سارا شکری: با استقرار تیم جدید در سازمان سینمایی، محمد حیدری به عنوان مشاور عالی و نماینده رئیس سازمان سینمایی در امور جشنوارهها و اصناف مهرماه حکم گرفت. او که یکی از مشاوران ارشد ایوبی قبل از احراز پست سازمان سینمایی بود، هماهنگی برای ملاقات‌های ایوبی با اهالی سینما را برعهده داشت. حیدری با روی کار آمدن ایوبی با حکم رسمی به کار خود ادامه داد اما در این مدت تنها کار شاخص او به عنوان مشاور عالی رئیس سازمان سینمایی در امور جشنوارهها و اصناف این بوده که تنها به امور جشنوارهها پرداخته و هنوز هیچ گام موثری برای اصناف مختلفی که دچار شکاف شده‌اند از جمله صنف کارگردانان، فیلمنامه‌نویسان و تهیه‌کنندگان برنداشته است. تنها خانه سینما به صورت شتابزده باز و به دست هیات مدیره قبلی سپرده شده و همچنان اختلافات در سینما ادامه دارد. یکی از انتقادات وارد به حیدری فعالیت‌های مستمر وی در حوزه تئاتر است. شاید یکی از دلایلی که باعث شد حجت‌الله ایوبی از فعالان تئاتر در پست‌های مختلف از جمله مدیریت موسسه رسانه‌های تصویری که از اهمیت خاصی برخوردار است استفاده کند، اختلافات عمیق و فضای متشنج سینما است. حیدری در گفت‌و‌گو با یکی از خبرگزاری‌ها مدعی است: «فرد بايد تخصص، شناخت و آگاهی لازم را داشته باشد. سینما و تئاتر از یکدیگر جدا نیستند.» اما مسائلی که در سینما مطرح است به مراتب وسیع‌تر و پیچیده‌تر از حوزه تئاتر است. اگر تنها گستره وسیع علاقه‌مندان به سینما را ملاک قرار دهیم، خواهیم دید این حوزه که از اهمیت خاصی برخوردار است اثرگذاری بسیاری خواهد داشت. حیدری به تعدد جشنوارهها انتقاد کرده است: «سیاست مشخص کلی و راهبردی برای این جشنوارهها وجود ندارد.» اما نکته حائز اهمیت این است که حیدری پس از گذشت مدت کوتاهی در عرصه سینما به این نتیجه رسیده است. تمام کارشناسان و اهالی سینما به تعدد جشنوارهها و بی‌هدف بودن برگزاری آنها در مصاحبه‌ها و یادداشت‌های مختلف توجه داشته و مدیران فرهنگی را به این امر توجه داد‌ه‌اند اما هیچ‌گاه از تعداد این جشنوارهها کم نشد زیرا این جشنوارهها تنها محل ارائه آمار، ارقام و کوبیدن بر طبل تو خالی است. جالب است حیدری به این نکته اشاره کرده و نبودن و نداشتن سیاست مشخص برای یک جشنواره را آفت برشمرده است و بازنگری در جشنواره را اساس کار خود معرفی کرده است. این نکات را هم می‌توان در مصاحبه‌های دبیران پیشین جشنواره جست‌وجو کرد. مهم این است که مشاور رئیس سازمان سینمایی در امور جشنوارهها چه راهکاری برای این معضلات که پیشینیان هم بر آن تاکید داشتند ارائه داده است اما وي راه‌حلی ارائه نمی‌دهد و تنها تاکید می‌کند برنامه‌هایی وجود دارد که به مرور اعلام می‌شود. او معتقد است باید راهکار مبادله فرهنگی جشنواره‌های داخلی با رویدادهای بین‌المللی با دقت برنامه‌ریزی شود و بخش بین‌الملل را منحصرا نیازمند یک تیم متخصص می‌داند که بدانند کدام جشنواره به درد ما می‌خورد و باید چه فیلمی را به کجا بفرستند. اما این نکته را باید به مشاور ارشد رئیس سازمان سینمایی یادآور شد که ارائه فیلم به جشنوارهها مانند سال‌های دهه 60 نیست که منحصرا توسط یک ارگان یا نهاد هدایت و راهبری شود. در حال حاضر فیلم‌هایی که مجوز نمایش دارند یا ندارند به خواسته و صلاحدید صاحبان آثار به جشنوارهها ارائه می‌شوند حتی فیلمسازانی که اجازه کار در کشور را ندارند، فیلم را با ترفندهایی خاص به جشنواره‌های خارجی روانه می‌کنند. اگر آقای حیدری سری به فضای مجازی بزنند خواهند دید جعفر پناهی آخرین اثر خود «این فیلم نیست» را در کیک جاسازی کرده و به جشنواره فیلم کن فرستاد. با این اوصاف فعالیت بخش بین‌الملل جشنواره را نمی‌توان محدود به توجه و تخصص یک تیم خاص کرد. حیدری معتقد است برای حضور حرفه‌ای سینمای ایران در عرصه بین‌الملل باید ساز و کار مناسب داشت اما متاسفانه هیچ ساز و کاری را در این مصاحبه ارائه نداده و تنها به تیم متخصص اشاره کرد که آن‌هم امکان‌پذیر نیست. ازسوی دیگر حیدری به نگاه سازمان سینمایی اشاره می‌کند: «در بخش بین‌الملل بايد شرایط برای حضور هنرمندان و فیلمسازان با یک نگاه کاملا حرفه‌ای مهیاتر شود، یعنی تشکیلاتی داشته باشیم که با احترام این کار را انجام دهند. صدور پروانه ساخت بین‌الملل بخش کوچکی از این ماجراست.» با این نگاه دولت بیش از پیش در سینما اعمال نظر خواهد کرد. در دوره گذشته وقتی برای فیلم‌هایی که قرار بود در خارج از کشور به نمایش درآید مجوز پروانه نمایش خارجی در نظر گرفته شد با اما و اگر و اعتراضات زیادی همراه شد، حال با برنامه‌ریزی آقای حیدری از ابتدا دولت در ساخت فیلم برای حضور در جشنواره خارجی اعمال نظر خواهد کرد که با سیاست‌های اعلام شده از سوی دولت یازدهم در حوزه فرهنگ و هنر مغایرت خواهد داشت و قطعا اعتراضاتی را به همراه دارد. نکته مهمی که حیدری به آن در مصاحبه‌اش اشاره داشته، این است که سازمان سینمایی پیگیر است تمام جشنوارهها برای 4 سال آینده دبیر ثابتی داشته باشد، این نکته حائز اهمیتی است که در مصاحبه اشاره شده است تا بالاخره بتوان برای انبوه جشنوارهها برنامه‌ریزی مناسبی داشت اما باید دبیران جشنواره‌های تخصصی سینما مدیران متخصص و کارآمد این حوزه باشند و این بار سازمان سینمایی نباید به سراغ فعالان عرصه‌های مختلف برود. حیدری در بخشی از صحبت‌هایش به حذف بخش‌های جنبی جشنواره اشاره داشته است که این هم از نکاتی است که بویژه در دوره سی‌ام مورد توجه دبیر جشنواره فیلم فجر محمد خزایی بود. مصاحبه اخیر محمد حیدری راهکار مشخص و دقیقی برای امور جشنوارهها نمی‌دهد و در بخش‌های مختلف به برنامه‌ریزی تنها اشاره‌ای داشته اما مشخص است که او برنامه مدونی در دست ندارد و تنها نکات مثبت و ارزنده گفت‌وگوهای مدیران قبلی جشنوارهها در طول دهه اخیر را رصد کرده و آنها را سرلوحه کارهایش قرار داده است. محمد حیدری به این امر توجه نداشته که کمتر فیلمی در جشنواره فیلم فجر با صف طولانی جلوی گیشه مواجه می‌شود زیرا حدود 70 درصد بلیت‌ها از طریق اینترنت خریداری شده و تنها بخش کمی از بلیت‌ها در گیشه ارائه می‌شود، صف‌های طولانی مربوط به سال‌های دور است. فیلم‌های سال گذشته شاید تنها یک سئانس فوق‌العاده داشتند که به نیمه‌شب هم نمی‌رسید. شتابزدگی در اخذ تصمیمات در این دوره به وضوح دیده می‌شود. علیرضا رضاداد دبیر جشنواره فیلم فجر هم که سال‌ها در این حیطه فعال بوده امسال با شتابزدگی به سراغ تجهیز سالن‌های سینما به سیستم دیجیتال رفته و از سینماداران خواسته به سیستم‌هایی مجهز شوند که 8 ترابایت حجم داشته باشند، این درحالی است که در طول جشنواره که 34 فیلم نمایش داده می‌شود کمتر از 2 ترابایت حجم هارد برای سرور نیاز است. علیرضا رضاداد با این سابقه اینگونه تصمیم می‌گیرد، چه رسد به محمد حیدری که در این حوزه اطلاع چندانی ندارد و قرار است مدیریت هنری کند. مدیران تئاتری بلای جان سینما!
سارا شکری: با استقرار تیم جدید در سازمان سینمایی، محمد حیدری به عنوان مشاور عالی و نماینده رئیس سازمان سینمایی در امور جشنوارهها و اصناف مهرماه حکم گرفت. او که یکی از مشاوران ارشد ایوبی قبل از احراز پست سازمان سینمایی بود، هماهنگی برای ملاقات‌های ایوبی با اهالی سینما را برعهده داشت. حیدری با روی کار آمدن ایوبی با حکم رسمی به کار خود ادامه داد اما در این مدت تنها کار شاخص او به عنوان مشاور عالی رئیس سازمان سینمایی در امور جشنوارهها و اصناف این بوده که تنها به امور جشنوارهها پرداخته و هنوز هیچ گام موثری برای اصناف مختلفی که دچار شکاف شده‌اند از جمله صنف کارگردانان، فیلمنامه‌نویسان و تهیه‌کنندگان برنداشته است. تنها خانه سینما به صورت شتابزده باز و به دست هیات مدیره قبلی سپرده شده و همچنان اختلافات در سینما ادامه دارد. یکی از انتقادات وارد به حیدری فعالیت‌های مستمر وی در حوزه تئاتر است. شاید یکی از دلایلی که باعث شد حجت‌الله ایوبی از فعالان تئاتر در پست‌های مختلف از جمله مدیریت موسسه رسانه‌های تصویری که از اهمیت خاصی برخوردار است استفاده کند، اختلافات عمیق و فضای متشنج سینما است. حیدری در گفت‌و‌گو با یکی از خبرگزاری‌ها مدعی است: «فرد بايد تخصص، شناخت و آگاهی لازم را داشته باشد. سینما و تئاتر از یکدیگر جدا نیستند.» اما مسائلی که در سینما مطرح است به مراتب وسیع‌تر و پیچیده‌تر از حوزه تئاتر است. اگر تنها گستره وسیع علاقه‌مندان به سینما را ملاک قرار دهیم، خواهیم دید این حوزه که از اهمیت خاصی برخوردار است اثرگذاری بسیاری خواهد داشت. حیدری به تعدد جشنوارهها انتقاد کرده است: «سیاست مشخص کلی و راهبردی برای این جشنوارهها وجود ندارد.» اما نکته حائز اهمیت این است که حیدری پس از گذشت مدت کوتاهی در عرصه سینما به این نتیجه رسیده است. تمام کارشناسان و اهالی سینما به تعدد جشنوارهها و بی‌هدف بودن برگزاری آنها در مصاحبه‌ها و یادداشت‌های مختلف توجه داشته و مدیران فرهنگی را به این امر توجه داد‌ه‌اند اما هیچ‌گاه از تعداد این جشنوارهها کم نشد زیرا این جشنوارهها تنها محل ارائه آمار، ارقام و کوبیدن بر طبل تو خالی است. جالب است حیدری به این نکته اشاره کرده و نبودن و نداشتن سیاست مشخص برای یک جشنواره را آفت برشمرده است و بازنگری در جشنواره را اساس کار خود معرفی کرده است. این نکات را هم می‌توان در مصاحبه‌های دبیران پیشین جشنواره جست‌وجو کرد. مهم این است که مشاور رئیس سازمان سینمایی در امور جشنوارهها چه راهکاری برای این معضلات که پیشینیان هم بر آن تاکید داشتند ارائه داده است اما وي راه‌حلی ارائه نمی‌دهد و تنها تاکید می‌کند برنامه‌هایی وجود دارد که به مرور اعلام می‌شود. او معتقد است باید راهکار مبادله فرهنگی جشنواره‌های داخلی با رویدادهای بین‌المللی با دقت برنامه‌ریزی شود و بخش بین‌الملل را منحصرا نیازمند یک تیم متخصص می‌داند که بدانند کدام جشنواره به درد ما می‌خورد و باید چه فیلمی را به کجا بفرستند. اما این نکته را باید به مشاور ارشد رئیس سازمان سینمایی یادآور شد که ارائه فیلم به جشنوارهها مانند سال‌های دهه 60 نیست که منحصرا توسط یک ارگان یا نهاد هدایت و راهبری شود. در حال حاضر فیلم‌هایی که مجوز نمایش دارند یا ندارند به خواسته و صلاحدید صاحبان آثار به جشنوارهها ارائه می‌شوند حتی فیلمسازانی که اجازه کار در کشور را ندارند، فیلم را با ترفندهایی خاص به جشنواره‌های خارجی روانه می‌کنند. اگر آقای حیدری سری به فضای مجازی بزنند خواهند دید جعفر پناهی آخرین اثر خود «این فیلم نیست» را در کیک جاسازی کرده و به جشنواره فیلم کن فرستاد. با این اوصاف فعالیت بخش بین‌الملل جشنواره را نمی‌توان محدود به توجه و تخصص یک تیم خاص کرد. حیدری معتقد است برای حضور حرفه‌ای سینمای ایران در عرصه بین‌الملل باید ساز و کار مناسب داشت اما متاسفانه هیچ ساز و کاری را در این مصاحبه ارائه نداده و تنها به تیم متخصص اشاره کرد که آن‌هم امکان‌پذیر نیست. ازسوی دیگر حیدری به نگاه سازمان سینمایی اشاره می‌کند: «در بخش بین‌الملل بايد شرایط برای حضور هنرمندان و فیلمسازان با یک نگاه کاملا حرفه‌ای مهیاتر شود، یعنی تشکیلاتی داشته باشیم که با احترام این کار را انجام دهند. صدور پروانه ساخت بین‌الملل بخش کوچکی از این ماجراست.» با این نگاه دولت بیش از پیش در سینما اعمال نظر خواهد کرد. در دوره گذشته وقتی برای فیلم‌هایی که قرار بود در خارج از کشور به نمایش درآید مجوز پروانه نمایش خارجی در نظر گرفته شد با اما و اگر و اعتراضات زیادی همراه شد، حال با برنامه‌ریزی آقای حیدری از ابتدا دولت در ساخت فیلم برای حضور در جشنواره خارجی اعمال نظر خواهد کرد که با سیاست‌های اعلام شده از سوی دولت یازدهم در حوزه فرهنگ و هنر مغایرت خواهد داشت و قطعا اعتراضاتی را به همراه دارد. نکته مهمی که حیدری به آن در مصاحبه‌اش اشاره داشته، این است که سازمان سینمایی پیگیر است تمام جشنوارهها برای 4 سال آینده دبیر ثابتی داشته باشد، این نکته حائز اهمیتی است که در مصاحبه اشاره شده است تا بالاخره بتوان برای انبوه جشنوارهها برنامه‌ریزی مناسبی داشت اما باید دبیران جشنواره‌های تخصصی سینما مدیران متخصص و کارآمد این حوزه باشند و این بار سازمان سینمایی نباید به سراغ فعالان عرصه‌های مختلف برود. حیدری در بخشی از صحبت‌هایش به حذف بخش‌های جنبی جشنواره اشاره داشته است که این هم از نکاتی است که بویژه در دوره سی‌ام مورد توجه دبیر جشنواره فیلم فجر محمد خزایی بود. مصاحبه اخیر محمد حیدری راهکار مشخص و دقیقی برای امور جشنوارهها نمی‌دهد و در بخش‌های مختلف به برنامه‌ریزی تنها اشاره‌ای داشته اما مشخص است که او برنامه مدونی در دست ندارد و تنها نکات مثبت و ارزنده گفت‌وگوهای مدیران قبلی جشنوارهها در طول دهه اخیر را رصد کرده و آنها را سرلوحه کارهایش قرار داده است. محمد حیدری به این امر توجه نداشته که کمتر فیلمی در جشنواره فیلم فجر با صف طولانی جلوی گیشه مواجه می‌شود زیرا حدود 70 درصد بلیت‌ها از طریق اینترنت خریداری شده و تنها بخش کمی از بلیت‌ها در گیشه ارائه می‌شود، صف‌های طولانی مربوط به سال‌های دور است. فیلم‌های سال گذشته شاید تنها یک سئانس فوق‌العاده داشتند که به نیمه‌شب هم نمی‌رسید. شتابزدگی در اخذ تصمیمات در این دوره به وضوح دیده می‌شود. علیرضا رضاداد دبیر جشنواره فیلم فجر هم که سال‌ها در این حیطه فعال بوده امسال با شتابزدگی به سراغ تجهیز سالن‌های سینما به سیستم دیجیتال رفته و از سینماداران خواسته به سیستم‌هایی مجهز شوند که 8 ترابایت حجم داشته باشند، این درحالی است که در طول جشنواره که 34 فیلم نمایش داده می‌شود کمتر از 2 ترابایت حجم هارد برای سرور نیاز است. علیرضا رضاداد با این سابقه اینگونه تصمیم می‌گیرد، چه رسد به محمد حیدری که در این حوزه اطلاع چندانی ندارد و قرار است مدیریت هنری کند. ارسال نظر
پربیننده