سیروس محمودیان: 1- از منظر حقوق بین‌الملل مجموعه اقدامات شورای امنیت سازمان ملل در صدور قطعنامه‌های تحریمی و محدود‌سازی فعالیت‌های علمی – هسته‌ای مشروع ایران فاقد مشروعیت حقوقی و قانونی است. طبیعی است مجازات یک سویه و بی‌مبنای ملتی به خاطر انجام تحقیقات علمی، عملی ظالمانه و بر خلاف اصول و مقررات سازمان ملل و مجامع جهانی است. قطعا سکوت حقوقدانان بین‌المللی یا عدم نقد این اقدام خلاف موازین بین‌المللی از سوی آنان به معنای منطبق بودن این تصمیمات با موازین قانونی و بین‌المللی نیست. سکوت آنان ناشی از تسلط مطلق غربی‌ها بر این مراکز حقوقی است. 2- از سوی دیگر حضور ایران در مذاکرات به معنای مشروعیت داشتن تحریم‌ها و حتی مذاکرات نیست. در حقیقت نفس حضور وزارت امورخارجه در متن مذاکرات ناعادلانه اخیر مقابله با مظالم بعدی کشورهای صاحب قدرت است. قطعا زورگویی‌ها و اعمال حاکمیت چند کشور صاحب قدرت استعماری در صدور قطعنامه‌های ظالمانه علیه کشوری نمی‌تواند مبنای مشروعیت و مقبولیت قانونی مصوبه‌های یادشده باشد، اصولا نیازی به استدلال ندارد که مبنای مجموعه این تحریم‌های غیرانسانی فقط خوی و خصلت نظام سلطه است.
3- زیرساخت‌های غیرحقوقی و نامشروع اعمال تحریم‌ها از سوی غربی‌ها علیه ملت ایران الزامات حکمی داشت تا در متن توافقات حاصله اخیر این زیرساخت‌های غیرحقوقی به شکلی روشن موجه‌سازی شود، امری که متاسفانه از سوی طرف ایرانی توجه جدی به آن نشد. اگر چه نظام سیاسی کشور با دلگرمی پیگیر رفع و رجوع بحران‌های موجود است اما باید گفت دلخوش کردن به نتایج مذاکراتی که ابزارهای تقابلی موثر در مقابل بدقولی‌های محتوم غربی‌ها را در اختیار ایران قرار نمی‌دهد، عین سادگی سیاسی است.مقام معظم رهبری و ملت ایران به‌طور دقیق نسبت به صداقت غربی‌ها نسبت به ایران کاملا بدبین هستند.
4- آشکار است که اذعان و اعتراف محدود و مشروط غرب به حق طبیعی ایران دارای 19 هزار سانتریفیوژ فعال در امر غنی‌سازی دستاوردی جدی نمی‌تواند برای مذاکرات یاد شده باشد. در عین حال تهدید ایران هسته‌ای به اقدامات پیشگیرانه نظامی یا تشدید تحریم‌ها کاری بی‌حاصل و کودکانه است که به‌طور اختصاصی نیازی به هیاهوی سیاسی فعلی ندارد.
5- تاکنون کوچک‌ترین سندی دال بر تلاش ایران برای دستیابی به تسلیحات کشتار جمعی یا سلاح‌های هسته‌ای از سوی مراجع نظارتی از قبیل آژانس بین‌المللی انرژي هسته‌ای ارائه نشده است. چرا که اساسا چنین توهمی وجود خارجی نداشته و حتی تصور تلاش برای ساخت بمب هسته‌ای هیچ همخوانی‌ای با موازین شرعی اسلام ندارد. روشن است بزرگنمایی خصمانه رژیم صهیونیستی یا وطن‌فروشی‌های خائنانه سازمان تروریستی منافقین نمی‌تواند مستندی دال بر کوشش ایران جهت دستیابی
به بمب اتم باشد.
6- اگر شورای امنیت در ادعاهای خویش در رابطه با مسؤولیت‌های بین‌المللی‌اش در حوزه دفاع از صلح جهانی اندکی صداقت داشت به جای اعمال فشار اقتصادی علیه ملت ایران، پرونده هسته‌ای رژیم صهیونیستی را به جریان می‌انداخت. اسرائیل رژیم نامشروعی است که سالیان متمادی است برنامه‌های پنهانی هسته‌ای خویش را در لابه‌لای سکوت تلخ مجامع بین‌المللی مدعی حافظ صلح جهانی به شکلی قانونی پیش برده است.
7- انصاف حکم می‌کرد شورای امنیت حداقل موازی با پرونده هسته‌ای ایران، پرونده رژیم صهیونیستی را نیز به جریان می‌انداخت. قطعا قطر پرونده رژیم صهیونیستی در موضوع تدارک سلاح‌های کشتار جمعی و حتی بمب هیدروژنی و اتم مانعی برای پیشگیری از طرح پرونده آنها در شورای امنیت نمی‌تواند باشد.
8- فرض محال ایران به دنبال بمب اتم باشد! و بخواهد صلح و امنیت بین‌المللی را بر هم بزند که حتی با وجود این فرض محال اقدامات کنونی چند کشور محدود به نام جامعه بین‌الملل علیه ایران بر خلاف عدالت اصول منشور ملل متحد است. منشور ملل متحد سندی است که هدف‌ها و سازمان و نحوه کار سازمان ملل متحد و نهادهای وابسته به آن را تعیین می‌کند. براساس ماده 1 منشور سازمان ملل، برطرف کردن تهدیدات علیه صلح جهانی و متوقف کردن هرگونه عمل تجاوز یا سایر کارهای ناقض صلح و فراهم آوردن موجبات تعدیل و حل و فصل اختلافات بین‌المللی با شیوه‌های مسالمت‌آمیز و طبق اصول عدالت امکانپذیر است.
9- بند اول ماده 1 منشور یاد شده می‌گوید: «مقاصد ملل متحد به قرار زیر است: حفظ صلح و امنیت بین‌المللی و بدین منظور به عمل آوردن اقدامات دسته جمعی موثر برای جلوگیری و برطرف کردن تهدیدات علیه صلح و متوقف کردن هرگونه تجاوز یا سایر کارهای ناقض صلح و فراهم آوردن موجبات تعدیل و حل و فصل اختلافات بین‌المللی یا وضعیت‌هایی که ممکن است منجر به نقض صلح شود با شیوه‌های مسالمت‌آمیز و طبق اصول عدالت و حقوق بین‌الملل.» بدیهی است نشانه رفتن زیرساخت‌های اقتصادی یک کشور و اعمال تحریم‌های غیر انسانی علیه بیماران، دانشجویان و دانشمندان یک کشور، بلوکه کردن اموال و دارایی‌های یک کشور و ممانعت غیرقانونی از داد‌و‌ستد یا تهدید به گزینه نظامی و بمباران کردن مراکز تحقیقاتی هیچ یک نمی‌تواند مشمول عنوان مسالمت‌آمیز باشد.
10- در خاتمه لازم به یادآوری است تحلیل حقوقی مواضع اخیر دولت‌های اروپایی بویژه اوباما نشان می‌دهد که غرب در اوج نیازمندی‌های بنیادینش به ایران همچنان به دنبال خودنمایی مستکبرانه است. غربی‌ها که بر مبنای محاسبات غلط خویش توافقات کنونی را یک پیروزی بزرگ بر می‌شمارند باید بدانند که توافق نامتوازن حاصله در بلند مدت نمی‌تواند مانع از پیشرفت علمی ملت ایران باشد. الزاما گروکشی مذموم سیاسی - اقتصادی از ملت ایران و آسیب‌رسانی غیرمنصفانه ساختاری به مبانی علمی فعالیت‌های غنی‌سازی صنعتی در ایران، محروم‌سازی دائمی کشور از حقوق هسته‌ای و بدتر از همه تلاش برای تحقیر ایران اسلامی در گذر زمان نتایج معکوس داشته و به شکلی جدی زمینه اعتلا و پیشرفت علمی ایران را در عرصه‌های مختلف بیش از گذشته فراهم خواهد کرد؛ ان‌شاء‌الله.