گروه بينالملل: سیاست ایتالیا سزار کچل را به شکلی خفتبار بدرقه کرد اما آیا این دون ژوان پا به سن گذاشته نیز به همین زودی با سیاست وداع خواهد کرد؟ کنایه سزار کچل که آمیگوها چندی است در کوچه و بازار، سیلویو برلوسکونی نخست وزیر اسبق، نماینده اخراجی سنا، میلیاردر بوالهوس، غول رسانهای و نفتی و مالک آثمیلان را با آن خطاب میکنند تنها به تاسی سر این مرد خودشیفته که آن را همراه با چروکهای صورتش با جراحیهای زیبایی و کشت لیزری مو از نظر عوام پنهان کرده بود، اشاره ندارد که همچنین راه و رسم دیکتاتورمآبانه او را در بستری لاجرم دموکراتیک در قرن بیست و یکم به سخره میگیرد. یعنی ۲۱۰۰ سال پس از آنکه ژولیوس نخستین سزار بزرگ روم که او هم تاس بود،خود را اولین دیکتاتور امپراتوری دیرپا نامید. تاریخشناسان معتقدند زوال روم از همان روز آغاز شد. چهارشنبه هفته پیش سرانجام سنای ایتالیا به پیشبینیها جامه عمل پوشاند و به گمان نیمی از رسانههای کشور چکمهای با رای به لغو سناتوری برلوسکونی، گامی مهم رو به جلو برداشت، هرچند که نیمی دیگر از رسانههای ایتالیایی که به نوعی وابسته به شرکت عظیم مدیاست، اختاپوس رسانهای دون سیلویو هستند این طور القا کردند که او گامی به پس نخواهد گذاشت و در سیاست باقی خواهد ماند. بهانه اکثریت سناتورها برای خلاص شدن از این نیمچه دیکتاتور پرحاشیه، یکی از چندین پرونده قضاییاش بود که او را به خاطر تخلف در پرداخت مالیات با رای نهایی دادگاه رم به یک سال حبس خانگی و انفصال از فعالیتهای سیاسی محکوم میکرد، تازه آن هم با تخفیف به خاطر کهولت سن. این به معنای پایان حکومت پرجنجال ۲۰ ساله این مرد ۷۷ ساله ساکن میلان بر دستگاه سیاسی رم، مرکز ایتالیا بود. حکومتی که اگرچه هیچگاه بلامنازع نبود و به از هم پاشیدگی مداوم دولتهای ائتلافی راستگرای او انجامید اما هر چه بود دوران برلوسکونی شبیه دوران ژولیوس سزار ایتالیا را به اوج برد و بعد در این چند سال آخر سقوط آزاد آغاز شد که به گمان اقتصادانان کماکان با شتاب ادامه خواهد داشت و میتواند روزهای تاریک و در هم ریخته ایتالیا در پایان جنگ دوم جهانی را بازگرداند. برلوسکونی مهر ماه گذشته در دادگاهی در شهر میلان ایتالیا به جرم تخلف مالیاتی به 2 سال منع از فعالیت دولتی محکوم شده بود. حکم اولیه 5 سال منع از فعالیتهای دولتی بود. حال با اخراج از مجلس سنا او بخت شرکت در انتخابات به عنوان نامزد مجلس را دستکم تا 6 سال آینده از دست میدهد و این به معنی پایان نفوذ معنویاش در حزب خودش است در حالی که هر لحظه ممکن است سر و کله ماموران پلیس برای بازداشت برلوسکونی پیدا شود چراکه نه تنها او دیگر مصونیت سیاسی ندارد بلکه پروندههای اخلاقی و مالیاش پشت سر هم در دستگاه قضایی ردیف شدهاند و در افتادن او با اتحادیه اروپای تحت فرمان آنگلا مرکل آن هم در روزهایی که دیگر خبری از دلارهای نفتی حمایتی رفیقش قذافی در لیبی نیست، میتواند عزم قدرتمندان اروپا و ایتالیا را برای ساختن الگویی عبرتآموز برای یاغیهای کوچکتر گوشه و کنار قاره سبز جزم کند؛ با مجازات بیسابقه سیاستمداری که برای خودش یک امپراتوری به راه انداخته بود. او در جمع هواداران حزب سراسری راست میانه فورتزا ایتالیا در رم گفت که این روز (اخراج او از سنا) روز سوگواری برای دموکراسی در ایتالیاست. دون سیلویو پس از اعلام این حکم خود را «قربانی آزار» نامید و وعده داد «همچنان به عنوان قدرتی سیاسی» در صحنه بماند. اگر چه او وعده داد که بازمیگردد اما این لاف سیاسی دیگر قدرت وعدههای محکم پیشین او را که عمدتا محقق میشدند، ندارد چرا که او با وجود ثروت و نفوذ رسانهای بیکرانش مصونیت سیاسی ندارد تا چهرهای خاص و دستنیافتنی باشد و در همان حال نفر دوم حزب خودش روبرتو ماروني در نقش همان بروتوس، یار وفادار ژولیوس سزار، ظاهر شده که از پشت به او خنجر زد. در واقع اگر سلب حمایت او از برلوسکونی در داخل ائتلاف راست میانه نبود سزار کچل سعی میکرد نیروهایش در پارلمان را از دولت ائتلافی انریکو لتا بیرون بکشد و دولت را از رسمیت بیندازد. با حکم سنا، برلوسکونی پس از دو دهه برای نخستین بار رسما دفتر انتخاباتی و نمایندگی خود را از دست میدهد. نام رهبر ۷۷ ساله حزب «ایتالیای آزاد» تنها با پرونده فساد مالی نیست که بر زبانها میافتد، او درباره داشتن رابطه جنسی با دخترانی زیر سن قانونی نیز متهم است و این پرونده پیشتر پای سیاستمداران دیگر و ستارگان مشهور را نیز به میان کشيده بود. او در پروندهای دیگر متهم است محتوای مکالمه يکی از رقبای سياسی خود را برای انتشار در اختيار روزنامهای قرار داده که به برادرش تعلق داشت. دهم مرداد ماه دیوانعالی ایتالیا حکم نخستوزیر پیشین را به جرم فرار مالیاتی تایید کرده بود؛ حکم 4 سال زندان که به دلیل قوانین ایتالیا برای کاهش شمار زندانیان بهطور خودکار به یک سال کاهش پیدا میکند. در عین حال او هر چند نمیتوانست تجدیدنظر دیگری در این حکم بخواهد اما با توجه به سنش و نیز کوتاه بودن حکم، این یک سال را هم ممکن است در حبس خانگی گذرانده یا به فعالیت اجتماعی اجباری بپردازد. با این همه دولت ائتلافی شکننده ایتالیا هنوز از انتقام برلوسکونی میهراسد. او پس از اخراج روز چهارشنبه از سنا تهدید کرد که بانفوذی که روی بخش مهمی از کابینه و پارلمان دارد تصویب بودجه ۲۰۱۴ را معطل خواهد گذاشت. پیر لوئیجی باتيستا، تحلیلگر معتبر روزنامه سیاسی مخالف برلوسکونی، کوریره دلاسرا این سوال را مطرح میکند که آیا این یاغی ۷۷ ساله میتواند حزب ایتالیای آزاد و به دنبال آن دولت را با خود به پرتگاه سیاسی بکشاند یا نه؟ فرجام سزار كچل
گروه بينالملل: سیاست ایتالیا سزار کچل را به شکلی خفتبار بدرقه کرد اما آیا این دون ژوان پا به سن گذاشته نیز به همین زودی با سیاست وداع خواهد کرد؟ کنایه سزار کچل که آمیگوها چندی است در کوچه و بازار، سیلویو برلوسکونی نخست وزیر اسبق، نماینده اخراجی سنا، میلیاردر بوالهوس، غول رسانهای و نفتی و مالک آثمیلان را با آن خطاب میکنند تنها به تاسی سر این مرد خودشیفته که آن را همراه با چروکهای صورتش با جراحیهای زیبایی و کشت لیزری مو از نظر عوام پنهان کرده بود، اشاره ندارد که همچنین راه و رسم دیکتاتورمآبانه او را در بستری لاجرم دموکراتیک در قرن بیست و یکم به سخره میگیرد. یعنی ۲۱۰۰ سال پس از آنکه ژولیوس نخستین سزار بزرگ روم که او هم تاس بود،خود را اولین دیکتاتور امپراتوری دیرپا نامید. تاریخشناسان معتقدند زوال روم از همان روز آغاز شد. چهارشنبه هفته پیش سرانجام سنای ایتالیا به پیشبینیها جامه عمل پوشاند و به گمان نیمی از رسانههای کشور چکمهای با رای به لغو سناتوری برلوسکونی، گامی مهم رو به جلو برداشت، هرچند که نیمی دیگر از رسانههای ایتالیایی که به نوعی وابسته به شرکت عظیم مدیاست، اختاپوس رسانهای دون سیلویو هستند این طور القا کردند که او گامی به پس نخواهد گذاشت و در سیاست باقی خواهد ماند. بهانه اکثریت سناتورها برای خلاص شدن از این نیمچه دیکتاتور پرحاشیه، یکی از چندین پرونده قضاییاش بود که او را به خاطر تخلف در پرداخت مالیات با رای نهایی دادگاه رم به یک سال حبس خانگی و انفصال از فعالیتهای سیاسی محکوم میکرد، تازه آن هم با تخفیف به خاطر کهولت سن. این به معنای پایان حکومت پرجنجال ۲۰ ساله این مرد ۷۷ ساله ساکن میلان بر دستگاه سیاسی رم، مرکز ایتالیا بود. حکومتی که اگرچه هیچگاه بلامنازع نبود و به از هم پاشیدگی مداوم دولتهای ائتلافی راستگرای او انجامید اما هر چه بود دوران برلوسکونی شبیه دوران ژولیوس سزار ایتالیا را به اوج برد و بعد در این چند سال آخر سقوط آزاد آغاز شد که به گمان اقتصادانان کماکان با شتاب ادامه خواهد داشت و میتواند روزهای تاریک و در هم ریخته ایتالیا در پایان جنگ دوم جهانی را بازگرداند. برلوسکونی مهر ماه گذشته در دادگاهی در شهر میلان ایتالیا به جرم تخلف مالیاتی به 2 سال منع از فعالیت دولتی محکوم شده بود. حکم اولیه 5 سال منع از فعالیتهای دولتی بود. حال با اخراج از مجلس سنا او بخت شرکت در انتخابات به عنوان نامزد مجلس را دستکم تا 6 سال آینده از دست میدهد و این به معنی پایان نفوذ معنویاش در حزب خودش است در حالی که هر لحظه ممکن است سر و کله ماموران پلیس برای بازداشت برلوسکونی پیدا شود چراکه نه تنها او دیگر مصونیت سیاسی ندارد بلکه پروندههای اخلاقی و مالیاش پشت سر هم در دستگاه قضایی ردیف شدهاند و در افتادن او با اتحادیه اروپای تحت فرمان آنگلا مرکل آن هم در روزهایی که دیگر خبری از دلارهای نفتی حمایتی رفیقش قذافی در لیبی نیست، میتواند عزم قدرتمندان اروپا و ایتالیا را برای ساختن الگویی عبرتآموز برای یاغیهای کوچکتر گوشه و کنار قاره سبز جزم کند؛ با مجازات بیسابقه سیاستمداری که برای خودش یک امپراتوری به راه انداخته بود. او در جمع هواداران حزب سراسری راست میانه فورتزا ایتالیا در رم گفت که این روز (اخراج او از سنا) روز سوگواری برای دموکراسی در ایتالیاست. دون سیلویو پس از اعلام این حکم خود را «قربانی آزار» نامید و وعده داد «همچنان به عنوان قدرتی سیاسی» در صحنه بماند. اگر چه او وعده داد که بازمیگردد اما این لاف سیاسی دیگر قدرت وعدههای محکم پیشین او را که عمدتا محقق میشدند، ندارد چرا که او با وجود ثروت و نفوذ رسانهای بیکرانش مصونیت سیاسی ندارد تا چهرهای خاص و دستنیافتنی باشد و در همان حال نفر دوم حزب خودش روبرتو ماروني در نقش همان بروتوس، یار وفادار ژولیوس سزار، ظاهر شده که از پشت به او خنجر زد. در واقع اگر سلب حمایت او از برلوسکونی در داخل ائتلاف راست میانه نبود سزار کچل سعی میکرد نیروهایش در پارلمان را از دولت ائتلافی انریکو لتا بیرون بکشد و دولت را از رسمیت بیندازد. با حکم سنا، برلوسکونی پس از دو دهه برای نخستین بار رسما دفتر انتخاباتی و نمایندگی خود را از دست میدهد. نام رهبر ۷۷ ساله حزب «ایتالیای آزاد» تنها با پرونده فساد مالی نیست که بر زبانها میافتد، او درباره داشتن رابطه جنسی با دخترانی زیر سن قانونی نیز متهم است و این پرونده پیشتر پای سیاستمداران دیگر و ستارگان مشهور را نیز به میان کشيده بود. او در پروندهای دیگر متهم است محتوای مکالمه يکی از رقبای سياسی خود را برای انتشار در اختيار روزنامهای قرار داده که به برادرش تعلق داشت. دهم مرداد ماه دیوانعالی ایتالیا حکم نخستوزیر پیشین را به جرم فرار مالیاتی تایید کرده بود؛ حکم 4 سال زندان که به دلیل قوانین ایتالیا برای کاهش شمار زندانیان بهطور خودکار به یک سال کاهش پیدا میکند. در عین حال او هر چند نمیتوانست تجدیدنظر دیگری در این حکم بخواهد اما با توجه به سنش و نیز کوتاه بودن حکم، این یک سال را هم ممکن است در حبس خانگی گذرانده یا به فعالیت اجتماعی اجباری بپردازد. با این همه دولت ائتلافی شکننده ایتالیا هنوز از انتقام برلوسکونی میهراسد. او پس از اخراج روز چهارشنبه از سنا تهدید کرد که بانفوذی که روی بخش مهمی از کابینه و پارلمان دارد تصویب بودجه ۲۰۱۴ را معطل خواهد گذاشت. پیر لوئیجی باتيستا، تحلیلگر معتبر روزنامه سیاسی مخالف برلوسکونی، کوریره دلاسرا این سوال را مطرح میکند که آیا این یاغی ۷۷ ساله میتواند حزب ایتالیای آزاد و به دنبال آن دولت را با خود به پرتگاه سیاسی بکشاند یا نه؟ ارسال نظر
پربیننده