۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۶:۴۵

کاسبی در طهران قدیم (4)

بنیامین اثباتی: یادش بخیر تو محلمون یه آقا سيروس مكانيك بود، وقتی که کار می‌کرد، كل موتورو مي‌آورد پايين، يه گيريس‌كاري، بعدشم مي‌برد بالا و موتور مثل روز اولش کار می‌کرد، وقتی هم می‌خواستیم اجرتش رو بدیم، می‌گفتیم: آقا سيروس چقدر شد؟ می‌گفت: یه تومن. مي‌گفتيم: همش شد یه تومن! كلي صدا مي‌داد مگه قطعشو تعويض نكردي. از توي چال سرشو مي‌آورد بيرون و با لبخند مي‌گفت: مگه پولت اضافه كرده، با يه گيريس‌كاري هم صداشو گرفتم هم تَلَق تولوقشو، هر چيشم شد دوباره بيارش اينجا، برو كه مثل روز اولش شد.
يادت بخير آقا سيروس كه این روزها طرف هنوز به ماشين دست نزده مي‌گه فلان قد تومن بايد پول بدي... الله‌اكبر...
***
كربلايي مهدي عبادوز که تو بازارچه نایب‌السلطنه یه مغازه عبادوزی داشت، یه روز يادش مي‌ره ظرف غذا رو از دست حوريه سادات (زنش) بگيره و ببره در مغازه. حوريه سادات چادر چاقچور مي‌كنه، سر ظهر راه ميوفته ميره دم حجره كربلايي كه غذا رو بهش بده. مي‌بينه كربلايي سرش تو كار خودشه. سلام مي‌كنه، كربلايي همون جور كه سرش پايين بوده جواب زنشو مي‌ده! زنش مي‌گه: وا! سرتو نمي‌آري بالا چرا!
كربلايي كه هنوز نفهميده حوري سادات زنشه كه غذا روآورده، ميگه: خانم جان امرتونو بفرماييد، اگرم كاري ندارين بفرمايين ما به كارمون برسيم. حوريه سادات كه متوجه مي‌شه كربلايي نفهميده كه اون كيه، مياد جلو‌تر، مي‌زنه رو شونه كربلايي و مي‌گه: بابا منم حوريه سادات، زنت، كربلايي هم تازه سرشو مياره بالا و به روي زنش نگاه مي‌كنه ميگه:‌ ای وای حاج خانوم شماييد اينجا اومدي چيكار؟ حوريه ساداتم رو مي‌كنه به خدا مي‌گه: خدايا شكرت شكرت. آره! تا يادم نرفته بگم اين چشم پاكي از همون ماجراهاي زياد شدن روزيه ها، قدیم‌ها اعتقاد داشتن اگر می‌خوای برکت روزیت بیشتر بشه مواظب چشمات باش که هر جایی رو نگاه نکنه و خدای نکرده به نامحرم نیفته! قدیمی‌ها برای خودشون آداب و سنت‌های خوبی داشتن. مثل این روزها نبود که بعضی‌ها همش منتظرن تامشتری‌های خاص وارد مغازشون بشه!
***
يادش بخير اين قديمي‌ها تو کسب و کار چه با صفا بودن، چه خوب بلد بودن جون بدن به كسب و كارشون. قدیمی‌ها معتقد بودن که اول صبح قبل از اینکه مشتری بیاد تو مغازه‌ات باید جلوی مغازه رو آب بپاشی. همین آب پاشيدن که این روزها هم بعضی‌ها هنوز به این سنت اعتقاد دارن، يادگار اون قديمي‌هاست. دلشونو، روحشونو، فكرشونو همون اول صبح صفا مي‌دادن، اعتقاد داشتن که با این کار برکت پولت بیشتر می‌شه. راستي شماهام كه صبح بلند مي‌شين برين سر كار، دلتونو آب و جارو مي‌كنين؟ دلتونو صاف ‌كنين بعد دستتونو بگيرين طرف اوستا كريم و بگين: يا خدا دستام خاليه اين اول صبحی پُرش كن به مدد خودت، از همون پركردنايي كه خودت خوب بلدي. ان‌شاءالله که هیچ وقت سنت‌های خوب پدرا و بزرگامون رو فراموش نکنیم.
ارسال نظر
captcha
پربیننده