صدور و انتشار اعلاميه سران 3 كشور متفق در تهران (1322ش) يكي از وقايع مهم و بااهميت دوران جنگ جهاني دوم در زمان نخستوزيري علي سهيلي، تشكيل كنفرانس عالي سران 3 كشور متفق در تهران بود كه بيشك در سرنوشت جنگ دوم جهاني و سرنوشت سياسي ايران بسيار مهم بود. در اين كنفرانس كه از روز 6 آذر 1322 ش با حضور استالين، چرچيل و روزولت، رهبران اتحاد جماهير شوروي، انگلستان و آمريكا برگزار گرديد، پيرامون پيروزي جنگ و كوتاه ساختن مدت جنگ تبادل نظر به وجود آمد و تصميماتي اتخاذ شد و در روز 9 آذر اعلاميه مشتركي درباره ايران منتشر كردند. در اين اعلاميه، ضمن احترام به استقلال ارضي ايران، موافقت شد كه هر نوع مسائل اقتصادي كه در پايان جنگ، گريبانگير ايران شود، از طرف كنفرانسها يا مجامع بينالمللي مورد توجه قرار گرفته و حل شود. ولي بهرغم اينكه طي اين كنفرانس موافقت شد تا نيروهاي متفق بلافاصله پس از پايان جنگ، خاك ايران را تخليه كنند، با اين حال اين نيروها بويژه قواي روس تا مدتها پس از جنگ، از تخليه ايران امتناع ميكردند تا اينكه پس از شكايت ايران به مجامع جهاني، نيروهاي خود را از ايران خارج کردند.
محاصره مكه و سنگ باران كعبه از سوي سپاهيان يزيد بن معاويه (64 ق)
يزيدبن معاويه پس از شهادت اباعبداللهالحسين(ع) و يارانش در كربلا و اسير کردن اهلبيت و بازماندگان آنان، خود را در نزد مسلمانان، بيمقدار و بياعتبار كرد. از سوي ديگر، افشاگريهاي خاندان عصمت و طهارت و طرفداران اهلبيت(ع)، مردم را بر ضد حكومت يزيد وادار به قيام کرد. به همين جهت در سال 63 ق شورشها و جنبشهايى ضد يزيد در حجاز به وجود آمد. سرانجام اهالي مكه و مدينه اقدام به مخالفتهاي علني و درگيري مسلحانه با سپاهيان و عاملان يزيد کردند. در مكه، عبدالله بن زبير با پرداختن به عبادت و مخالفت با يزيد بن معاويه، مردم را به گرد خود جمع كرد و به تدريج قوت يافته و توانست شهر مكه را از دست عامل يزيد بيرون آورد و خود بر آن استيلا يابد. سپاهيان شام به مكه هجوم آورده و آن را در محاصره خويش قرار دادند و بر اهالي آن بسيار سخت گرفتند. آنان بر بلنديهاي اطراف مكه، منجنيقها و سنگاندازهاي بزرگي نصب كرده و به وسيله آنها شهر را سنگباران كردند. عبدالله بن زبير و بسياري از مردم به مسجدالحرام پناه آورده تا از شدت سنگباران دشمن در امان باشند ولي حصين بن نمير دستور داد مسجدالحرام و كعبه را نيز نشانه گرفته و زير ضربات خويش قرار دهند. سپاهيان يزيد با اين اعمال ننگين خود كاري از پيش نبرده و متقابلا موجب تقويت عبدالله بن زبير و قيام او شدند. سرانجام يزيد در 14 ربيعالاول همان سال به هلاكت رسيد و نيروهاي شامي به شام بازگشتند و عبدالله بن زبير زمام امور حجاز را به دست گرفت.
رحلت استاد عبدالباسط محمد عبدالصمد، استاد برجسته قرآن (1988م)
استاد عبدالباسط محمد عبدالصّمد از اساتيد مصري و برجسته و بينالمللي بود. او فراگيري قرآن كريم را از دوران كودكي آغاز كرد و در 12 سالگي موفق به دريافت جايزه حفظ و قرائت قرآن شد. استاد عبدالباسط مدتي نيز به سفر به كشورهاي مختلف پرداخت. او طي سالهاي متمادي كه به تلاوت قرآن كريم مشغول بود، رتبههاي مهمي در مسابقات بينالمللي قرآن مجيد در كشورهاي اسلامي كسب كرد. از استاد عبدالباسط، نوارهاي زيادي از صوت دلنشين قرآن او بر جاي مانده است. استاد عبدالباسط محمد عبدالصمد از استادان برجسته قرائت و ترتيل قرآن مجيد در سال 1308 ش (1348 ق) در روستاي ارمنت در 700 كيلومتري جنوب قاهره به دنيا آمد. وي از كودكي به فراگيري قرآن روي آورد و با اشتياق تمام، كل قرآن را از حفظ کرد. استاد عبدالباسط از 19 سالگي به قرائت در پايتخت مصر، راديو دولتي اين كشور و مناطق ديگر پرداخت و به كشورهاي زيادي سفر كرد. استاد عبدالباسط همچنين رتبههاي مهمي در مسابقات بينالمللي قرآن مجيد در كشورهاي اسلامي كسب کرده است. از اين استاد برجسته قرآن، تلاوتهاي زيبا و دلنشين زيادي از قرآن بر جاي مانده است. استاد عبدالباسط محمد عبدالصمد سرانجام در 30 نوامبر 1988م (9 آذر 1367ش) در 69 سالگي دار فاني را وداع گفت.