حسین جوادی: کار از رمالی و جادو گذشته بود، دلال‌ها بلایی به سر فوتبال ایران آوردند که تا سال‌های سال سوژه خنده فراهم بود و آبروریزی برای مدیران و مربیانی که نشناخته پای اشباح را به فوتبال باز کردند. نام شبح برای بازیکنانی که مدت بازی کردنشان در یک فصل به 45 دقیقه یا کمتر می‌رسید کاملا مناسب است، بازیکنانی که بیش از این اگر قرار بود «سی وی» یا همان رزومه کاریشان را زیر و رو کنید، از مشاغل کارگری ساختمان گرفته تا کارگر کارخانه شکلات‌سازی یافت می‌شود. اشتهای سیری‌ناپذیر دلالان برای بلعیدن بودجه باشگاه‌ها و باز کردن پای شبهه بازیکنانی که هیچ وقت بار فنی به لیگ اضافه نکردند از آن قسم موضوعاتی است که هم خنده‌دار است و هم گریه‌آور. خیلی از این دسته بازیکنان خارجی آمدند جیب دلال‌ها را گشاد‌تر کردند و بعد هم شکایت کردند و ناسزا گفتند و رفتند. نمونه بارز آن همین چند سال پیش بود؛ وقتی با ستاره خارجی آن روزهای پرسپولیس در هتل استقلال قرار مصاحبه داشتیم، وقتی رزومه ایوان پتروویچ را از قابل دسترس‌ترین مرورگر به نام ویکی‌پدیا جست‌وجو کردیم دیدیم در یک فصل برای تیمی مثل آلمانیا آخن تنها 3 بازی انجام داده است! این تازه مورد مثبتش بود و پتروویچ بازی‌های خوبی در لیگ انجام داد ولی همین بازیکن شرق اروپایی از اینکه قرار است رزومه‌اش در رسانه‌ای مکتوب چاپ شود رنگ از رخش پریده بود! پتروویچ و امثال او را نمی‌توان آفت فوتبال ایران دانست چون وقتی به مشاهیری مثل فابیتسیو و حضورش در استقلال نگاه می‌کنیم کاملا شرمنده پتروویچ‌ها می‌شویم؛ بازیکنی که در اوایل کار قلعه‌نویی به استقلال آمد و تنها 5 بازی انجام داد. او توسط آقای «ن- ج» وارد استقلال شد و بعد‌ها سرو صدایش درآمد که کارگر ساختمانی در برزیل بوده! خب اگر قرار بود پای کارگرهای برزیلی به فوتبال ما باز شود خودمان آنقدر کارگر و کارمند داریم که می‌توانند در اندازه‌های نه لیگ برتر بلکه لیگ یک حاضر شوند پس چقدر خوب بود آقایان فراخوان می‌زدند برای جذب کارگر‌ها در فوتبال. وقتی به این سیاهه نگاه می‌کنیم خیلی از نام‌های عجیب و غریب است که باید به آنها پرداخته شود، به‌طور مثال رافائل برزیلی افتخار این را دارد که به‌مدت 20 دقیقه پیراهن استقلال را به تن کرده و بعد از اینکه مربیان او را نخواستند به شهرداری اراک رفت و از همه مجذوب کننده‌تر اینکه این بازیکن درجه چندمی آمریکای جنوبی جمله‌ای دارد تاریخی که باید در مجلات فکاهی تجدید چاپ شود. او به اصرار دلالی که در اختیار داشت بیان کرده بود: «من از بچگی عاشق شهرداری اراک بودم» این حرف را کجای دل می‌توان جای داد؟! چه حرف‌هایی به آنها یاد دادند و چه پول‌هایی رد و بدل شد و چه بلایی به سر فوتبال ایران آمد. در مجموع می‌شود سه «چه» که هیچ‌کدام هم جوابی برای پاسخ گفتن ندارد. از اینگونه استعداد‌های زیر خاکی که به درد میراث فرهنگی می‌خورد تا فوتبال زیاد داشتیم، جورج کونستاتین آراندا را به یاد دارید؟ بازیکنی که 45 دقیقه در زمان افشین قطبی بازی کرد یا بازیکنی از جنس شبح به نام سپانوویچ. او وقتی آمد، تبلیغات فراوانی درباره او شد. از اینکه در فصل گذشته در پست هافبک دفاعی 16 پاس گل داده و 6 گل زده. تعاریف اغراق‌آمیزی که البته می‌شد حدس زد به‌هیچ‌وجه واقعیت ندارد. چه آنکه اگر بازیکنی اروپایی در هر باشگاه درجه دویی چنین عملکرد رویایی و فوق‌العاده‌ای داشته باشد، آنقدر پیشنهاد از تیم‌های کوچک و بزرگ خواهد داشت که به حضور در آسیا حتی فکر هم نکند! علی دایی در تابستان مارکو پروویچ چپ‌پا و قدرتی و ولاتکو گرزودانوسکی گوش راست سرعتی‌اش که عملکرد قابل قبولی داشتند را جواب کرد تا به قول خودش یک ستاره بیاورد؛ ستاره‌ای که در هفته ششم برای اولین بار از او رونمایی شد و به نظر می‌رسد که این بازی اول و آخر او در ترکیب پرسپولیس باشد. سپانوویچ در طول 90 دقیقه هرگز در جریان بازی حضور نداشت و در دقایق بسیاری به نظر می‌رسید پرسپولیس 10 نفره به میدان رفته است! سپانوویچ با این کیفیتی که از او رویت کردیم، بعید به نظر می‌رسد حتی در لیگ دو ایران نیز بتواند حتی به عنوان یک بازیکن ذخیره بازی کند. او ما را یاد جورج کنستانتین آراندا می‌انداخت؛ (هافبک پاراگوئه‌ای که در نیمه دوم فصل لیگ هفتم به پرسپولیس پیوست و آنقدر در نخستین نمایش خود برای پرسپولیس ضعیف و نومیدکننده بود که قطبی جرات نکرد حتی او را برای اتلاف وقت در ثانیه‌های پایانی بازی دیگر به میدان بفرستد.) سرنوشتی که برای سپانوویچ نیز تکرار شد از جنس کنستانتین بود و یک بار دیگر ثابت شد علی دایی و پرسپولیس با این خرید ممتاز، چشم بازار را کور کردند یک شبح سرگردان با شماره 8! حالا این که خوب است چون وقتی به یاد بازی آن دو بازیکن پانامایی می‌افتید نمی‌دانید گریه کنید یا خنده! همان بازیکنانی که در پرسپولیس راینر سوبل مقابل شموشک در مجموع 35 دقیقه بازی کردند و بعد از اینکه پرسپولیس شکست خورد علی پروین که آن روزها مدیر فنی تیم بود شروع به ناسزاگفتن به آرش فرزین کرد که این «....فلان شده»ها را از کجا پیدا کردی؟ هرچه به عقب بیشتر نقب می‌زنیم نام‌های بیشتری به یاد می‌آوریم، از این دسته بازیکنان می‌توان یک تیم‌ملی درست کرد، تیم ملی مهاجرین که باید به نام تیم ملی اشباح در فوتبال ایران از آنها یاد کرد.