت سری دوزی انجام میشود. به نظر من لذت قدیم را ندارد و من هنوز همان روش قدیمی را دارم و به قول قدیمیها سوزن میزنم.