یک بار دیگر اوباما ساعتش را با هالیوود تنظیم کرد تا پرسشهای جدیتری درباره ماهیت هنری این قطب سینمایی مطرح شود. اوایل سال میلادی جاری بود که همسر رئیسجمهور ایالات متحده از طریق ویدئو کفرانس از داخل کاخ سفید، برنده اسکار 2013 را اعلام کرد. دست بر قضا آرگون بنافلک همان فیلمی بود که چند سناتور منتقد پیشتر درباره نقش داشتن خانواده اوباما در سفارش و تولید آن هشدار داده بودند. فیلمی معمولی با داستانی تحریف شده درباره وقایع پس از انقلاب اسلامی 1979 ایران که در حقیقت پروژه کهنه ایرانهراسی را دوباره کلید میزد. حال رئیسجمهور آمریکا بار دیگر هماهنگی کاملش را نهتنها با هالیوود بلکه با گردانندگان صهیونیست آن به نمایش میگذارد و به فاصله چند ساعت پس از اعتراف یک تهیهکننده سرشناس هالیوودی به جاسوسی برای اسرائیل که بیشتر به رسوایی شباهت دارد، با حضور سراسیمه و بدون اطلاع قبلی در یکی از استودیوهای لسآنجلسی به تمجید بیسابقه از سرزمین مقدس افسانهپردازی و دروغباوری میپردازد.
اوباما روز سهشنبه در استودیوی دریمورکز و در حضور مالک آن و دوست نزدیک همان جاسوس اسرائیلی، جوینی کاتزنبرگ سخنرانی قرّایی در حمایت از صنعت سرگرمیسازی یانکیها کرد و هالیوود را استثنایی خواند.
او در دیدار با کارکنان دریمورکز گفت: «ما از طریق شما فرهنگ جهان را شکل دادهایم. باور کنید یا نه، سرگرمیسازی بخشی از دیپلماسی آمریکاییهاست. برای همین هالیوود استثنایی است چون تساهل و تسامح آمریکایی را از طریق داستانها به مخاطب جهانی مخابره میکند.»
اگر اوباما این حرفها را در یک روز عادی و بازدیدی معمولی از کمپانی فیلم و انیمیشنسازی عظیم در منطقه گلندال کالیف کمی آن طرفتر از آن تابلوی غولپیکر بر فراز تپه مشرف به هالیوود به زبان آورده بود، میشد باور کرد که او طبق ادعایش واقعا به این خاطر به پایتخت فرهنگ آمریکایی سفر کرده چون مهمترین مرکز درآمدزایی در ایالات متحده است اما درست شب قبل از این سفر، مصاحبه «آرنون میلشان» تهیهکننده بزرگ هالیوودی با برنامه تلویزیونی «عودا» در تلویزیون اسرائیل، بسیاری از عاشقان هنر سینما در گوشه و کنار جهان را شوکه کرده بود، بویژه آنها که بیش از اندازه به اصل «هنر برای هنر» دل بسته بودند. میلشان که به قول بیبیسی در میان اسرائیلیها به «چاک نوریس» سازمانهای جاسوسی مشهور شده (چاک نوریس، بزن بهادر رزمیکار، استاد هنری رزمی و تفنگدار سابق آمریکایی است) در برنامه مزبور علنا اعتراف کرد نهتنها به ایفای نقش جاسوس در سینما علاقه دارد بلکه به جاسوسی برای کشورش افتخار میکند. البته با توجه به تابعیت دوگانه اسرائیلی ـ آمریکایی میلشان معلوم نشد او دقیقا به جاسوسی برای کدامیک از این دو کشور افتخار میکند، که چندان تفاوتی هم نمیکند. تا پیش از این اعتراف شهرت آرنون میلشان بیشتر به نقش تهیهکنندگی در بیش از 120 فیلم آمریکایی شامل آثار کارگردانان بزرگی چون مارتین اسکورسیزی، رومن پولانسکی و الیور استون مربوط میشد نه بازیگری یا حتی جاسوسیاش برای موساد.
البته چندی پیش با انتشار مستند «محرمانه: زندگی مأمور مخفی که غول هالیوودی شد ـ آرنون میلشان» توسط دو اسرائیلی - آمریکایی به نامهای مئیر دورون و جوزف گلمن، نقش مخفی این تهیهکننده سرشناس لو رفته بود.(عكس كوچك) در این مستند به وجوه مختلف و متناقض میلشان پرداخته شده بود که در ظاهر بیشتر به رمانهای جاسوسی جانلیکار شباهت داشت تا زندگی حقیقی یک چهره شاخص رسانهای و سینمایی. این مستند که عنوانش را هم به کنایه از فیلم «محرمانه لسآنجلس» به تهیهکنندگی میلشان انتخاب کرده بود، نشان میداد که او چطور در پس پرده عکسهای یادگاریاش با هنرپیشهها و اهالی سرشناس سینما به محرمانهترین پروژههای موساد سرویس میدهد در حالی که در معروفترین نقشهایش روی پرده نقرهای به عنوان عامل سازمان جاسوسی آمریکا و سیا ظاهر شده بوده است. طبق این مستند او بویژه در برنامه تسلیحاتی هستهای اسرائیل و خریدهای چند میلیارد دلاری تجهیزات فوقتکنولوژیک دفاعی توسط تلآویو نقش یک واسطه را ایفا کرده و همچنین در تبلیغ ایده اسرائیل مقدس در رسانهها یک عنصر کلیدی بوده است، بهگونهای که «جیمز باند» اسطوره جاسوسی اینتلیجنس سرویس در سینماییترین تجسم خود نیز یارای رقابت با میلشان را نداشته است. اما در حالی که دامنه جاسوسیهای میلشان برای موساد به منافع استراتژیک ایالات متحده در گوشه و کنار دنیا کشیده میشود، تهیهکننده فیلمهای بسیار معروفی چون زن زیبا، محرمانه لسآنجلس، آقا و خانم اسمیت و باشگاه مشتزنی به راحتی در برنامه تلویزیونی «عودا» راجع به انگیزهاش برای خدمت به رژیم صهیونیستی صحبت میکند: «من این کارها را برای کشورم انجام دادم و به آن افتخار میکنم. کاش مردم میدانستند چند بار جانم را به خطر وطنم (اسرائیل)
به خطر انداختهام!»
البته او که اعتراف میکند توسط شیمون پرز، رئیس فعلی حکومت جعلی صهیونیستی تلآویو در دهه 1960 به خدمت گرفته شده، بابت این خدمات ثروتی دستکم 4 میلیارد دلاری به هم زده است. میلشان میگوید در آن زمان از او خواسته شد تا با دفتر روابط علمی اسرائیل که هدف پنهانش دستیابی به فناوری هستهای آمریکا و دیگر کشورهای غربی بود، همکاری کند.
اگر هالیوود تا پیش از این به واسطه دخالت مستقیم دولت و سازمانهاي اطلاعاتی آمریکا در ساخت فیلمهایی چون آرگو زیر سوال رفته بود حال با اعتراف میلشان دیگر شکی باقی نمیماند که چه کسانی هالیوود را اداره میکنند. در آرگو، بنافلاک نقش مامور سیا را بازی میکند که از سینما به عنوان پوششی برای ماموریت مخفیاش در فراری دادن دیپلماتهای آمریکایی از ایران بهره میبرد. اما حالا آمریکاییها پس از اعتراف یک تهیهکننده بزرگ هالیوود به کار کردن برای صهیونیستها و سر خم کردن رئیسجمهورشان در مقابل همین سینمای صهیونیسمزده با فریبی بزرگتر مواجه میشوند که این بار دامن کشور خودشان را میگیرد.