شناخت چشم تر عمه این حوالی را شناخت تك‌تك این قوم لاابالی را
چقدر خون جگر خورد مرتضی شب‌ها
ز یادشان ببرد سفره‌های خالی را
هنوز عمه برایم به گریه می‌گوید
حكایت تو و آن فصل خشكسالی را
نمی‌شود كه دگر سمت معجرش نروی؟
به باد گفته‌ام این جمله سوالی را
عطش به جای خودش، كعب نی به جای خودش
شكسته سنگ ملامت دل سفالی را
دلم برای رباب حزینه می‌سوزد
گرفته در بغلش كودك خیالی را
شبیه مادرتان زخمی‌ام، زمین‌گیرم
بگو چه چاره نمایم شكسته بالی را؟
وحید قاسمی