آیت‌الله محی‌الدین حائری‌شیرازی*: مولایمان علی علیه‌السلام در نهج‌البلاغه فرموده‌اند: «حَتَّى إِذَا رَأَى الله سُبْحَانَهُ جِدَّ الصَّبْرِ مِنْهُمْ عَلَى الْأَذَى فِی مَحَبَّتِهِ وَ الِاحْتِمَالَ لِلْمَكْرُوهِ مِنْ خَوْفِهِ جَعَلَ لَهُمْ مِنْ مَضَایقِ الْبَلَاءِ فَرَجاً؛ وقتی خداوند جديت آنان را در صبر بر آزار در راه محبتش و تحمل ناراحتى‌ها در مسير بيم و خوفش را از آنان ديد، گشايشى از تنگناهاى بلا براى آنان قرار داد.» (خطبه ۱۹۲ معروف به قاصعه) چه آنچه بر بنی‌اسرائیل در مصر گذشت، چه آنچه بر اهل بیت علیهم‌السلام در كربلا و كوفه و شام گذشت و چه آنچه بر مردم ما از نیمه خرداد ۴۲ تا امروز گذشته است، همه حكایت از همین سنت غیر قابل تغییر و تبدیل الهی دارد. «فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّه اللهِ تَبْديلاً وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّه اللهِ تَحْويلاً؛ پس هرگز برای سنت خدا تبدیلی نمی‌یابی و هرگز برای سنت خدا دگرگونی نخواهی یافت.» (فاطر:۴)
بنی‌اسرائیل در مقابل فشارهای فرعون تسلیم بندگی او و فرعونیان نشدند و ظلم و شكنجه او را بر مردم ضعیف محكوم كردند. اهل‌بیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام با اینکه قاطبه علما و مردم آن دوران ولایت یزید را بر خود پذیرفته بودند، اعتنا نكردند و اطاعت از یزید را طغیان در برابر خداوند دانستند و بندگی خداوند را در استقامت در مقابل طاغوت بنی‌امیه دیدند و بر آن پای فشردند. مردم ما هم از نیمه خرداد ۴۲ تا‌كنون به رسمیت شناختن حاكمیت استكبار جهانی را طغیان در مقابل پروردگار و استقامت در برابر خواسته‌های استكبار را عبادت و اطاعت الهی دانسته‌اند و بر انواع تهدیدها و تحریم‌ها با توكل بر خدا و با به‌كارگیری عقل و تدبیر غلبه كرده و از حقوق قانونی و حدود عزت و آزادی خود دفاع كرده‌اند.
مرگ بر شاه یعنی...
به بنی‌اسرائیل می‌گفتند بر خدایی فرعون صحه بگذارید تا فشار را از روی شما برداریم. بنی‌امیه نیز می‌گفتند یزید بن‌معاویه را ولی‌امر بدانید تا بتوانید از حقوق مدنی و شهروندی بهره‌مند باشید. به ما هم می‌گفتند شاه، آمریكا و اسرائیل را به عنوان قیّم خود پذیرفته، شما هم بپذیرید. ما شعار «مرگ بر شاه» را به معنی مرگ بر قیمومیت استكبار و به رسمیت نشناختن اسرائیل می‌دانستیم و اطاعت از امام راحل را لازمه كلمه توحید و كلمه توحید را اساس توحید كلمه می‌دانستیم.
ما از مرحله كفر به طاغوت در مظهر شاه و ساواك عبور كردیم و از مانع صدام بر سر راه عزت و سلامت و كلمه توحید گذشتیم. ما هشت سال دفاع مقدس را با الگوپذیری از اهل بیت علیهم‌السلام در كربلا و اسارت و جانبازی ایشان در كوفه و شام پشت سر گذاشتیم. اكنون هم اگر در سازمان ملل این موضع منطقی را داریم كه تحسین دوست و دشمن را برانگیخته، از الگوی سخنان اهل بیت در كوفه و شام و در مجلس عبیدالله و یزید بن معاویه است. اگر مخالفان ما به بهانه مسائل هسته‌ای، مذاكره را زمینه‌ای برای پذیرش اسرائیل و آمریكا قرار داده‌اند و بر آن پافشاری می‌كنند، رهبر بزرگوار هم همین را نشانه گرفته‌اند و دقیقا به هدف می‌زنند؛ دقیقا نور چشم استكبار را به خواری و خفت می‌خوانند كه رمی جمره، عمل هرساله ما در حج است، ما گرد كعبه به عنوان مظهر كلمه توحید می‌گردیم و با كلمه توحید به توحید كلمه می‌رسیم. هركس در تشخیص راه خدا و استقامت در آن سبقت بگیرد، در ولایت از او تبعیت می‌كنیم و ما مثل كعبه او را عزیز می‌داریم. متقابلا هر مجموعه‌ای كه در انكار حقیقت و ستم به مظلومان از دیگران سبقت بگیرد، مثل جمرات تخفیف و تحقیرمان را نثارش می‌كنیم كه آورده‌اند: كفر به طاغوت، بستر ایمان به پروردگار است.
* عضو مجلس خبرگان رهبری