گروه ورزشی: بعضی اوقات که رفتار صحیحی در مدیریت فوتبال باشگاهی رخ می‌دهد باید از آن تقدیر کرد؛ برنامه‌ریزی رویانیان برای جمع کردن پیشکسوتان پرسپولیس و انجام بازی نمادین با پیشکسوتان میلان کاملا قابل تقدیر است. سردار سوخت حالا نشان داده که فوتبال را خوب شناخته و راه‌های جذب مخاطب و همدلی در یک باشگاه را می‌داند. او کارش را خیلی خوب انجام داد و علی پروین نیز اکثر پرسپولیسی‌ها و شاگردان قدیمی خود را دعوت کرد ولی نکته قابل توجه در این بازی نمادین این بود که بعضی پیشکسوتان کار را خیلی جدی گرفته بودند و بعضا رفتاری از خودشان نشان دادند که گویی در عنفوان جوانی هستند! تکل‌های خشن استیلی، دست ندادن کرمانی‌مقدم با پروین (ناراحتی به خاطر تعویض)، قهر کردن بعضی‌ها مثل عربشاهی قبل از بازی و چند مورد دیگر دور از شأن پرسپولیس‌های پیشکسوت بود. شاید تنها نکته جذاب این بازی زمانی بود که فرشاد پیوس در همان نیمه اول بعد از تعویض پیراهن شماره 17 را به تن مهدوی‌کیا کرد. این مساله ما را به نوستالژی خداحافظی فرشاد آقای گل برد؛ همان بازی که مهدی جوان به جای فرشاد کهنه‌کار وارد میدان شد و پیراهن شماره 17 فرشاد را به تن کرد و در همان داربی دروازه استقلال را باز کرد. حالا از آن روزها خیلی می‌گذرد و در روز خداحافظی مهدی بار دیگر شاهد این حرکت زیبا و نمادین بودیم. دیدار پیرمردهای پرسپولیس با پیرمردهای میلان با تمام کم و کاستی‌هایش یک بازی نمادین زیبا بود که اگر در نوع خودش ادامه‌دار باشد می‌تواند به همبستگی در یک باشگاه کمک کند و همان شعار «پهلوان زنده را عشق است» رنگ عمل به خود می‌گیرد. ناراحتی مالدینی از برخی بی‌نظمی‌ها
پائولو مالدینی همراه میلانی‌ها به برج میلاد نرفت. ستارگان میلان که پس از دیدار با پیشکسوتان پرسپولیس با اسکورت ویژه پلیس راهی هتل آزادی شده بودند، پس از دو ساعت استراحت ساعت 20:30 با یک دستگاه اتوبوس راهی برج میلاد شدند. نزدیک به 50 نفر در هتل آزادی منتظر خروج میلانی‌ها بودند تا با آنها عکس یادگاری بگیرند اما بی‌نظمی آنها پس از خروج باره‌سی و گتوزو باعث شد ماموران حراست هتل آنها را از محوطه لابی به بیرون هدایت کنند. از آنجا که همه این افراد منتظر خروج مالدینی از هتل بودند تا با او عکس بگیرند دیگر به هیچ فردی اجازه ورود به لابی داده نشد و شماره 3 ستارگان میلان در میان اسکورت چند مامور و برای صرف شام به قسمت تشریفات هتل رفت. اما نکته جالب این بود که مالدینی و گتوزو با سایر بازیکنان میلان به ضیافت شام نرفتند و در هتل ماندند. مالدینی از شلوغی‌ها و بی‌نظمی‌هایی که از بدو ورود دیده بود و بارها مجبور شد با علاقه‌مندانش عکس یادگاری بگیرد گله داشت و به همین خاطر ترجیح داد در هتل بماند. مالدینی همچنین قرار بود همراه گتوزو به برنامه 90 برود اما گفت همه حرف‌ها را در نشست خبری زده و دیگر صحبتی ندارد.
چرا خداحافظی مهدوی‌کیا شلوغ بود؟
این شانس مهدی است که هر زمان که تصمیم به خداحافظی گرفته حاشیه‌های اطرافش زیاد باشد. واقعا دور زدن او در ورزشگاه چرا باید با این همه خدم و حشم همراه باشد؟ مهدی می‌خواست خداحافظی کند یا فرشاد پیوس؟ حضور جمعیت انبوه اطراف مهدی مهدوی‌کیا سبب شد این بازیکن در میان این افراد دیده نشود. علاوه بر عکاسان، بسیاری از کسانی که اطراف مهدوی‌کیا حضور داشتند، جزو کادر ورزشگاه آزادی یا افراد متفرقه‌ای بودند که بدون هماهنگی وارد زمین شده بودند. تماشاگران حاضر در ورزشگاه با شعار «مهدی مهدوی‌کیا، خداحافظ خداحافظ»، او را همراهی می‌کردند. همچنین تعدادی از تماشاگران با در دست گرفتن پلاکاردهایی که در کنار هم نام مهدوی‌کیا را تشکیل می‌داد، از این بازیکن حمایت می‌کردند. یکی از نکات جالب این دیدار حضور سربازی در کنار زمین بود که به هیچ عنوان اجازه ورود خبرنگاران را به داخل زمین نمی‌داد. با این حال بسیاری از افراد غیر خبرنگار توانستند به داخل زمین راه پیدا کنند. همچنین یکی دیگر از نیروهای امنیتی که روی سکوها حضور داشت، به دلیل آنکه پیشکسوتان تیم پرسپولیس همچون هلالی و زادمهر را نمی‌شناخت مانع از حضور آنها به داخل زمین می‌شد.
مالدینی– شاهرودی کمتر از 30 ثانیه
رضا شاهرودی دفاع چپ خوش‌استیل پرسپولیس که از زمان حضور پائولو مالدینی در ایران سوژه مطبوعات ورزشی بود و به دنبال فرصتی برای تنه به تنه شدن با این ستاره ایتالیایی، فقط در یک لحظه با پائولو مالدینی رخ در رخ شد؛ لحظه‌ای که دو تیم در یک عکس تیمی مشترک با هم قاطی شدند تا مالدینی اصلی و بدل ایرانی‌اش را با هم در یک قاب مشترک کنند. رضا شاهرودی که فقط 2 دقیقه در زمین حاضر بود و با مصدومیت شدید از زمین بیرون رفت در پایان بازی به جد عقیده داشت چشمش کردند والا چرا برای اولین‌بار در طول زندگی باید اینطور مثل آب خوردن مصدوم شود. اگر به تیپ و قیافه آقارضا توجه کنید متوجه می‌شوید که حق با او است، بچه خوش‌تیپ‌ها همیشه در معرض چشم خوردن هستند.
غنیمت بزرگ را پایان برد!
آخر هم کسی نفهمید که چرا پایان رافت پیراهن پائولو مالدینی را گرفت! واقعا این همه بازیکن بزرگ‌تر و اسمی‌تر از رافت در میدان بودند که می‌توانستند پیراهن این بازیکن بزرگ میلان را به یادگاری ببرند ولی رافت در یک چشم به هم زدن این پیراهن را ربود و نکته قابل توجه این بود که او پیراهن را هم بر عکس به تن کرد! در این رابطه تنها می‌توان گفت غنیمت بزرگ را پایان برد!