سیدحسین موسوی: با اینکه چند روزی از توافق ایران و 1+5 در ژنو می‌گذرد، رسانه‌های بیگانه همچنان به تحلیل‌های خود در این زمینه ادامه می‌دهند. اگرچه حجم این تحلیل‌ها نسبتا زیاد است و تعداد کارشناسان حاضر در این شبکه‌ها کم نیست اما با اندکی دقت می‌توان خطوط اصلی تحلیل‌های این شبکه‌ها را که معدودی بیش نیست و با لختی درنگ می‌توان دریافت همگی از اتاق فکرهایی واحد تغذیه می‌شوند، کشف و شناسایی کرد. بیشتر برنامه‌ها و تحلیل‌های شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی زبان، متوجه این نکته در توافقنامه اخیر هستند که ایران حق غنی‌سازی ندارد. بی‌بی‌سی که از همه این شبکه‌ها بیشتر داعیه بی‌طرفی دارد، می‌گوید متن توافقنامه مبهم نوشته شده است تا طرفین بتوانند خود را پیروز این نبرد دیپلماتیک توصیف و تفسیر کنند. به زعم بی‌بی‌سی و به تبعیت بی‌چون و چرای من و تو از آن، این توافق محصول یکسال دیدارهای دوجانبه و پنهانی مقامات آمریکایی با دولتمردان ایرانی است. اگرچه وزارت امور خارجه کشور عزیزمان از پایه و اساس وجود چنین ملاقات‌هایی را تکذیب کرده است اما
من و تو به نقل از آسوشیتدپرس در برنامه اتاق خبر خود مدعی شد که این دیدارها در خاک عمان انجام گرفته است. حواشی و اخبار ضد و نقیض در این باره زیاد است. از اینکه اولین ملاقات در دولت دهم انجام شده گرفته تا اینکه سولیوان به عنوان نماینده آمریکا، برای مخفی ماندن اصل ماجرا (که چقدر هم مخفی مانده است!) مجبور شده است با هواپیمای جنگنده سفر کند.
اما آنچه که به‌نظر می‌رسد بوقچی‌های دشمن قصد القای آن را دارند، این است که این دعوای واژه‌های بین ایران و آمریکا پس از توافقات، دعوای زرگری است و اصل توافق کلی درباره مسائل مختلف فیمابین، خیلی وقت است که حاصل شده است. نکته قابل توجه و مهم در این تحلیل همین «مسائل فیمابین» است. چنانچه خاطرتان باشد رهبر معظم انقلاب هم در بیانات خودشان و در آستانه دور قبلی مذاکرات بر این نکته تاکید فرمودند که این گفت‌وگوی ما با آمریکایی‌ها و غربی‌ها، فقط و فقط درباره مساله هسته‌ای است و لاغیر. از آن طرف اما رسانه‌های ماهواره‌ای فارسی زبان سعی می‌کنند مساله رابطه ایران با آمریکا را به فراتر از موضوع هسته‌ای بکشانند. مثلا بشنوید از تحلیلگری که شب گذشته در بخش خبری بی‌بی‌سی مدعی شد: شاید کنگره آمریکا بنا بر تعهدی که اوباما داده است، نخواهد و نتواند تحریم جدیدی را درباره نگرانی برنامه اتمی ایران به تصویب برساند اما در اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران که سناتورهای آمریکایی می‌توانند کاری کنند! روی دیگر سکه اما شنیدنی‌تر است. صدای آمریکا تحلیلگران و دانشمندان اقتصاددان خود را به خط کرده است تا مرتبا خطاب به مردم ایران بگویند که از دولت و این امتیازات اندکی که در توافق اخیر گرفته است، انتظار معجزه و حل مشکلات اقتصادی از قبیل کاهش نرخ تورم و بیکاری و ... را نداشته باشید. این مزدوران بوق به دست که پیش از این و در یک بازه زمانی طولانی‌مدت اقتصاد ایران را دچار بحران و بسیار متزلزل معرفی و توصیف کرده بودند، اکنون درصدد تفهیم این موضوع هستند که چون امتیازها در توافقات به ایران ناچیز بوده است، مشکلی حل نخواهد شد و اگر ایرانی‌های عزیز بخواهند از قحطی و گرسنگی و بحران معیشت رهایی پیدا کنند از همین الان باید خود را برای توافق جامع آماده کنند.
نمی‌دانم چرا اینقدر این شبکه‌ها و مدیران خبری‌شان بی‌سیاست و کیاستند. آنها در حالی که می‌توانستند با اندکی کار رسانه‌ای و سوار بر موج خوشحالی مردم از توافق اخیر، خود و دولت متبوعشان را دوستدار و حامی منافع مردم نشان دهند تا حداقل ذره‌ای از این همه حقد و کینه و نفرت مردم ایران را به خود کم کنند، یکی دو روز نگذشته، شمشیر از رو بستند و همان اظهارات مستکبرانه خود را عنوان کردند که «با این اتفاقات کوچک مشکلات بیشمار شما حل‌شدنی نیست؛ اگر می‌خواهید از این همه مصیبت رهایی یابید لازم است تا 6 ماه آینده عزت و انقلابتان را ذبح کنید.» که زهی خیال باطل.
و اینجاست که باید به همکاران حوزه آنگلوساکسون خود و به زبان خودشان بگویم: بوقچی‌ها، شرمتان باد.