پس از آنکه ناکامی‌های ایالات متحده در عراق و تلفات و هزینه های فراوان آنها در این کشور موجب شد تا با وساطت دولت نوری المالکی، حسین کاظمی قمی در مقابل رایان کراکر همتای آمریکایی خود قرار گیرد و جامعه جهانی شاهد قدرت تاثیرگذاری ایران در تحولات منطقه ای و جهانی باشد، روز گذشته اینبار ایالات متحده خواستار تاثیرگذاری ایران در تحولات افغانستان شد. به فاصله چند ساعت، وزرای خارجه ایالات متحده و فرانسه خواستار حضور جمهوری اسلامی در اجلاسی سطح بالا درباره راه‌های خروج افغانستان از بحران شدند. روز پنجشنبه گذشته، هیلاری کلینتون که برای حضور در اجلاس وزرای خارجه عضو ناتو به بروکسل رفته بود، در مصاحبه‌ای مطبوعاتی از پیشنهاد ایالات متحده برای برگزاری یک کنفرانس بین‌المللی سطح بالا با مشارکت سازمان ملل متحد، همسایگان افغانستان و قدرت‌های جهانی به منظور تدوین راهبردی برای خروج از بحران در این کشور خبر داد. وزیر خارجه آمریکا درباره حضور احتمالی ایران در این کنفرانس گفت: «اگر طرح برگزاری چنین نشستی پیش برود، انتظار می‌رود ایران نیز به عنوان همسایه افغانستان به این کنفرانس دعوت شود». این در حالی بود که کلینتون چهارشنبه شب نیز در راه بروکسل به خبرنگاران گفته بود: «واشنگتن در پی یافتن موضوعاتی است که بتواند درباره آنها با ایران تعامل کند» و به افغانستان اشاره کرده بود. او به همکاری ایران در روزهای آغازین جنگ با طالبان اشاره و تصریح کرده بود: «در روزهای نخست تلاش‌های نظامی ما و متحدانمان برای تحت تعقیب قرار دادن طالبان و القاعده، ایران با سفیر ما به طور روزانه رایزنی می‌کرد». اشاره وزیر خارجه ایالات متحده به همکاری همه‌جانبه دولت گذشته با آمریکا در مقطع حمله به افغانستان است که دولت اصلاحات در ازای کمک‌های خود هیچ امتیازی از طرف آمریکایی دریافت نکرد و حتی با بی‌توجهی مقامات افغان مواجه شد. اما آنچه دعوت علنی آمریکا از ایران برای حضور در کنفرانس بین‌المللی افغانستان را نشان داد، اظهارات رابرت گیبس، سخنگوی کاخ سفید بود که بلافاصله پس از مصاحبه روز پنجشنبه کلینتون در بروکسل، به خبرنگاران گفت: «انتظار دارم که ایران به عنوان یک همسایه به این کنفرانس دعوت شود». او افزود: «افغانستان چالشی بزرگ نه‌تنها برای کشور ما، بلکه برای دیگر کشورهای جهان است. قطعا امیدواریم که همه همسایگان افغان در دسترس باشند و این گفت‌وگو سازنده باشد و ما را به جلو ببرد». وی با درخواست از ایران برای حضور در این اجلاس یادآور شد: «امیدوارم اگر آنها تصمیم گرفتند در کنفرانس شرکت کنند، راه‌حل‌ها و ایده‌های سازنده‌ای را برای کار کردن با جامعه بین‌المللی جهت پاسخ دادن به چالش‌ها با خود به همراه بیاورند». همزمان با این اظهارات، وزیر خارجه فرانسه نیز با اشاره به پیشنهاد همتای آمریکایی خود، از کشورهای غربی خواست تا ایران را به‌عنوان یک همسایه تاثیرگذار در افغانستان به این کنفرانس دعوت کنند. برنار کوشنر گفت: «امیدوارم ایران هم آنجا (در کنفرانس بین‌المللی افغانستان) حضور داشته باشد».
البته این دعوت‌ها، اولین دعوت از ایران برای حضور در کنفرانس‌های مرتبط با افغانستان نیست. پیش از این نیز فرانکو فراتینی، وزیر خارجه ایتالیا از جمهوری اسلامی خواسته بود در کنفرانس سران هشت کشور صنعتی (جی-8) که درباره افغانستان در ایتالیا برگزار می‌شود، حضور پیدا کند و حتی برای نشان دادن تمایل کشورش به حضور قطعی ایران در این اجلاس، سفری را به تهران ترتیب داد که قرار است بزودی انجام شود. فراتینی در ضمن گفته بود که ایتالیا به عنوان رئیس دوره‌ای گروه، موافقت دیگر کشورها و آمریکا را نیز برای دعوت از ایران جلب کرده است. به گفته وی، جذب ایران به این مباحث «لازم» است، چراکه «ایران یکی از بزرگ‌ترین همسایه‌های افغانستان است». اندکی پیش‌‌تر نیز ریچارد هالبروک، نماینده ویژه باراک اوباما در امور افغانستان و پاکستان خواستار همکاری جمهوری اسلامی برای خروج افغانستان از وضعیت بحرانی شده بود. او در گفت‌وگو با شبکه تلویزیونی «طلوع» افغانستان، نقش ایران را در این زمینه مهم و ارزنده دانسته و گفته بود: «کاملا واضح است که ایران می‌تواند در مساله افغانستان نقش مهمی را داشته باشد» و باز هم اندکی قبل‌تر، یاپ دی‌هوپ شفر، دبیرکل پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) گفته بود: «غرب تنها در صورتی در جنگ افغانستان پیروز خواهد شد، که با همه کشورهای همسایه افغانستان از جمله ایران همکاری کند». ناتو در همان زمان یک پیشنهاد همکاری با ایران در زمینه انتقال نیرو و تجهیزات را نیز مطرح کرد. ژنرال جان کرادوک از فرماندهان ناتو در این باره گفت: « ناتو در جست‌وجوی مسیری امن برای ارسال تجهیزات به افغانستان است و به نظر من سرزمین ایران بهترین و امن‌ترین مسیر است». علاوه بر همه اینها، روسیه نیز از ایران برای حضور در کنفرانسی پیرامون افغانستان که در چارچوب سازمان همکاری شانگهای در روز 27 مارس (7 فروردین 88) در مسکو برگزار می‌شود، دعوت کرده است.
ایران دعوت آمریکا را می‌پذیرد؟
در همین حال و در شرایطی که آمریکا به‌عنوان ترتیب‌دهنده کنفرانس بین‌المللی افغانستان اعلام کرده است، تمایل دارد از ایران برای حضور در این اجلاس دعوت کند، وزیر خارجه این کشور باز هم اتهامات تکراری خود را علیه جمهوری اسلامی تکرار کرد. کلینتون، تهران را به دخالت در امور داخلی کشورهای منطقه و حمایت مالی از حزب‌الله و حماس متهم کرد و درباره برنامه اتمی صلح‌آمیز جمهوری اسلامی نیز گفت: «وظیفه ما این است که آنها (ایرانی‌ها) را منصرف کنیم و مانع دستیابی آنها به سلاح اتمی شویم». او همچنین اضافه کرد که در مذاکرات خود با سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه که در ژنو انجام می‌شود، درباره برنامه هسته‌ای ایران گفت‌وگو خواهد کرد. به گفته کلینتون، در این مذاکرات، آمریکا «نگرانی» خود از فروش موشک‌های دوربرد به ایران را نیز ابراز خواهد کرد. او گفت: «ما درباره ادامه فروش موشک‌های دوربرد به ایران که به نظر ما خطری برای منطقه و اروپا است، مذاکره خواهیم کرد». این در حالی است که به تصریح مقامات روس، همکاری‌های نظامی تهران و مسکو به سیستم‌های دفاعی محدود می‌شود و حتی پیشرفته‌ترین سیستمی که قرارداد تحویل آن به ایران بین دو کشور امضا شده است، نه نوعی موشک دوربرد، که یک سیستم دفاع ضدموشکی است به‌نام اس-300 و اظهارات کلینتون در این‌باره نیز تنها نوعی تلاش برای جوسازی علیه جمهوری اسلامی ایران است؛ اقدامی که ممکن است به واکنش دیپلماتیک و جدی تهران منجر شود و به‌عنوان مثال، ایران کنفرانس بین‌المللی افغانستان را تحریم کند. اتفاقی که آذرماه امسال درباره اجلاس پاریس به وقوع پیوست و وقتی نیکلا سارکوزی، رئیس‌جمهور فرانسه با عباراتی زشت از رئیس‌جمهور ایران یاد کرد، منوچهر متکی به کنفرانس افغانستان نرفت. سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در آن زمان اعلام کرد که با وجود اینکه «جمهوری اسلامی در اصل موضوع آمادگی همکاری داشت» و برنار کوشنر، وزیر خارجه فرانسه نیز رسما متکی را به پاریس دعوت کرده بود، اما از آنجا که فرانسه «آداب میزبانی را به جا نیاورد» متکی در این اجلاس حاضر نشد. بنابر این و به دلیل ادامه رویه نامناسب آمریکایی‌ها در قبال جمهوری اسلامی، هنوز نمی‌توان از حضور قطعی ایران در نشست آینده پیرامون افغانستان سخن گفت. دعوت آمریکا و فرانسه از ایران
پس از آنکه ناکامی‌های ایالات متحده در عراق و تلفات و هزینه های فراوان آنها در این کشور موجب شد تا با وساطت دولت نوری المالکی، حسین کاظمی قمی در مقابل رایان کراکر همتای آمریکایی خود قرار گیرد و جامعه جهانی شاهد قدرت تاثیرگذاری ایران در تحولات منطقه ای و جهانی باشد، روز گذشته اینبار ایالات متحده خواستار تاثیرگذاری ایران در تحولات افغانستان شد. به فاصله چند ساعت، وزرای خارجه ایالات متحده و فرانسه خواستار حضور جمهوری اسلامی در اجلاسی سطح بالا درباره راه‌های خروج افغانستان از بحران شدند. روز پنجشنبه گذشته، هیلاری کلینتون که برای حضور در اجلاس وزرای خارجه عضو ناتو به بروکسل رفته بود، در مصاحبه‌ای مطبوعاتی از پیشنهاد ایالات متحده برای برگزاری یک کنفرانس بین‌المللی سطح بالا با مشارکت سازمان ملل متحد، همسایگان افغانستان و قدرت‌های جهانی به منظور تدوین راهبردی برای خروج از بحران در این کشور خبر داد. وزیر خارجه آمریکا درباره حضور احتمالی ایران در این کنفرانس گفت: «اگر طرح برگزاری چنین نشستی پیش برود، انتظار می‌رود ایران نیز به عنوان همسایه افغانستان به این کنفرانس دعوت شود». این در حالی بود که کلینتون چهارشنبه شب نیز در راه بروکسل به خبرنگاران گفته بود: «واشنگتن در پی یافتن موضوعاتی است که بتواند درباره آنها با ایران تعامل کند» و به افغانستان اشاره کرده بود. او به همکاری ایران در روزهای آغازین جنگ با طالبان اشاره و تصریح کرده بود: «در روزهای نخست تلاش‌های نظامی ما و متحدانمان برای تحت تعقیب قرار دادن طالبان و القاعده، ایران با سفیر ما به طور روزانه رایزنی می‌کرد». اشاره وزیر خارجه ایالات متحده به همکاری همه‌جانبه دولت گذشته با آمریکا در مقطع حمله به افغانستان است که دولت اصلاحات در ازای کمک‌های خود هیچ امتیازی از طرف آمریکایی دریافت نکرد و حتی با بی‌توجهی مقامات افغان مواجه شد. اما آنچه دعوت علنی آمریکا از ایران برای حضور در کنفرانس بین‌المللی افغانستان را نشان داد، اظهارات رابرت گیبس، سخنگوی کاخ سفید بود که بلافاصله پس از مصاحبه روز پنجشنبه کلینتون در بروکسل، به خبرنگاران گفت: «انتظار دارم که ایران به عنوان یک همسایه به این کنفرانس دعوت شود». او افزود: «افغانستان چالشی بزرگ نه‌تنها برای کشور ما، بلکه برای دیگر کشورهای جهان است. قطعا امیدواریم که همه همسایگان افغان در دسترس باشند و این گفت‌وگو سازنده باشد و ما را به جلو ببرد». وی با درخواست از ایران برای حضور در این اجلاس یادآور شد: «امیدوارم اگر آنها تصمیم گرفتند در کنفرانس شرکت کنند، راه‌حل‌ها و ایده‌های سازنده‌ای را برای کار کردن با جامعه بین‌المللی جهت پاسخ دادن به چالش‌ها با خود به همراه بیاورند». همزمان با این اظهارات، وزیر خارجه فرانسه نیز با اشاره به پیشنهاد همتای آمریکایی خود، از کشورهای غربی خواست تا ایران را به‌عنوان یک همسایه تاثیرگذار در افغانستان به این کنفرانس دعوت کنند. برنار کوشنر گفت: «امیدوارم ایران هم آنجا (در کنفرانس بین‌المللی افغانستان) حضور داشته باشد».
البته این دعوت‌ها، اولین دعوت از ایران برای حضور در کنفرانس‌های مرتبط با افغانستان نیست. پیش از این نیز فرانکو فراتینی، وزیر خارجه ایتالیا از جمهوری اسلامی خواسته بود در کنفرانس سران هشت کشور صنعتی (جی-8) که درباره افغانستان در ایتالیا برگزار می‌شود، حضور پیدا کند و حتی برای نشان دادن تمایل کشورش به حضور قطعی ایران در این اجلاس، سفری را به تهران ترتیب داد که قرار است بزودی انجام شود. فراتینی در ضمن گفته بود که ایتالیا به عنوان رئیس دوره‌ای گروه، موافقت دیگر کشورها و آمریکا را نیز برای دعوت از ایران جلب کرده است. به گفته وی، جذب ایران به این مباحث «لازم» است، چراکه «ایران یکی از بزرگ‌ترین همسایه‌های افغانستان است». اندکی پیش‌‌تر نیز ریچارد هالبروک، نماینده ویژه باراک اوباما در امور افغانستان و پاکستان خواستار همکاری جمهوری اسلامی برای خروج افغانستان از وضعیت بحرانی شده بود. او در گفت‌وگو با شبکه تلویزیونی «طلوع» افغانستان، نقش ایران را در این زمینه مهم و ارزنده دانسته و گفته بود: «کاملا واضح است که ایران می‌تواند در مساله افغانستان نقش مهمی را داشته باشد» و باز هم اندکی قبل‌تر، یاپ دی‌هوپ شفر، دبیرکل پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) گفته بود: «غرب تنها در صورتی در جنگ افغانستان پیروز خواهد شد، که با همه کشورهای همسایه افغانستان از جمله ایران همکاری کند». ناتو در همان زمان یک پیشنهاد همکاری با ایران در زمینه انتقال نیرو و تجهیزات را نیز مطرح کرد. ژنرال جان کرادوک از فرماندهان ناتو در این باره گفت: « ناتو در جست‌وجوی مسیری امن برای ارسال تجهیزات به افغانستان است و به نظر من سرزمین ایران بهترین و امن‌ترین مسیر است». علاوه بر همه اینها، روسیه نیز از ایران برای حضور در کنفرانسی پیرامون افغانستان که در چارچوب سازمان همکاری شانگهای در روز 27 مارس (7 فروردین 88) در مسکو برگزار می‌شود، دعوت کرده است.
ایران دعوت آمریکا را می‌پذیرد؟
در همین حال و در شرایطی که آمریکا به‌عنوان ترتیب‌دهنده کنفرانس بین‌المللی افغانستان اعلام کرده است، تمایل دارد از ایران برای حضور در این اجلاس دعوت کند، وزیر خارجه این کشور باز هم اتهامات تکراری خود را علیه جمهوری اسلامی تکرار کرد. کلینتون، تهران را به دخالت در امور داخلی کشورهای منطقه و حمایت مالی از حزب‌الله و حماس متهم کرد و درباره برنامه اتمی صلح‌آمیز جمهوری اسلامی نیز گفت: «وظیفه ما این است که آنها (ایرانی‌ها) را منصرف کنیم و مانع دستیابی آنها به سلاح اتمی شویم». او همچنین اضافه کرد که در مذاکرات خود با سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه که در ژنو انجام می‌شود، درباره برنامه هسته‌ای ایران گفت‌وگو خواهد کرد. به گفته کلینتون، در این مذاکرات، آمریکا «نگرانی» خود از فروش موشک‌های دوربرد به ایران را نیز ابراز خواهد کرد. او گفت: «ما درباره ادامه فروش موشک‌های دوربرد به ایران که به نظر ما خطری برای منطقه و اروپا است، مذاکره خواهیم کرد». این در حالی است که به تصریح مقامات روس، همکاری‌های نظامی تهران و مسکو به سیستم‌های دفاعی محدود می‌شود و حتی پیشرفته‌ترین سیستمی که قرارداد تحویل آن به ایران بین دو کشور امضا شده است، نه نوعی موشک دوربرد، که یک سیستم دفاع ضدموشکی است به‌نام اس-300 و اظهارات کلینتون در این‌باره نیز تنها نوعی تلاش برای جوسازی علیه جمهوری اسلامی ایران است؛ اقدامی که ممکن است به واکنش دیپلماتیک و جدی تهران منجر شود و به‌عنوان مثال، ایران کنفرانس بین‌المللی افغانستان را تحریم کند. اتفاقی که آذرماه امسال درباره اجلاس پاریس به وقوع پیوست و وقتی نیکلا سارکوزی، رئیس‌جمهور فرانسه با عباراتی زشت از رئیس‌جمهور ایران یاد کرد، منوچهر متکی به کنفرانس افغانستان نرفت. سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در آن زمان اعلام کرد که با وجود اینکه «جمهوری اسلامی در اصل موضوع آمادگی همکاری داشت» و برنار کوشنر، وزیر خارجه فرانسه نیز رسما متکی را به پاریس دعوت کرده بود، اما از آنجا که فرانسه «آداب میزبانی را به جا نیاورد» متکی در این اجلاس حاضر نشد. بنابر این و به دلیل ادامه رویه نامناسب آمریکایی‌ها در قبال جمهوری اسلامی، هنوز نمی‌توان از حضور قطعی ایران در نشست آینده پیرامون افغانستان سخن گفت. ارسال نظر
پربیننده