مجيد گلمكاني: سایه «سیاست» آنقدر بر سر «صداقت» سنگین است که حتی 165 روز بعد از 24 خرداد هم رئیس‌جمهور در حال و هوای تبلیغات انتخاباتی بسر می برد؛ «بسیاری از نویسنده‌ها ممنوع‌القلم بودند، الان سریع‌القلم شده‌اند»، «از فتوحات اخیر ورزشی این بود که ما در این 100 روز، سایه سیاست را از سر ورزش برداشتیم»، «همین کار را در محیط دانشگاه انجام دادیم» و... 1- به راستی باید ادعای برداشتن سایه سیاست از سر ورزش و دانشگاه را باور کرد یا معرفی سیاسی‌ترین بلکه جنجالی‌ترین مهره‌ها به مجلس برای هر دو وزارتخانه ورزش و علوم؟! شگفتا! مجلسی که با نهایت رواداری، به تمام وزرای سیاسی، امنیتی و سیاست خارجی رای اعتماد داد، برای وزارت علوم، 2 بار و برای وزارت ورزش 3 بار مجبور شد به رئیس‌جمهور فرصت دوباره بدهد. واقعا مجلس اگر می‌خواست درباره این 2وزارتخانه با همان دست فرمان روحانی حرکت کند، ای بسا به جای سایه سیاست، رسما سایه سیاست‌بازي روی دانشگاه و ورزشگاه می‌افتاد.
2- سیاهنمایی امر مذمومی است اما چه خوب رئیس‌جمهور مشخصا نام بعضی از این نویسندگان «ممنوع‌القلم» را می‌بردند که کیستند، چند نفرند و چرا ممنوع‌القلم شده‌اند؟! از اینها گذشته، گیرم طبق قانون و براساس نصح صریح وصیتنامه امام و شهدا، فلان نویسنده ممنوع‌القلم شده باشد. این آیا مایه افتخار است یا اسباب ننگ که برخلاف موازین، قلم را دست بد قدمان بدهیم که در ولایت امام علی(ع) تشکیک و به ساحت قدسی صدیقه کبری(س) اهانت کنند؟!
3- درباره گفت‌وگوی سه‌شنبه شب حرف بسیار است اما بعضی سایت‌های مجازی، با استناد به یکی از جملات رئیس‌جمهور، در مقام دفاع گفته‌اند:«وقتی در NPT به حق غنی‌سازی اشاره شده، اصلا لزومی ندارد که در توافق هسته‌ای هم به آن اشاره شود.» در این باره باید گفت، اولا شخص آقای روحانی بارها تاکید کرده بودند که در توافق هسته‌ای به حق غنی‌سازی اشاره شده. نکته‌ای که وزیر امور خارجه هم روی آن مصر بودند. از قرار حالا که متوجه فهم جامعه از فقدان حق غنی‌سازی در توافق هسته‌ای شده‌اند، اینگونه وانمود می‌کنند که طبق NPT حق غنی‌سازی برای ما محفوظ است! ثانیا اگر مبنای عمل NPT است و طبق آن غنی‌سازی برای ما محفوظ است، پس چرا همه چانه‌زنی‌ها درباره توافق (از هر دو سوی میز مذاکره) درباره همین حق غنی‌سازی بوده؟! ثالثا «براساس آنچه رئیس قوه مجریه مرقوم داشتند»، مهم‌ترین علت شادمانی از توافق هسته‌ای این بود که 1+5 در توافق ژنو حق غنی‌سازی را برای ما به‌رسمیت شناخته‌اند. حال باید پرسید؛ اگر در این توافقنامه، اندک اشاره‌ای به حق غنی‌سازی نشده، سخن از کدام پیروزی می‌گویید؟! و چرا اینگونه متضاد و متناقض سخن می‌رانید؟!