«کلاس‌های درسی در دنیای امروز باید به اتاق‌های
چند رسانه‌ای تبدیل شود که معلم در آن نقش راهنما را ایفا می‌کند و با ارائه سوژه، دانش‌آموزان را به تحقیق و مطالعه در کتابخانه‌ها و بانک‌های اطلاعاتی تشویق می‌کند». این سخن را علیرضا علی‌احمدی، وزیر آموزش‌و‌پرورش چندی پیش در حاشیه مراسم امضای تفاهمنامه اتصال 100 هزار مدرسه به شبکه ملی اینترنت گفت. شبکه ملی اینترنت بزرگ‌ترین پروژه‌ای است که برای توسعه زیرساخت اطلاعاتی کشور اجرا می‌شود که می‌توان خدمات متعددی را روی آن تعریف کرد. از اهداف این طرح می‌توان به افزایش قابلیت‌ها و ظرفیت شبکه ملی IP با نگاه به شبکه‌های نسل جدید، ارائه سرویس به شرکت‌های خصوصی ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی PAP، ایجاد شبکه‌های مجازی VPN سازمان‌ها و شرکت‌ها در سطح کشور و نیز ایجاد زیرساخت‌های پرظرفیت برای ترانزیت ترافیک منطقه‌ای و بین‌المللی اشاره کرد. در این طرح کل مخابرات کشور در قالب یک شبکه محلی قرار می‌گیرد و دارای یک رنج IPغیرقابل قبول است و در عین حال می‌تواند IPهای معتبر داخل کشور را در زیرمجموعه خود قرار دهد. دسترسی آسان و ارزان طبقات مختلف جامعه و حمایت از مصرف‌کننده، ایجاد اینترانت ملی یا توسعه زیربنایی شبکه اینترنت در ابعاد ملی، کاهش هزینه‌ها و مدیریت منابع شبکه ارتباطی اینترنت کشور از جمله ویژگی‌های اتصال به شبکه ملی اینترنت است. در این ارتباط سه سال پیش عبدالمجید ریاضی، معاون وزیر ارتباطات و دبیر شورای عالی فناوری اطلاعات معتقد بود که با ایجاد شبکه ملی اینترنت نمی‌توانیم برای هر کاربر ایرانی پهنای باند بسیار بالایی را اختصاص دهیم. امروزه اینترنت به عنوان پدیده قرن، زمینه‌ساز توسعه در بسیاری از بخشها محسوب می‌شود که این مساله مسؤولان مربوطه را ملزم به نگاه عمیقتری در این باره می‌کند. به همین دلیل باید بتوانیم از آسیبها و تهدیدهای این شبکه توانمند مصون مانده و با کمترین هزینه‌ها بیشترین بهرهبرداری را داشته باشیم. ریاضی با اشاره به شرکت‌های مختلف فعال در حوزه اینترنت و فناوری اطلاعات تصریح کرد: ارتباط ما از داخل به خارج در مسیرهای مختلفی صورت می‌گیرد، به طوری که 38 شرکت در کشور مجوز ICP داشته و شرکت دیتا هم از مسیرهای مختلف، ارتباطاتی را از داخل با شبکه جهانی برقرار می‌کند. به گفته این مسؤول، یکی از دلایل ایجاد شبکه ملی صرفهجویی اقتصادی است به این دلیل که اگر اطلاعات خارج از کشور باشد، برای دسترسی به آن هزینه دو برابر مسیر و پهنای باند را متحمل میشویم. در کشور ما شبکه‌های گوناگون و مختلفی وجود دارند که هیچگونه ارتباطی با یکدیگر ندارند؛ به عنوان مثال هر کدام از شرکت‌های PAP به طور مستقل با پهنای باند متفاوت به شبکه اینترنت جهانی میپیوندند و اگر یکی از این شرکت‌ها بخواهد به دیگری متصل شود این امکان وجود ندارد، اما شبکه یکپارچه اینترنت ملی با مدیریت منسجم و هماهنگ این توانمندی را ایجاد می‌کند.
امروزه شهروندان ایرانی می‌توانند از سرویس‌های ویژه این شبکه ملی که شامل دولت الکترونیک، بانکداری الکترونیک و تجارت الکترونیک می‌شود، استفاده کنند که در این میان می‌توان به امضای تفاهمنامه‌ای میان وزارت آموزش و پرورش و ارتباطات اشاره کرد که اتصال یکصد هزار مدرسه را به این شبکه نوید می‌دهد. چندی پیش نیز علی قدمیاری، مشاور وزیر آموزش و پرورش در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباطات گفت: براساس طرح اتصال مدارس به اینترنت ملی، قرار است در فاصله چهار ساله، تمام مدارس کشور به اینترنت ملی دسترسي پیدا کنند. وی با بیان اینکه دانش آموزان تنها می‌توانند در حوزه ملی از اینترنت استفاده کنند، افزود: متاسفانه بیشترین کاربرد دانش آموزان از اینترنت به مقوله چت و استفاده‌های نادرست برمی‌گردد. بنابراین با تجهیز مدارس به اینترنت ملی، تنها محتواهای ایمن در اختیار آنها قرار خواهد گرفت. در این حالت اجازه داده نمی‌شود که دانش آموزان در معرض پیام‌هایی ناخواسته و غیرعلمی و آموزشی قرار بگیرند. از سوی دیگر، قدمیاری معتقد است: به دلیل زیرساخت‌های نامناسب آموزشی در کشورما، امکان این وجود ندارد تا هر کلاس به ویدئو پروژکتور و رایانه شخصی مجهز شود برای همین هم بیشتر دانش‌آموزان مجبورند از اینترنت در منازل‌شان استفاده کنند. با این وجود تاکنون هیچ‌یک از مدارس نتوانسته‌اند به‌طور کامل به آموزش هوشمند و الکترونیک دانش‌آموزان اقدام کنند، با این وجود نمی‌توان تاثیر انقلاب الکترونیکی را در فرایند تعلیم و تربیت نادیده گرفت،
چرا که این پدیده فعالیت‌های آموزش و پرورش را در حوزه پژوهش، پرورش و فعالیت‌های فوق برنامه بشدت
تحت تاثیر قرار داده است و مدارس ما باید به مرور تغییر و خود را با شرایط روز انطباق دهند. کلاس‌های درس به اتاق‌های چند رسانه‌ای تبدیل می‌شود
«کلاس‌های درسی در دنیای امروز باید به اتاق‌های
چند رسانه‌ای تبدیل شود که معلم در آن نقش راهنما را ایفا می‌کند و با ارائه سوژه، دانش‌آموزان را به تحقیق و مطالعه در کتابخانه‌ها و بانک‌های اطلاعاتی تشویق می‌کند». این سخن را علیرضا علی‌احمدی، وزیر آموزش‌و‌پرورش چندی پیش در حاشیه مراسم امضای تفاهمنامه اتصال 100 هزار مدرسه به شبکه ملی اینترنت گفت. شبکه ملی اینترنت بزرگ‌ترین پروژه‌ای است که برای توسعه زیرساخت اطلاعاتی کشور اجرا می‌شود که می‌توان خدمات متعددی را روی آن تعریف کرد. از اهداف این طرح می‌توان به افزایش قابلیت‌ها و ظرفیت شبکه ملی IP با نگاه به شبکه‌های نسل جدید، ارائه سرویس به شرکت‌های خصوصی ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی PAP، ایجاد شبکه‌های مجازی VPN سازمان‌ها و شرکت‌ها در سطح کشور و نیز ایجاد زیرساخت‌های پرظرفیت برای ترانزیت ترافیک منطقه‌ای و بین‌المللی اشاره کرد. در این طرح کل مخابرات کشور در قالب یک شبکه محلی قرار می‌گیرد و دارای یک رنج IPغیرقابل قبول است و در عین حال می‌تواند IPهای معتبر داخل کشور را در زیرمجموعه خود قرار دهد. دسترسی آسان و ارزان طبقات مختلف جامعه و حمایت از مصرف‌کننده، ایجاد اینترانت ملی یا توسعه زیربنایی شبکه اینترنت در ابعاد ملی، کاهش هزینه‌ها و مدیریت منابع شبکه ارتباطی اینترنت کشور از جمله ویژگی‌های اتصال به شبکه ملی اینترنت است. در این ارتباط سه سال پیش عبدالمجید ریاضی، معاون وزیر ارتباطات و دبیر شورای عالی فناوری اطلاعات معتقد بود که با ایجاد شبکه ملی اینترنت نمی‌توانیم برای هر کاربر ایرانی پهنای باند بسیار بالایی را اختصاص دهیم. امروزه اینترنت به عنوان پدیده قرن، زمینه‌ساز توسعه در بسیاری از بخشها محسوب می‌شود که این مساله مسؤولان مربوطه را ملزم به نگاه عمیقتری در این باره می‌کند. به همین دلیل باید بتوانیم از آسیبها و تهدیدهای این شبکه توانمند مصون مانده و با کمترین هزینه‌ها بیشترین بهرهبرداری را داشته باشیم. ریاضی با اشاره به شرکت‌های مختلف فعال در حوزه اینترنت و فناوری اطلاعات تصریح کرد: ارتباط ما از داخل به خارج در مسیرهای مختلفی صورت می‌گیرد، به طوری که 38 شرکت در کشور مجوز ICP داشته و شرکت دیتا هم از مسیرهای مختلف، ارتباطاتی را از داخل با شبکه جهانی برقرار می‌کند. به گفته این مسؤول، یکی از دلایل ایجاد شبکه ملی صرفهجویی اقتصادی است به این دلیل که اگر اطلاعات خارج از کشور باشد، برای دسترسی به آن هزینه دو برابر مسیر و پهنای باند را متحمل میشویم. در کشور ما شبکه‌های گوناگون و مختلفی وجود دارند که هیچگونه ارتباطی با یکدیگر ندارند؛ به عنوان مثال هر کدام از شرکت‌های PAP به طور مستقل با پهنای باند متفاوت به شبکه اینترنت جهانی میپیوندند و اگر یکی از این شرکت‌ها بخواهد به دیگری متصل شود این امکان وجود ندارد، اما شبکه یکپارچه اینترنت ملی با مدیریت منسجم و هماهنگ این توانمندی را ایجاد می‌کند.
امروزه شهروندان ایرانی می‌توانند از سرویس‌های ویژه این شبکه ملی که شامل دولت الکترونیک، بانکداری الکترونیک و تجارت الکترونیک می‌شود، استفاده کنند که در این میان می‌توان به امضای تفاهمنامه‌ای میان وزارت آموزش و پرورش و ارتباطات اشاره کرد که اتصال یکصد هزار مدرسه را به این شبکه نوید می‌دهد. چندی پیش نیز علی قدمیاری، مشاور وزیر آموزش و پرورش در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباطات گفت: براساس طرح اتصال مدارس به اینترنت ملی، قرار است در فاصله چهار ساله، تمام مدارس کشور به اینترنت ملی دسترسي پیدا کنند. وی با بیان اینکه دانش آموزان تنها می‌توانند در حوزه ملی از اینترنت استفاده کنند، افزود: متاسفانه بیشترین کاربرد دانش آموزان از اینترنت به مقوله چت و استفاده‌های نادرست برمی‌گردد. بنابراین با تجهیز مدارس به اینترنت ملی، تنها محتواهای ایمن در اختیار آنها قرار خواهد گرفت. در این حالت اجازه داده نمی‌شود که دانش آموزان در معرض پیام‌هایی ناخواسته و غیرعلمی و آموزشی قرار بگیرند. از سوی دیگر، قدمیاری معتقد است: به دلیل زیرساخت‌های نامناسب آموزشی در کشورما، امکان این وجود ندارد تا هر کلاس به ویدئو پروژکتور و رایانه شخصی مجهز شود برای همین هم بیشتر دانش‌آموزان مجبورند از اینترنت در منازل‌شان استفاده کنند. با این وجود تاکنون هیچ‌یک از مدارس نتوانسته‌اند به‌طور کامل به آموزش هوشمند و الکترونیک دانش‌آموزان اقدام کنند، با این وجود نمی‌توان تاثیر انقلاب الکترونیکی را در فرایند تعلیم و تربیت نادیده گرفت،
چرا که این پدیده فعالیت‌های آموزش و پرورش را در حوزه پژوهش، پرورش و فعالیت‌های فوق برنامه بشدت
تحت تاثیر قرار داده است و مدارس ما باید به مرور تغییر و خود را با شرایط روز انطباق دهند. ارسال نظر
پربیننده