گروه ورزشي: هتل مجلل و 5 ستاره مندرین در نزدیکی برج‌های دوقلوی کوالالامپور این بار برای فوتبال ایران آمد نداشت. این مرتبه برخلاف سال قبل و 2 سال قبلش نه خبری از عنوان بهترین فدراسیون سال بود و نه بهترین بازیکن فوتسال سال، آن هم در شرایطی که فوتبال ایران برخلاف سال‌های پیش بیشترین نامزد را در بخش‌های مختلف داشت. تیم ملی فوتبال، جواد نکونام، حسن کامرانی‌فر، تیم فوتسال گیتی پسند و حسین طیبی 5 نامزد ایران برای دریافت عنوان برترین‌های آسیا بودند اما در این میان هیچ جایزه‌ای به فوتبال ایران نرسید تا کاروان نسبتا پرتعداد ایران از سفر به شرق آسیا دست خالی به تهران بازگردد، آن هم در شرایطی که فوتبال ایران از همه سال‌های پیش شرایط بهتری داشت. البته پیش از شروع مراسم می‌شد حدس زد که از یکی از دو جایزه بهترین بازیکن سال و بهترین تیم سال یکی به فوتبال ایران می‌رسد اما «چین» بیشترین کلمه‌ای بود که حاضران در سالن طبقه دوم هتل مندرین به گوششان خورد، آن هم در وضعی که فوتبال چین به غیر از قهرمانی تیم گوانگژو در لیگ قهرمانان آسیا به هیچ توفیق دیگری دست پیدا نکرد و مشخص نیست رئیس بحرینی کنفدراسیون فوتبال آسیا چگونه می‌تواند درباره جوایز اهدا شده توجیهی برای خود پیدا کند. فوتبال چین شب گذشته جوایز بهترین فدراسیون، بهترین تیم باشگاهی، فوتبال جوانمردانه و از همه مهم‌تر بهترین بازیکن را برد تا رکوردشکنی ژاپنی‌ها پس از 5 سال به پایان برسد. بعد از این مراسم و انتخاب‌های شگفت‌انگیز کنفدراسیون فوتبال آسیا و ناکامی محض فوتبال ایران، جواد نکونام به تصمیم AFC اعتراض کرد و تلویحا گفت که ایران برای بردن چنین عناوینی باید لابی قوی داشته باشد. او بعد از اینکه به آرزویش نرسید و جایزه بهترین بازیکن آسیا را از دست داد به خبرنگاران ایرانی که به مالزی رفته بودند، گفت: «به نظرم این جایزه حق من بود و باید به من می‌دادند اما متاسفانه این اتفاق نیفتاد و دست‌مان از تمام جایزه‌ها کوتاه ماند. به نظرم جایزه بهترین بازیکن و بهترین تیم ملی حق ایران بود. باید قوی‌تر از این عمل کنیم تا به افتخارات برسیم. باید کارهایی را بکنیم که همه کشورها انجام می‌دهند وگرنه همین‌طور بدون جایزه می‌آییم و می‌رویم. ببینید چین نه به جام جهانی صعود کرده و نه صعودش به جام ملت‌های آسیا قطعی شده اما همه جایزه‌ها را گرفته است. امیدوارم در سال‌های بعد وضعیت طور دیگری باشد. متاسفم که ایران هیچ جایزه‌ای نگرفت. این خوب نیست که نمایندگان ما را به اینجا می‌آورند و هیچ جایزه‌ای نمی‌دهند. کشور ما لیاقتش بیشتر از این بود.» او در ادامه گفت که اگر می‌دانسته ایران شانسی برای کسب جوایز ندارد اصلا به مالزی سفر نمی‌کرد: «من واقعا نمی‌دانستم انتخاب نمی‌شوم. قبل از اینکه به مالزی بیایم فکر می‌کردم به اندازه سایر کاندیداها شانس دارم و اگر می‌دانستم این شانس وجود ندارد اصلا به مالزی نمی‌آمدم. نمی‌دانم واقعا چرا AFC جایزه‌ای به ایران نداد. چرا که معتقدم حداقل دو جایزه بهترین تیم ملی و بهترین بازیکن حق ایران بود.» کاپیتان تیم ملی در واکنش به اینکه فکر می‌کنید فدراسیون چه کار باید بکند تا چنین تصمیم‌های بین‌المللی در قبال فوتبال ایران گرفته نشود، تنها گفت: «من واقعا نمی‌دانم.» البته بر خلاف نکونام که بی‌پرده به تصمیم عجیب کنفدراسیون فوتبال آسیا اعتراض کرد، واکنش کفاشیان به انتخاب‌های AFC یک خنده بود؛ خنده‌ای که فوتبال ایران سال‌هاست به آن عادت کرده است.
نگاهی به مهم‌ترین عناوینی که از کف فوتبال ایران رفت:
تیم فوتسال سال:
چونبوری تایلند
تیم ملی سال:
تیم زیر 19 سال عراق
بازیکن فوتسال سال:
سوفوآت (چونبوری تایلند)
بهترین فدراسیون فوتبال:
چین
بهترین کمک داور:
ناگی توشی یوکی (ژاپن)
بهترین بازیکن سال:
ژنگ ژی از چین
بهترین تيم باشگاهي:
گوانگژو از چين