گروه فرهنگ و هنر: یکی از مشکلاتی که گریبان سینمای ایران را رها نمی‌کند آمارسازی از سوی دفاتر پخش فیلم است. بارها پیش آمده است دفاتر پخش برای بزرگنمایی فیلمی خاص و تشویق مخاطبان سینما برای تماشای فیلم، اقدام به جعل رقم فروش می‌کنند. به گزارش خبرنگار «وطن‌امروز» آمارهای دقیق نشان می‌دهد که فروش فیلم «گذشته» اصغر فرهادی حدود 500میلیون تومان بوده و ارقام میلیاردی ارائه شده توسط دفاتر پخش صحیح نیست. طبق آمار و محاسبه سینماهای نمایش دهنده «گذشته» و با احتساب بلیت 6000 هزار تومانی، فروش این فیلم از رقم قید شده فراتر نرفته است. برخی از کارشناسان پخش، قبل از نمایش فیلم به فرهادی هشدار دادند که مخاطبان پارسی‌زبان در شهرستان‌ها به هیچ از فیلمی با زیرنویس فارسی استقبال نمی‌کنند و در تهران مخاطبان حداقلی از فیلم بازدید خواهند کرد و به فرهادی پیشنهاد کردند که فیلم را با دوبله فارسی نمایش دهد اما فرهادی به هیچ عنوان توصیه کارشناسان را نپذیرفت و فیلم با اقبال مخاطبان مواجه نشد. در نیمه دوم زمان اکران، فرهادی برای جبران این خسران، اقدام به دوبله فیلم کرد که پس از یک‌هفته نمایش فیلم با دوبله فارسی کف فروش افت کرد اما به درخواست پخش‌کننده و به دلیل قدرت فیلمیران، نمایش فیلم 4 هفته بیشتر در سینماهای نمایش دهنده، ادامه یافت. ضمن اینکه با آماده شدن نسخه دوبله، پخش‌کننده با توجه به قدرت فراوانی که در حوزه پخش دارد برای این فيلم دوباره سرگروه گرفت و آمارسازی‌ها درباره فروش میلیاردی «گذشته» همچنان ادامه داشت تا اینکه به دلیل هجمه‌های سایر دفاتر پخش، اکران بلندمدت و خارج از قاعده و قانون فیلم کوتاه شد اما آمارسازی همچنان ادامه داشت و پس از مدت کوتاهی با اینکه همچنان فیلم توسط پخش‌کننده فرانسوی در سینماهای اروپایی نمایش داده نشده است DVD فیلم با دوبله و زیرنویس فارسی وارد بازار شد. با توجه به اطلاعات موجود و آماری که از میزان استقبال مخاطبان موجود است فیلم گذشته با اقبال مخاطبان مواجه نشده است و آمارهای ارائه شده درباره فروش میلیاردی فیلم درست نيست. علاوه بر عدم استقبال مخاطبان در سینماها، تعداد نسخه‌های فروش رفته از این فیلم در حوزه شبکه نمایش خانگی نیز از ميزان فروش فیلم‌های متوسط به پایین تجاوز نکرده است و حال این سوال پیش می‌آید فیلمی که در شبکه نمایش خانگی شکست خورده است چطور در حین اکران، تماشاگرانش بیش از 300 هزار نفر بوده‌اند؟! به سادگی قابل استناد است که مخاطبان سینمای ایرانی به فیلم گذشته به عنوان تولیدی فرنگی نگاه می‌کنند و حداقل فروش آن به اندازه فیلم‌هایی با زیرنویس فارسی است.