سید حسین موسوی: پرواز تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای به زمین نشست و جناب ظریف و همکاران‌شان در میان استقبال‌کنندگان، با خانواده شهدای هسته‌ای دیدار و گفت‌وگو کردند. اتفاقا نخستین جملات آقای ظریف هم حاکی از قدردانی وی از رهنمودهای رهبر انقلاب بود و سپاسگزاری از صبر و صلابت خانواده شهدای هسته‌ای کشور. این اخبار البته از صدا و سیمای وطنی قابل مشاهده بود و شبکه‌های بیگانه فارسی‌زبان درباره آنها چیزی نگفتند یا شاید هم صلاح ندیدند که بگویند. رسانه‌های ماهواره‌ای غالبا به توضیح و تبیین آنچه که خود امتیازات بیشمار ایران به غرب می‌نامیدند، پرداختند. در این ميان، شبکه‌اي مثل من و تو که غالب تحلیل‌های سیاسی‌اش گرته‌برداری از بی‌بی‌سی است و تقریبا و بلااستثنا نان گزارش‌های رویترز و آسوشیتدپرس و دیگر خبرگزاری‌ها را می‌خورد، در خبری عجیب مدعی شد ایران و آمریکا مدت‌ها و در دیدارهای پنهانی متعددی بر سر توافقنامه با هم بحث کرده بودند. این شبکه مدعی شد این دید و بازدیدها از یک سال پیش جریان داشته و ثمره آن این موافقتنامه‌ای است که امروز به امضا رسیده است. من و تو حتی از دیدار پنهانی مقامات دولت احمدی‌نژاد با آمریکایی‌ها خبر داد و در آخر خاطرجمعی‌های متعددی به اسرائیل داد که نگران توافقات نباشد. صدای آمریکا هم بیکار ننشست و تحلیلگر طلایی و نام‌آشنای خود را بر صفحه شبکه خود نمایان کرد. این تحلیلگر افسانه‌ای که برای مردم ما به غایت آشناست و به لطف پوشیدن لباس زنانه و سرخاب و سفیدآب توانست از چنگ عدالت بگریزد، از توافقنامه ژنو تحت عنوان ترکمانچای دوم یاد کرد و رهبری را در این باره مقصر دانست. مجری‌ها هم دیگر از سخنان پرت جناب ابوالحسن بنی‌صدر که این روزها بیشتر جهت خالی نبودن عریضه روی آنتن می‌آید، خسته شده و تلاش می‌کنند سریع‌تر تحلیل‌های نافذ ایشان را خاتمه دهند. هوش و حواس آنقدر از سر این فراری تاریخی رفته است که خودش خبر ندارد وقتی اینچنین درباره رهبر انقلاب می‌گوید بیشتر تعریف ایشان می‌کند تا تقبیح‌شان! نقل است معاویه‌بن ابی‌سفیان درباره حضرت مولا و در یکی از نامه‌هایش عبارت نامناسبی به‌کار برد؛ حضرت در پاسخش فرمود: به‌خدا سوگند که تو خواستی ذم من بگویی ولی مدحم کردی! بی‌بی‌سی هم نتوانست ناراحتی خود را از این توافقات پنهان کند و تلاش کرد امتیازات داده شده به ایران در قبال این تعهدنامه مشترک را بسیار ناچیز برشمرد و در برابر آن تعهدات ایران را ضامن امنیت اسرائیل و بسیار مهم جلوه دهد. بی‌بی‌سی در تحلیل‌هایش یکی به نعل می‌زد و یکی به میخ. جایی می‌گفت عصبانیت اسرائیل از توافقات، صوری و در یک نقشه مشترک با آمریکا بوده است و جای دیگر از پیروزی ایران و پررنگ‌تر شدن خط مقاومت در منطقه، پس از انجام این توافق می‌گفت. از طرف دیگر این شبکه‌ها سعی کردند افکار عمومی مخاطبان خود را با این سوال روبه‌رو کنند که چرا ایران 10 سال گذشته تن به توافق نداد و حاصل 10 سال لجبازی‌اش صدمه خوردن اقتصادش شد و این همه مشکل و...؟ به پیشنهاد شبکه‌های بیگانه بهتر بود که ایران همان 10 سال پیش همه فناوری هسته‌ای خود را که آن موقع اتفاقا بسیار هم ابتدایی بود، مثل لیبی سوار بر کشتی كرده و دو دستی تقدیم ابرقدرت‌ها كند. واقعا هم حیف شد. چون در این 10 سال بود که ایران اسلامی با تقدیم گلگون‌کفنان هسته‌ای خود توانست قریب 200 کیلوگرم اورانیوم با غنای 20 درصد فرآهم آورد و در همین 10 سال بود که توانست تعداد سانتریفیوژهای خود را به حدی بالا ببرد که اکنون تمام قدرت‌های جهان یک طرف میز بنشینند و ایران درطرف مقابل آنها باشد و از کشورمان بخواهند که روند پیشرفت دانش هسته‌ای خود را ذره‌ای متوقف کند. اگر ایران 10 سال پیش توافقنامه را پذیرفته بود، نه‌تنها دیگر اکنون چیزی در اختیار نداشت تا برگ‌های متعدد برنده او در نبرد دیپلماتیکش به حساب آید بلکه این بی‌چیزی‌اش باعث می‌شد1+5 بتواند مرحله به مرحله و به سرعت این نظام را از پا درآورد!